[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γιάννης Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος αναρωτιέται μήπως πράγματι βουλιάξουμε αν δεν αλλάξουμε)

Μόλις πριν από μία εβδομάδα, ο Παπανδρέου παρατήρησε ότι «το μεγαλύτερο έλλειμμά μας είναι το έλλειμμα αξιοπιστίας». Πώς, λοιπόν, θα αντιμετωπίσουμε αυτό το έλλειμμα; Προσποιούμενοι ότι είμαστε κάτι διαφορετικό από αυτό που οι ίδιοι βλέπουμε;

Ακούω να μιλούν για «πιέσεις». Βεβαίως. Μας πιέζει ασφυκτικά η ωμή πραγματικότητα. Η πραγματικότητα μιας χώρας στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Η πραγματικότητα ενός κράτους που κοστίζει χωρίς να προσφέρει. Η πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δανείζεται για να ξοδέψει.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι πώς από τις μεγάλες μπαρούφες θα περάσουμε στις μεγάλες πράξεις.

Πώς θα αφήσουμε στην άκρη τα φαντάσματα που μας κυνηγούν για να κυνηγήσουμε. Ό,τι μας εκθέτει ως χώρα και στη Μoody΄s, και στην S&Ρ, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι τυχαίο που όλοι φρονούν τα ίδια για την αφεντομουτσουνάρα μας.

Διότι, δυστυχώς, αυτοί είμαστε.

Και οι ξένοι μάς βλέπουν ακριβώς όπως είμαστε.

«Το Βήμα»