ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ Ο κακός λύκος

Στη μυθολογία της Μεταπολίτευσης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ο κακός λύκος. Εξ ου και το αγαπημένο τραγουδάκι της- γαλανόλευκηςΚοκκινοσκουφίτσας: «Εις το δάσος περπατώ, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ». Ωστόσο προ ημερών, ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποκάλυψε ότι ο ίδιος προσωπικά βρίσκεται σε επαφή με τον Στρος Καν. Και ευχαρίστως θα δεχόταν τεχνική βοήθεια από τους «εξπέρ» του ΔΝΤ. Άλλωστε και ο Γιόζεφ Στίγκλιτς άλλαξε γνώμη και τους βρίσκει καλούς πλέον.

Λίγα 24ωρα αργότερα, το θέμα επανήλθε. Αυτή τη φορά ως φημολογούμενος ελληνικός αντιπερισπασμός. Ήτοι ως μοχλός πίεσης έναντι των Ευρωπαίων: αν δεν μας χρηματοδοτήσετε, θα πάμε στο ΔΝΤ- και ό,τι ήθελε προκύψει.

Στην απρόβλεπτη πολυπλοκότητα της συγκυρίας, η υπόθεση αρχίζει να μοιάζει με το παιχνίδι της τυφλόμυγας. Ή επί το λαϊκότερον, σαν τον «παπά» στην οδό Αθηνάς: «Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εδώ, το ΔΝΤ εκεί, που είναι το ΔΝΤ»; Η μια φήμη φέρνει την άλλη. Θα πάμε ή πήγαμε ήδη;

Μια θολούρα συντηρείται γύρω από αυτό το θέμα. Η Κοκκινοσκουφίτσα ρωτά με αγωνία. «Λύκε, λύκε είσαι εδώ;». Είναι;

Οι πληροφορίες λένε ότι μια «τεχνική αποστολή» του Ταμείου είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα ολόκληρο τον Ιανουάριο. Σύμφωνα με εμπιστευτικές εκθέσεις που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες σε διεθνείς οργανισμούς, ο ρόλος της περιορίσθηκε σε θέματα «τεχνογνωσίας των μεταρρυθμίσεων». «Όπως μας ζητήθηκε», συμπληρώνουν τα στελέχη του. Δηλαδή; Ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τα φορολογικά, τη διαχείριση του προϋπολογισμού, αλλά και τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό. Το ίδιο κλιμάκιο προσέφερε τις γνώσεις του και στο νομοσχέδιο για την ανεξαρτητοποίηση της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τις ίδιες εκθέσεις, καμία νέα αποστολή δεν έχει προγραμματιστεί ώς αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Η τελευταία επαφή που είχαν με το «ελληνικό ζήτημα» ήταν όσο διαρκούσε το τελευταίο Συμβούλιο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Και πάλι όμως, οι «ΔΝΤάδες» είναι κατηγορηματικοί: «Οι Έλληνες δεν μας ζήτησαν οικονομική ενίσχυση». «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», αν χωράει και λίγος Πιραντέλο σ΄ αυτή την παράσταση.

Η αλήθεια είναι ότι το άλμα μιας χώρας της ευρωζώνης, από τη Φραγκφούρτη και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ώς την Ουάσιγκτον και τις δανειακές θυρίδες του ΔΝΤ, είναι μεγάλομάλλον αδύνατο. Ιδίως για μια χώρα σαν την Ελλάδα, στην οποία η ιδέα είναι αποκρουστική από τον καιρό που την απέκρουε σθεναρά ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ειρήσθω εν παρόδω: υπουργός του όποιου ήταν ο Τάκης Ρουμελιώτης που θα αντικαταστήσει τη Μιράντα Ξαφά ως εθνικός αντιπρόσωπος.

Υπάρχει όμως κάτι που πλανάται στην ατμόσφαιρα.

Αυτό που συμβαίνει με πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια στη χώρα: ό,τι δημιούργησε ένας Παπανδρέου, μόνο ένας άλλος Παπανδρέου μπορεί να το αλλάξει.