[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Η υπόθεση του ΕΛΑ ήταν μια πολιτικοαστυνομική σκευωρία

Η Ειρήνη Αθανασάκη, η οποία αθωώθηκε τελεσίδικα από το δικαστήριο για δήθεν συμμετοχή της στον ΕΛΑ, θεωρεί ότι «η λεγόμενη υπόθεση του ΕΛΑ ήταν μια πολιτικοαστυνομική σκευωρία που σημαίνει ότι εκτός τους διωκτικούς μηχανισμούς συμμετείχε στο στήσιμό της και ένα κομμάτι της κοινωνίας, θεσμικής ή μη». Αισθάνεται «αγανάκτηση, αηδία και αποστροφή» για τους διώκτες της και πιστεύει ότι η σκευωρία «πέτυχε τον σκοπό της που ήταν η φυσική εξόντωση του συγκατηγορουμένου της Κώστα Αγαπίου», ενώ αναρωτιέται «ποιος και πότε θα απολογηθεί γι΄ αυτό».

Αισθανθήκατε 2.493 ημέρες πολιτικής ομηρείας;

Όχι απλά τις αισθάνθηκα, αλλά καθόρισαν τη ζωή μου, όπως μάλλον σε μεγάλο βαθμό θα συνεχίσουν να καθορίζουν και το υπόλοιπο αυτής.

Τώρα νιώθετε δικαιωμένη;
Μετά 7 χρόνια ομηρείας, φυλάκισης και δικαστικής περιπέτειας δεν μπορώ να νιώσω δικαιωμένη γι΄ αυτό που ήταν αυτονόητο και αυταπόδεικτο από την πρώτη στιγμή. Ευχαριστημένη νιώθω.

Ποιους θεωρείτε υπεύθυνους για την επτάχρονη ταλαιπωρία σας;

Όπως έχω δηλώσει δημοσίως θεωρώ ότι η λεγόμενη υπόθεση του ΕΛΑ ήταν μια πολιτικοαστυνομική σκευωρία που σημαίνει ότι εκτός τους διωκτικούς μηχανισμούς και ένα κομμάτι της κοινωνίας, θεσμικής ή μη, συμμετείχε στο στήσιμό της.

Τι άλλαξε στη ζωή σας αυτά τα χρόνια;

Τα πάντα, η ζωή μου ήρθε τα πάνω- κάτω, όπως λένε.

Μπορείτε να μαζέψετε τα «συντρίμμια» που σας άφησε αυτή η ιστορία;

Είμαι υποχρεωμένη να το κάνω αφού συνεχίζω και ζω και υπάρχω. Εξάλλου δεν είμαι μόνη μου σ΄ αυτή την προσπάθεια.

Σ΄ όλη αυτή την ταλαιπωρία μου με στήριξαν και με στηρίζουν η οικογένειά μου και οι φίλοι μου.

Μετά τη δικαστική δικαίωση, τι;

Ως προς τη δικαίωση απάντησα ήδη, ως προς το τι, ακόμη δεν έχω σκεφτεί κάτι συγκεκριμένο.

Θα στραφείτε κατά αυτών που σας ενέπλεξαν;

Πώς μπορώ άραγε να στραφώ εναντίον ενός τμήματος της κοινωνίας που από το 1997 τουλάχιστον με αποκορύφωση το 2002- 2003 συνέδραμε με όποιον τρόπο μπορούσε στην καλλιέργεια της τρομοϋστερίας με οποιοδήποτε κόστος και στη νεκρανάσταση μιας οργάνωσης που από το 1995 είχε σταματήσει τη δράση της;

Πώς εξηγείτε τη δίωξή σας αφού δεν προέκυψαν εις βάρος σας στοιχεία, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου;

Αρχικά σ΄ αυτή την ερώτηση αρμοδιότεροι είναι να απαντήσουν κάποιοι άλλοι και όχι εγώ. Όμως μην ξεχνάτε ότι στοιχεία εις βάρος μου αλλά και εις βάρος του Αγγελέτου Κανά και του Κώστα Αγαπίου δεν υπήρχαν ούτε από την πρώτη στιγμή, αλλά ούτε και όταν το πρώτο δικαστήριο μας καταδίκασε σε 1.174 χρόνια, στη βάση της ναζιστικής λογικής της συλλογικής ευθύνης.

Με βάση αυτά που περάσατε περιμένατε αυτή την απόφαση;
Το θέμα είναι γιατί δεν ήρθε από το πρώτο δικαστήριο αυτή η απόφαση, αλλά έπρεπε να γίνει το δεύτερο πρωτοβάθμιο και το Εφετείο για να μας αθωώσει.

Υπάρχουν δικαστές που αντιστέκονται;

Υπήρχαν, υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν.

Εσείς πάντως προλάβατε να ζήσετε τη δικαίωση, ο Κώστας Αγαπίου όχι…

Δυστυχώς η πολιτικοαστυνομική σκευωρία που στήθηκε εις βάρος των Αγαπίου, Κανά και εμένα πέτυχε τον σκοπό της, όσον αφορά τον Κώστα Αγαπίου. Δηλαδή τη φυσική του εξόντωση. Άραγε ποιος και πότε θα απολογηθεί γι΄ αυτό;

Τι σας έδωσαν οι ατέλειωτες ώρες στο κελί;

Αυτογνωσία και περισσότερη υπομονή.

Υπήρξε κάποια στιγμή που αισθανθήκατε απομονωμένη από την κοινωνία;

Από το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που οι αξίες του, οι στόχοι του και η ηθική του με εκφράζουν δεν ένιωσα ποτέ απομονωμένη.

Πώς «κρατηθήκατε» αυτά τα χρόνια;

Φαίνεται ότι ο άνθρωπος έχει μεγάλα ψυχικά και σωματικά αποθέματα, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές.

Αισθανθήκατε συμπαράσταση απέξω;

Σας απάντησα ήδη ότι αισθάνθηκα και αισθάνομαι συμπαράσταση, αλλιώς δεν θα μπορούσα μάλλον να τα καταφέρω.

Πώς είναι η επόμενη μέρα μετά την αθώωση;

Ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει τι σημαίνει πρακτικά.

Προς το παρόν, με γρίπη και εμπύρετη.

Τι σχεδιάζετε στο άμεσο μέλλον;

Πρέπει κάπως να αντιμετωπίσω αρχικά το πρόβλημα επιβίωσης και μετά βλέπουμε.

Πώς βιώσατε την αντιτρομοκρατική «καταιγίδα» το 2002;
Την ένιωσα στο πετσί μου. Νιώθετε μίσος για τους διώκτες σας;

Αισθάνομαι αγανάκτηση, αηδία και αποστροφή για όσους και όποιους για δικά τους προσωπικά και άμεσα συμφέροντα συμμετείχαν, συνεργάστηκαν και βοήθησαν στο στήσιμο και την πραγμάτωση αυτής της σκευωρίας.

Πώς βλέπετε τη νέα γενιά;
Όπως μόνο θα μπορούσα να τους δω: θετικά. Είναι παιδιά μας και είναι το μέλλον.