Η κρίση δεν έφτασε στις δημοπρασίες

«Ξεκινάω με εξακόσια ευρώ για τον Σεφέρη. Έχω οκτακόσια από τον κύριο στο βάθος, χίλια διακόσια από την κυρία στα δεξιά μου, χίλια εξακόσια ευρώ προσφορά από το τηλέφωνο, κανείς άλλος;… Χίλια εξακόσια μία, χίλια εξακόσια δύο, χίλια εξακόσια τρεις, για το νούμερο 57. Συγχαρητήρια, είστε πολύ τυχερός που αποκτήσατε τόσο φθηνά αυτό το σπάνιο βιβλίο!».

Σαρώνει διαρκώς με το βλέμμα του τα ογδόντα τετραγωνικά του χώρου. Αριστερά- δεξιά, μπρος- πίσω, αναζητά υποψήφιο αγοραστή που, με υψωμένη την αριθμημένη ταμπέλα«ταυτότητά του», θα εκδηλώσει την πρόθεσή του, θα ανεβάσει κι άλλο την προσφορά του, ανά εκατό ή και πεντακόσια ευρώ, αν χρειαστεί, μέχρι να υπερισχύσει. Με κινήσεις… τροχονόμου, δείχνει κάθε φορά με το χέρι του τον εκάστοτε ενδιαφερόμενο να αγοράσει τα έργα που έχει βγάλει προς πώληση στη δημοπρασία που διευθύνει. Στο τέλος, μετρά έως την τρίτη και… φαρμακερή γι΄ αυτόν που έχει αποφασίσει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να βάλει το χέρι του βαθιά στην τσέπη. Δημοπράτης, εδώ και δύο δεκαετίες, ο κ. Πέτρος Βέργος, υπεύθυνος του ομώνυμου οίκου δημοπρασιών (http://www. vergosauctions. com), του μεγαλύτερου ελληνικού σε τζίρο στις πωλήσεις παλαιών βιβλίων, χρειάστηκε να μιλάει επί τέσσερις ώρες (!) ακατάπαυστα, στην προσπάθειά του να πωλήσει ένα προς ένα τα 437 σπάνια βιβλία, έγγραφα, χαρτονομίσματα και χαρακτικά που επί μήνες συγκέντρωνε κι έβγαλε στο σφυρί προχθές στην κατάμεστη, μέσα- έξω, αίθουσα κεντρικού αθηναϊκού ξενοδοχείου. Τον δικαιώνει τουλάχιστον το αποτέλεσμα, όπως λέει στα «ΝΕΑ»: τα 360 κομμάτια που κατάφερε τελικά να διαθέσει (το 82,4%), μεταφράστηκαν σε συνολικά κέρδη 446.000 ευρώ! «Μόνο τα “Άπαντα” του Πλάτωνα πουλήθηκαν στην τιμή- ρεκόρ των 53.100

ευρώ, υπερδιπλάσια από τις 20.000

ευρώ, την αρχική τιμή τους! Δέκα φορές σε ισάριθμες προσφορές- χτυπήματα, ακόμα και τηλεφωνικά από Αγγλία και Αμερική, άλλαξαν χέρια ώσπου να κατακυρωθούν σε Έλληνα εφοπλιστή- συλλέκτη.

Το προφίλ. Στο χρηματιστήριο των φιλότεχνων, όπως εξηγεί, τα κίνητρα των υποψήφιων αγοραστών δεν έχουν καμιά σχέση με όσους αρέσκονται να τζογάρουν στο Χρηματιστήριο Αξιών. «Εκεί οι δείκτες ανεβοκατεβαίνουν συνήθως με χειραγώγηση, είναι ένα παιχνίδι- εικονική πραγματικότητα. Στις δημοπρασίες, αντιθέτως, μετρά η πραγματική επιθυμία για την απόκτηση αυτών των ωραίων, σπάνιων έργων. Το βιβλίο, δηλαδή, είναι διαφορετικό: δεν είναι αντικείμενο επίδειξης, το διεκδικούν επίμονα όσοι το έχουν ως χόμπι τους, αυτοί που επιθυμούν και να το μελετήσουν. Οι περισσότεροι δεν το “χτυπούν” επειδή θα τους κάνει αύριο μιαν υπεραξία, αλλά γιατί το θέλουν με την ψυχή τους.


«Εμπλουτίζω τη συλλογή μου, κερδίζω πνευματικά…»

Πενήντα τοις εκατό το ποσοστό… ευστοχίας για τον βουλευτή και πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ κ. Τηλέμαχο Χυτήρη: με διαδοχικές, πάνω- κάτω, κινήσεις στο υπ΄ αριθμόν 79 καρτελάκι του, κατάφερε να κάνει δικό του το ένα από τα δύο βιβλία που στοχοποίησε στο εικονογραφημένο «μενού» της πρόσφατης δημοπρασίας.

«Χωρίς να γνωρίζω εκ των προτέρων τη σχετική λίστα των πωλούμενων αντικειμένων, στη διάρκεια της διαδικασίας έριξα μια ματιά για να δω εάν μ΄ ενδιαφέρει κάτι από αυτά. Ήρθα με συγκεκριμένο σκοπό, να δω εάν πωλείται κάποιο βιβλίο με θέμα την Κέρκυρα- την ιδιαίτερη πατρίδα μου ή και την ποίηση, με την οποία επίσης ασχολούμαι. Τελικά πήρα ένα σπάνιο, του 1847, έναντι 110 ευρώ. Επιχείρησα να αποκτήσω κι ένα ιταλικό του 1880 για το Ιόνιο Πέλαγος, αλλά ανεπιτυχώς, γιατί αντίπαλός μου ήταν το αμερικανικό Πανεπιστήμιο Πρίνστον…», λέει ο βιβλιόφιλος πολιτικός, που από τη δεκαετία του ΄90 παρακολουθεί επιτόπου τις δημοπρασίες.