Εναλλακτικά «Μπραζιλέρο»

ΓΥΡΙΣΜΕΝΗ πριν από δέκα χρόνια, η κωμωδία του Σωτήρη Γκορίτσα «Μπραζιλέρο» παραμένει απολαυστική. Αυτή την εβδομάδα έχει γίνει επίκαιρη.

Θυμίζω την υπόθεση. Δύο ελεγκτές της Ε.Ε., ένας Ιταλός κι ένας Ολλανδός, φθάνουν σε μεγάλη πόλη της ελληνικής περιφέρειας. Η αποστολή τους είναι να δουν αν τα κοινοτικά κονδύλια που εξασφάλισε τοπικός παράγων πήγαν στην κατασκευή πολιτιστικού κέντρου. Το κέντρο, φυσικά, δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχουν και τα χρήματα. Πήγαν στη μεταγραφή βετεράνου Βραζιλιάνου άσου που «αγοράστηκε» για να ενισχύσει την τοπική ποδοσφαιρική ομάδα- αλλά αποδείχθηκε κουτσός! Εξ ου και ο τίτλος «Μπραζιλέρο».

Είναι ένα φιλοσοφικό δοκίμιο για την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην ταινία του Γκορίτσα, ο Ιταλός κι ο Ολλανδός δεν βρίσκουν άκρη. Η ελληνική επαρχία- με τις γκόμενες, τους βουλευτές και τους αστυνομικούς- τους εξουθενώνει με ευχάριστο ή δυσάρεστο τρόπο.

ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ, η πραγματικότητα ξεπερνά τη δημιουργική φαντασία. Αυτή την εβδομάδα ήρθαν στην Αθήνα ένας Γερμανός κι ένας Πορτογάλος. Είναι κι αυτοί ελεγκτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που δεν ήρθαν για να δουν πού πήγαν- ή μάλλον πώς πέταξαν- τα λεφτά. Αλλά για να τσεκάρουν προκαταβολικά το Πρόγραμμα Σταθερότητας που θα υποβάλει η κυβέρνηση Παπανδρέου στις Βρυξέλλες τον Φεβρουάριο.

Σε αντίθεση με το «Μπραζιλέρο», η επίσκεψη αυτή δεν έβγαλε γέλιο. Υπουργός, με επίγνωση του ύφους και του βάθους του ελέγχου που έγινε στις υπηρεσίες του, μιλά για σκηνές βγαλμένες από τον διεθνή έλεγχο των εγχώριων δημοσιονομικών μετά τη χρεοκοπία επί Τρικούπη. Στενόχωρα πράγματα δηλαδή. Με μια διαφορά. Γίνονται προκαταβολικά. Δεν θα χρεοκοπήσουμε. Θα εξευτελισθούμε όμως ως εάν να είχαμε χρεοκοπήσει.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ σε μια εβδομάδα που είχε πάλι κακή διεθνή δημοσιότητα για την Ελλάδα. Τόσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και η ισπανική προεδρία επανέλαβαν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει απολύτως τίποτε από τα άλλα κράτη- μέλη. Κοινώς, «μαζέψτε το μαγαζί σας μόνοι σας». Οι Ευρωκράτες μιλούν για «εποικοδομητική αμφισημία» των Βρυξελλών και των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών προς την Ελλάδα.

Τι θα πει αυτό σε απλά ελληνικά; Ότι η Ευρώπη αρνείται να δεσμευθεί ότι θα μας στηρίξει. Το μήνυμα δεν αφορά μόνον εμάς, αλλά κι αυτούς που υπολογίζουν να μας δανείσουν για να απολαύσουν τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων, που είναι τα πιο γλυκά της ευρωζώνης. Αν το «Μπραζιλέρο» είναι γλυκόπικρο, το έργο που παρακολουθήσαμε αυτή την εβδομάδα είναι πικρό.