«Δημιουργός σαν τον πατέρα του»

Ο «πατριάρχης» του Τύπου και πρύτανης της δημοσιογραφίας φεύγει για το μεγάλο ταξίδι. Ο δημοσιογραφικός κόσμος, για τον οποίο τόσο πάλεψε επί πολλές δεκαετίες, αποχαιρέτησε χθες τον Χρήστο Λαμπράκη με εκτενή αφιερώματα που δημοσιεύθηκαν από το σύνολο των καθημερινών εφημερίδων. Η είδηση του θανάτου του Χρήστου Λαμπράκη ήταν σε όλα τα πρωτοσέλιδα και δεν ήταν λίγες οι επισημάνσεις για το «τέλος εποχής».

Το «Έθνος» αναφέρει ότι έφυγε ένας πρωτοπόρος του Τύπου, ένας ακούραστος δημιουργός με έργο στην ενημέρωση και τον πολιτισμό. «Ήταν ένας δημιουργός, είπαν για τον πατέρα του Δημήτριο Λαμπράκη όταν έφυγε από τη ζωή, πριν από μισό αιώνα. Ο χαρακτηρισμός ισχύει στο ακέραιο και πολύ περισσότερο για τον Χρήστο Λαμπράκη… Αναμφίβολα υπήρξε κάτι περισσότερο από εμβληματικός εκδότης. Ο ιστορικός χαρακτηρισμός μαικήνας των γραμμάτων και της τέχνης μάλλον είναι περιορισμένος, αφού αδικεί τη δημοσιογραφική διάσταση, την πολιτική και την ιδεολογική» αναφέρεται στο αφιέρωμα του «Έθνους». Και συνεχίζει σε άλλο σημείο: «Αξιολογώντας τον Δημήτριο Λαμπράκη, ο στενός συνεργάτης του και δημοσιογράφος Γερ. Λύχνος έγραφε πριν από τρεις δεκαετίες: “Η ελληνική δημοσιογραφία, η ελληνική πολιτική ζωή και όλες οι άλλες κοινωνικές και πνευματικές εκδηλώσεις της χώρας μας κατέστησαν καλύτερες”. Ίσως η αξιολόγηση αυτή έχει κάποια δόση υπερβολής για τον πατέρα. Αλλά περιγράφει προφητικά τον γιο».

«Τέλος εποχής»
Η «Καθημερινή» αναφέρεται στον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη με ρεπορτάζ, ενώ ο διευθυντής της κ. Αλ. Παπαχελάς αρθρογραφεί στην τελευταία σελίδα υπό τον τίτλο «Ο Χρήστος Λαμπράκης και ο μύθος μιας ολόκληρης εποχής». «Ο Χρήστος Λαμπράκης έφυγε και μαζί του τελείωσε ίσως μια ολόκληρη εποχή. Άνθρωπος αναγεννησιακός εντυπωσίαζε πάντοτε με τις ανησυχίες του, τον κοσμοπολιτισμό του, το πόσο “μπροστά” από την εποχή του ήταν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα. Δεν υπάρχουν άλλωστε πολλοί άνθρωποι που γράφουν παρτιτούρες για όπερα, ασχολούνται με τον αγροτουρισμό, πριν ακόμη εφευρεθεί η ιδέα διεθνώς, και στήνουν από το μηδέν το Μέγαρο Μουσικής» σημειώνει ο κ. Παπαχελάς.

«Μεγάλη απώλεια»
Η «Αυριανή» αφιερώνει το πρωτοσέλιδό της στον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη με τον τίτλο: «Ριζική ανατροπή στο εκδοτικό και πολιτικό σκηνικό προκαλεί ο θάνατος του Χρ. Λαμπράκη- Μεγάλη απώλεια για τον Πολιτισμό, την Δημοκρατία και την πατρίδα», ενώ το κύριο άρθρο της τιτλοφορείται: «Χάθηκε ένα κομμάτι του εαυτού μας». Παράλληλα, συνεχίζει: «Παρά τα παραμύθια που κατά καιρούς είχαν γραφεί σε βάρος του, στην ουσία υπήρξε σεμνός και έντιμος εκδότης. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα… σαραβαλάκι “σκαραβαίο”. Δεν χρησιμοποίησε ποτέ πολυτελή αυτοκίνητα και “φουσκωτούς”, ενώ ήταν παθιασμένος με τον Πολιτισμό… Ριζικές ανατροπές στο εκδοτικό και πολιτικό σκηνικό αναμένεται να σηματοδοτήσει ο θάνατος του Χρήστου Λαμπράκη, ο οποίος κατά γενική ομολογία υπήρξε κορυφαία προσωπικότητα και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο επί πολλές δεκαετίες σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Γιος του μεγάλου πατριώτη Δημήτρη Λαμπράκη, που ίδρυσε με προτροπή του Βενιζέλου ένα πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα δημοσιογραφικό συγκρότημα με στόχο να στηρίξει την πορεία της χώρας σε μια φιλελεύθερη κατεύθυνση, κληρονόμησε σε πολύ μικρή ηλικία μια αυτοκρατορία την οποία κατάφερε να ισχυροποιήσει και να εκσυγχρονίσει στα πρότυπα των μεγάλων ευρωπαϊκών συγκροτημάτων». «Ο μεγάλος πιονέρος»
Η «Ελευθεροτυπία», υπό τον τίτλο «Έγραψε τη δική του ιστορία», αναφέρεται με ολοσέλιδο αφιέρωμα στον Χρήστο Λαμπράκη. Η «Αυγή» με τον τίτλο «Πέθανε ο Χρήστος Λαμπράκης- ο μύθος του Τύπου» αφιερώνει σχεδόν μία σελίδα, σημειώνοντας ότι ο θάνατος του Χρήστου Λαμπράκη σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής.

