ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η φτώχεια

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της υπέρμετρης φτώχειας του λαού και του αχαλίνωτου πλούτου για τους πλούσιους. Αποτέλεσμα της κρίσης είναι: ανεργία, πείνα, αρρώστια, κρίση ηθών, εγκληματικότητα. Το περιοδικό αυτό φαινόμενο ισχυρίζονται ότι είναι γέννημα της εμπορευματικής πορείας των συναλλαγών. Είναι ταυτισμένο με τη σύγχρονη οικονομία. Αλλά οι οικονομικές κρίσεις εμφανίστηκαν το 1825 και συνεχίστηκαν μέχρι το 1929. Δηλαδή σε 100 χρόνια, 12 κρίσεις. Ο μέσος όρος μεταξύ τους, 8,4 χρόνια. Από την κρίση του 1929 μέχρι το 2009 μεσολαβούν 80 έτη. Αν οι κρίσεις ήταν αποτέλεσμα του οικονομικού συστήματος, γιατί το διάστημα ανάμεσα στις δύο τελευταίες είναι 80 χρόνια όταν μεταξύ των άλλων είναι μόλις 8,4;

Έψαξα αλλά δεν βρήκα άλλο λόγο, εκτός από την ύπαρξη της σοσιαλιστικής οικονομίας. Μια κρίση θα έστελνε πολύ κόσμο στο άλλο στρατόπεδο.

Άρα το σύστημα μπορεί να τις αποτρέψει. Αφού όμως τώρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος και η κρίση είναι δυνατή, γιατί να αποτρέψουν το φαινόμενο που πολλαπλασιάζει τα κέρδη τους; Ο αυτοματισμός δίνει τη δυνατότητα αύξησης της παραγωγής με μικρότερη δαπάνη.

Στο παρελθόν η παραγωγή ήταν αποτέλεσμα του μόχθου των εργατών, οι εργάτες δούλευαν ήλιο με ήλιο κάθε μέρα. Όταν ο ατμός ως κινητήριος δύναμη μπήκε στη βιομηχανία απολύθηκαν χιλιάδες ως υπεράριθμοι. Ξέσπασαν ταραχές. Επειδή καμία οργανωμένη ομάδα δεν είναι δυνατόν να ζει σε διαρκή αναστάτωση, οι κοινωνίες επέβαλαν το οκτάωρο και την Κυριακή αργία. Η βιομηχανία χρειάστηκε εργαζόμενους και η κατάσταση εξομαλύνθηκε.

Σήμερα με την έκρηξη της παραγωγής, επειδή μπήκαν ο αυτοματισμός και οι κομπιούτερ, η ισορροπία μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης έχει διαταραχθεί. Επανήλθαμε στην εποχή της εισόδου του ατμού στην παραγωγική διαδικασία.

Πώς πρέπει να αντιδράσουμε; Μα η συνταγή είναι γνωστή: μείωση των ωρών εργασίας ώστε να εργαστούν περισσότεροι και να υπάρξει κατανάλωση από παραγόμενα αγαθά. Έτσι θα τονωθεί η ζήτηση, το οξυγόνο της παραγωγικής διαδικασίας, κάτι που αναντίρρητα συμφέρει και τον παραγωγό. Πάντα σε διεθνές επίπεδο. Οι μεγάλες ομάδες κρατών, π.χ. Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι σε θέση να κάνουν πράξη μια τέτοια τολμηρή ενέργεια. Βεβαίως, όχι η σημερινή Ε.Ε. Η αλλαγή βρίσκεται στα χέρια των λαών. Φυσικά, λιγότερος χρόνος εργασίας δεν σημαίνει και μικρότερες αποδοχές».

Αλληλογραφία
Δ.Τσεσμελή, Νίκαια: Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείτε. Τη δουλειά μου κάνω, αλλά μερικές φορές τα κείμενα είναι τόσο μεγάλα που αναγκάζομαι να τα κόψω. Δυστυχώς, ο χώρος είναι μικρός.

Μ.Τριανταφυλλίδη, Λούτσα: Ευχαριστώ για τη φωτοτυπία του Λευκώματος. Δεν χρειάζεται να μου φέρετε το ίδιο το Λεύκωμα. Ξέρω- και έχω- τόσα πολλά για το Ορφανοτροφείο της Πριγκίπου…