Εναλλακτικά Η λογική της σύγκρουσης

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ τρόποι να διαβάσει κανείς τα μελλούμενα. Κάποιοι, ας πούμε, προσεγγίζουν τις αγορές με εργαλείο τη στατιστική ανάλυση και αναζητούν σχήματα στο χαλί. Με την ίδια λογική, θα μπορούσε κανείς να πει πως, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, η εκλογή νέου αρχηγού αποσταθεροποιεί πάντα τη Ν.Δ. Ο χαμένος καταλήγει πάντοτε να συγκρουστεί με τον νικητή. Μάλιστα, η εμπειρία λέει πως η σύγκρουση αυτή προκύπτει νωρίτερα παρά αργότερα. Μάρτιο του 1997 εξελέγη ο Κώστας Καραμανλής. Ιανουάριο του 1998 έγιναν οι διαγραφές των έξι, με πρώτους τους Γιώργο Σουφλιά και Στέφανο Μάνο.

Σύμφωνα με τη λογική αυτή, ο Αντώνης Σαμαράς και η Ντόρα Μπακογιάννη δεν έχουν φορά προστριβής λόγω της προϊστορίας σχέσεων του νέου αρχηγού της Ν.Δ. με το μητσοτακαίικο. Μα λόγω της στατιστικής.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως η σχέση του Σαμαρά με το μητσοτακαίικο είναι σταθερά χειρότερη μετά το αμήχανο πρώτο ραντεβού στην Ρηγίλλης. Η Ντόρα- παρά το προσωπικό τηλεφώνημα του Αντώνη- δεν δέχθηκε το σκιώδες χαρτοφυλάκιο Παιδείας και Πολιτισμού. Οι πρωτοχρονιάτικες προγνώσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για κυβέρνηση εθνικής ανάγκης λόγω της οικονομίας έγιναν σαν να μην υπήρχε ο Σαμαράς. Μόνο ο Κυριάκος ενσωματώθηκε στο νέο σχήμα της Ρηγίλλης, παίρνοντας θέση για το περιβάλλον.

Περισσότερο από τα πολιτικά μέτρησαν, ως συνήθως, τα παραπολιτικά. Η Ρηγίλλης δεν εκτίμησε το σχόλιο που αποδίδεται στην Ντόρα Μπακογιάννη στην εκδήλωση φίλων στη Θεσσαλονίκη την περασμένη Δευτέρα. Αυτό το «δεν σχολιάζω δηλώσεις άλλων» με αφορμή μια δήλωση του Σαμαρά θετική για την ενσωμάτωση της Μπακογιάννη στο νέο σχήμα της Ν.Δ. θεωρήθηκε ένδειξη κακής πίστης. Η Ντόρα, πάντως, είπε το λογάκι της- «γελοιότητες»- και για τα μπρος- πίσω της Ν.Δ. στο νομοσχέδιο περί δασών. Ομολογουμένως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλάει πιο συχνά και πιο άνετα με την Τίνα Μπιρμπίλη παρά με τον Κώστα Μαρκόπουλο.

ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ είναι ότι η πλευρά Σαμαρά πολλαπλασιάζει τις θερμές δηλώσεις προς την Μπακογιάννη. Την ίδια στιγμή όμως δεν φαίνεται να απεύχεται το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης που θα έρθει από την πλευρά του μητσοτακαίικου. Γιατί; Για δύο λόγους. Ο Σαμαράς φαίνεται να πείθεται πως η Ντόρα δεν θέλει να δουλέψει μαζί του. Οι σαμαρικοί δεν θέλουν με τίποτε τους μητσοτακικούς μέσα στα πόδια τους. Γιατί, εδώ που τα λέμε, αυτοί θα χάσουν. Αντί να ΄χουν τον Αντώνη ολόδικό τους, θα πρέπει να τον μοιραστούν με την Ντόρα.

Η εμπειρία της παράδοσης μεγάλου μέρους εξουσίας στον Σουφλιά από τον Καραμανλή υπήρξε τραυματική για πολλούς σκληρούς και μη καραμανλικούς στη Ν.Δ. Δεν θα ΄θελαν να δουν το έργο να ξαναπαίζεται με την Ντόρα.

Συμπέρασμα: η στατιστική και οι προσωπικές στρατηγικές στήνουν για άλλη μια φορά κλίμα ξεκαθαρίσματος λογαριασμών στη Ν.Δ. Ευκαιρία να δούμε αν πράγματι η Ιστορία επαναλαμβάνεται.