[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Δεν θα γίνει… Ευρωπαίος ποτέ;

Σκορπισμένα στα πεζοδρόμια του Κολωνακίου, τα φέιγ βολάν έγραφαν «Δεν θα γίνετε Έλληνες ποτέ» και «Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι». «Άγνωστοι» τα είχαν ρίξει με την ευκαιρία του νομοσχεδίου για την παροχή ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς, εκείνου που «έχει στόχο μια κοινωνία ασφάλειας, ειρήνης και ανθρωπιάς», κατά τον Πρωθυπουργό.

Λίγο πιο πέρα, Σίνα και Σκουφά, η φίλη και συνάδελφος προσπάθησε να μπει πολύ προσεκτικά στο αυτοκίνητό μου από την πλευρά του συνοδηγού, όταν ακούει εμβρόντητη τον τριανταπεντάρη οδηγό του μαύρου τεράστιου τζιπ, που ήταν σταματημένο στο φανάρι, να της λέει σε άπταιστα «γαλλικά»: «Πού πας μωρή;».

Φοβήθηκε, φαίνεται, ο Ελληνάρας μήπως του αγγίξει το «άγιο δισκοπότηρο» της ζωής του, το γυαλιστερό αρχοντοχωριάτικο όχημά του.

Μερικά τετράγωνα πιο κάτω, καμιά εκατοστή Έλληνες διαδήλωναν, κλείνοντας επιδεικτικά όλη την κυκλοφορία και προκαλώντας ασφυξία σε όλο το κέντρο για δυο-τρεις ώρες. Στην ευγενική ερώτηση απελπισμένου οδηγού «γιατί δεν πιάνετε, παιδιά, τη μια λωρίδα, να πάμε κι εμείς στις δουλειές μας;», η επιθετική απάντηση μιας διαδηλώτριας ήταν «Να ταλαιπωρηθείτε και εσείς μαζί μας!».

Αυτός είναι, λοιπόν, ο αντιπροσωπευτικός σημερινός Έλληνας- αναρωτηθήκαμε- που φοβάται τόσο μήπως μοιραστεί την πολιτισμική αυθεντικότητα της ράτσας του;

Που βρίζει ολημερίς τον διπλανό του, που πετά τα σκουπίδια του από το παράθυρο του Καγέν ή της Μπε Εμ Βε του, που παρκάρει πάνω στις διαβάσεις των πεζών και στις ράμπες των ατόμων με ειδικές ανάγκες;

Μήπως κάποιος πρέπει να του φωνάξει «Δεν θα γίνεις… Ευρωπαίος ποτέ!»;