«Είμαι σαν τον κράχτη στο λούνα παρκ των Όσκαρ»

Ο Τζεφ Μπρίτζες πιστεύει ότι υπάρχει μια στρατηγική στα βραβεία. Είναι, λέει, ένας τρόπος που χρησιμοποιούν τα κινηματογραφικά στούντιο για να κάνουν τον κόσμο να πηγαίνει να βλέπει «μικρές» ταινίες. Και τον τελευταίο καιρό, ο Μπρίτζες εμπλέκεται σε πολλές συζητήσεις με θέμα ταινίες και βραβεία. Είναι, αν μη τι άλλο, υποψήφιος για Όσκαρ, ο επικρατέστερος ίσως να πάρει το αγαλματάκι.

«Είμαι ας πούμε ο κράχτης στο λούνα παρκ: “Εμπρός, ελάτε να δείτε τι έχουμε!”. Και νιώθω πολύ χαρούμενος με αυτό που κάνω, μ΄ αρέσει πάρα πολύ η ταινία, μ΄ αρέσει η ιστορία που αφηγούμαστε».

Το «Crazy Ηeart» είναι αυτή η καινούργια ταινία- «μικρή» ταινία των 7 εκατ.

δολαρίων- όπου ο Μπρίτζες παίζει έναν παλιό τραγουδιστή τής κάντρι με το όνομα Μπαντ Μπλέικ, ο οποίος έχει αφήσει πίσω τις μέρες δόξας και περνάει πλέον τον καιρό του τραγουδώντας σε άσχετους χώρους, πίνοντας και καπνίζοντας, παραπαίοντας ανάμεσα σε χάνγκοβερ και ακόμη περισσότερο αλκοόλ.

Έχει ήδη κερδίσει για την ερμηνεία του Χρυσή Σφαίρα και βραβείο Screen Αctors Guild. «Γυρίσαμε την ταινία μέσα σε 24 μέρες. Κάναμε πολύ λίγες πρόβες», λέει στους «Sunday Τimes».

Η φιλοσοφία του στην ερμηνεία είναι απλή: να προσπαθείς να κάνεις όσο λιγότερα γίνεται.

Πρώτα απ΄ όλα απορρίπτει τους περισσότερους ρόλους που του προτείνουν. Σε αυτούς που επιλέγει δίνει ό,τι καλύτερο έχει, αλλά ποτέ δεν ξεχνάει αυτό που η γυναίκα του Σούζαν τον συμβουλεύει όταν εκείνος φεύγει για δουλειά: «Να θυμάσαι πάντα να περνάς καλά». Σίγουρα πέρασε καλά παίζοντας τον Dude στον «Μεγάλο Λεμπόφσκι», την ταινία που έγινε θρύλος και κάθε χρόνο οι φαν της οργανώνουν Φεστιβάλ Λεμπόφσκι και μαζεύονται φορώντας μπουρνούζια με φαρδιές ζακέτες, πίνοντας κοκτέιλ white Russian και παίζοντας μπόουλινγκ, όπως ακριβώς εκείνος στην ταινία των Κοέν.

Πριν από το «Crazy Ηeart» ήταν υποψήφιος για Όσκαρ στα «Τhe Last Ρicture Show» του 1971, «Τhunderbolt and Lightfoot» (1974), «Starman» (1984) και «Τhe Contender» (2000). Είχε ξεκινήσει από πολύ νωρίς στην οθόνη, χάρη στον πατέρα του, τον ηθοποιό Λόιντ Μπρίτζες. «Μία από τις ενστάσεις μου ωστόσο στο να γίνω ηθοποιός ήταν ακριβώς αυτό, δεν ήθελα να πάρω τη δουλειά επειδή ήταν ο πατέρας μου αυτό που ήταν. Και δεν θέλω να είμαι υποψήφιος επειδή υπάρχει μια μεγάλη καμπάνια και επειδή ξοδεύονται περισσότερα χρήματα από την καμπάνια του άλλου». Ο Μπρίτζες παραμένει Τhe Dude στην καρδιά και ίσως αυτή τη στιγμή τον έχει πραγματικά ανάγκη ο… Όσκαρ.