[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ελάχιστοι ελπίζουν σε θαύματα

Η οικογένεια Ομπάμα φημολογείται πως ήδη ζει στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Ο Λευκός Οίκος φαντάζει φανταχτερός με τα στολίδια, με τα φωτάκια και τις γιρλάντες, ενώ οι γραμματείς του Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων βρίσκονται σε γιορτινή έξαρση.

Ε, δεν έχουν να προγραμματίσουν και λίγα: 28 εκδηλώσεις θα διεξαχθούν μέσα στις γιορτές, στις οποίες θα παρευρεθούν συνολικά 50.000 καλεσμένοι.

Μάλιστα λέγεται πως τον Δεκέμβριο οι εργαζόμενοι στην κουζίνα του Αμερικανού (εκάστοτε) προέδρου μπορεί να δουλεύουν μέχρι και 100 ώρες την εβδομάδα. Φανταστείτε πόσες γαλοπούλες πρέπει να φουρνίσουν, πόσα κιλά μαρούλι και τόνους πατάτες πρέπει να κόψουν και πόσα γλυκά πρέπει να πλάσουν και να πασπαλίσουν με ζάχαρη.

«Τα Χριστούγεννα στον Λευκό Οίκο είναι η μεγαλύτερη ψυχική και σωματική πρόκληση» τονίζει ο πρώην επικεφαλής των σεφ του Λευκού Οίκου, Ουόλτερ Σέιμπ- και όπως συνεπάγεται από τα όσα λέει, δεν μεγαλοποιεί την κατάσταση.

Στην άλλη πλευρά της υδρογείου, στην Ελλάδα, το πνεύμα των Χριστουγέννων νιώθει αβοήθητο και απελπισμένο.

Στολίσαμε το οικολογικό μας δένδρο- και νιώθουμε υπερήφανοι για την «πράσινη» συνείδησή μας-, βγάλαμε και τα στολίδια από το πατάρι ή την αποθήκη δίνοντας στα σπίτια μας μια πιο χαρμόσυνη νότα (επιτέλους), φωτίσαμε και τους δρόμους με εορταστικά αστέρια και αγγέλους, βάλαμε στο CD χριστουγεννιάτικες μελωδίες, ανοίξανε και τα μαγαζιά…

Όμως ελάχιστοι είναι αυτοί που ελπίζουν σε θαύματα. Η απαισιοδοξία δεν πηγάζει από την ανυπαρξία του Αϊ-Βασίλη. Με αυτή την απώλεια έπρεπε να συμφιλιωθούμε κατά την παιδική μας ηλικία. Τώρα πρέπει να αποδεχθούμε την απώλεια της οικονομικής ασφάλειας. Τα γκόλντεν μπόις τρέμουν μη χάσουν τα πριμ τους και οι χαμηλόμισθοι το δώρο του Πάσχα…