Η «Βραδυνή» αναφέρεται στον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη με τον τίτλο «Τίτλοι τέλους για τον Χρήστο Λαμπράκη» και το ρεπορτάζ αρχίζει ως εξής: «Ο μεγάλος πιονέρος και οραματιστής του ελληνικού πολιτισμού Χρήστος Λαμπράκης δεν υπάρχει πια». Η «Χώρα» αναφέρεται στο τέλος μιας εποχής και μεταξύ των άλλων σημειώνει: «Ο Χρήστος Λαμπράκης υπήρξε συνεχιστής αλλά και ανανεωτής της πρωτοποριακής δημιουργίας του πατέρα του Δημήτρη, στον χώρο της έντυπης, αντικειμενικής εκδοτικής ενημέρωσης, που άρχισε το 1922 και συνεχίζεται αδιάλειπτα έως τις ημέρες μας, πάντοτε υπηρετώντας τη Δημοκρατία, την αλήθεια και την πρόοδο στην Ελλάδα».

Ο «Ελεύθερος Τύπος» τιτλοφορεί το αφιέρωμά του «Με αφοσίωση στον Τύπο και πάθος για την κλασική μουσική» και μεταξύ των άλλων σημειώνει: «Έφυγε ο τελευταίος παραδοσιακός εκδότης. Ο Χρήστος Λαμπράκης, ιδιοκτήτης της πανίσχυρης εκδοτικής επιχείρησης που περιλαμβάνει τις μεγάλες και ιστορικές εφημερίδες “Το Βήμα” και “Τα Νέα”, έχασε τη μάχη για τη ζωή. Επί μισό αιώνα, τόσο στη μεταπολίτευση όσο και κατά την προδικτατορική περίοδο, κυριάρχησε στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και έπαιξε σημαίνοντα ρόλο σε μεγάλα γεγονότα της δημόσιας ζωής».

«Μέντορας των τεχνών»
Η «Απογευματινή» επισημαίνει ότι ο Χρήστος Λαμπράκης ήταν ο αναμορφωτής του Τύπου και μέντορας των τεχνών, ενώ ο «Αδέσμευτος» σημειώνει ότι ο θάνατος νίκησε τελικά τον Χρήστο Λαμπράκη, αναφέροντας ότι πλέον ο κόσμος του Τύπου και του πολιτισμού είναι φτωχότερος. Η «Ελεύθερη Ώρα», υπό τον τίτλο «Η Δρυς έπεσεν», αναφέρεται στον θάνατο του «πατριάρχη» του Τύπου και πρύτανη της δημοσιογραφίας. Ο «Ριζοσπάστης» φιλοξενεί την τυπική είδηση του θανάτου, ο «Λόγος» αναφέρεται στο βιογραφικό του εκλιπόντος και στα συλλυπητήρια μηνύματα, ενώ η «Εστία» στην πρώτη σελίδα της χαρακτηρίζει πολύπλευρο το έργο του Χρήστου Λαμπράκη. Η «Εspresso» αφιερώνει δύο σελίδες υπό τον τίτλο «Τελευταία σελίδα για τον Χρήστο Λαμπράκη» με αναφορά σε στοιχεία του χαρακτήρα του, όπως η ευγένειά του, η ανατρεπτικότητά του. «Ένας από τους μεγαλύτερους εκδότες στην ιστορία του ελληνικού Τύπου, ένας από τους ανθρώπους που σφράγισαν με την παρουσία και το έργο τους τη δημόσια ζωή και την πολιτιστική πορεία της χώρας τα τελευταία πενήντα χρόνια, δεν είναι πλέον μαζί μας» αρχίζει το ρεπορτάζ της εφημερίδας.

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Σύσσωμος ο ελληνικός Τύπος αποχαιρέτησε τον «τελευταίο παραδοσιακό εκδότη» με εκτενή αφιερώματα

Πάντα στο πλευρό των δημοσιογράφων
Του Βασίλη Νικολόπουλου

ΚΑΘΕ αποχαιρετισμός αφήνει μια πίκρα.

Υπάρχουν όμως και αποχαιρετισμοί που μας συγκλονίζουν για το υπόλοιπο της ζωής μας. Όταν μάλιστα το πρόσωπο που φεύγει έχει στενά δεθεί μαζί μας 40 χρόνια. Μια ολόκληρη ζωή. Και μας αφήνει τόσες μνήμες.

Για τον Δημοσιογράφο και για τον Οραματιστή Λαμπράκη μίλησαν πολλοί και θα μιλούν και θα γράφουν πολλοί και στο μέλλον. Εγώ θα πω λίγα λόγια για τον Άνθρωπο Λαμπράκη.

Κανέναν από τους χιλιάδες εργαζομένους στον Οργανισμό δεν αντιμετώπιζε σαν εργοδότης. Πολλούς τους έβλεπε σαν φίλους, συναδέλφους και όλους ως συνεργάτες. Ιδιαίτερη ευαισθησία έδειχνε για όσους συναδέλφους είχαν κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η εντολή ήταν άμεση, αν έπρεπε ο πάσχων να πάει στο εξωτερικό.

Αμέριστη οικονομική ενίσχυση και ψυχολογική στήριξη.

Απλός, ευγενικός και προσιτός σε όλους.

Ένιωθες ότι ήταν ένας από μας, αλλά τόσο ξεχωριστός.

Μνήμες ατελείωτες, πάντα με αγάπη και σεβασμό.

Ο Χρήστος Λαμπράκης θα λείψει από όλους εμάς που ζήσαμε και αναπνέαμε μαζί του στον ΔΟΛ αλλά θα λείψει και η μεγάλη του συμβολή στις Τέχνες, τα Γράμματα και τον Πολιτισμό.