Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς

Στα μέσα του περασμένου καλοκαιριού, οι οικονομικοί σύμβουλοι του Σωκράτη Κόκκαλη κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η εταιρεία είναι «μέσα» κατά πολύ. Το άνοιγμα για πολλούς άγγιζε το ποσό των 60 εκατ. ευρώ. Ίσως και παραπάνω. Η αγωνία κυρίευσε τους πάντες. Το φρένο στις ακριβές μεταγραφές ήταν δεδομένο. Η συνετή ή σφιχτή πολιτική το επόμενο βήμα. Ουδείς ανέμενε τις εξελίξεις που ζούμε αυτήν την εποχή. Γιατί ο Ολυμπιακός ήδη φαίνεται να καλύπτει τη μαύρη τρύπα και να προχωρά με ηρεμία προς την εξυγίανση. Προτιμάτε να ειπωθεί η λέξη «μάζεμα»; Όπως και να ΄χει, η ΠΑΕ βαδίζει σε καλύτερα μονοπάτια σε οικονομικό επίπεδο.

Πώς έφτασε ο πρόεδρος σε αυτή την αλλαγή των δεδομένων; Κατ΄ αρχάς, πόνταρε στην «πάση θυσία» είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Για τον λόγο αυτόν, έφερε έναν τεχνικό εγκρατή και με αμυντική φιλοσοφία. Από τον Κετσπάγια ζήτησε να φέρει τον Ολυμπιακό κοντά στους ισχυρούς και να γευτεί με την κουτάλα το μέλι. Οι αντίπαλοι των προκριματικών, επικίνδυνοι μεν, αλλά στην ουσία χαμηλό εμπόδιο. Και όταν ο Κετσπάγια πέτυχε τον στόχο του, η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Η συμβίωσητου συγκεκριμένου προπονητή με τους ποδοσφαιριστές ήταν αδύνατη και ο Σ. Κόκκαλης από τον κόουτς με τη νοοτροπία να κρατά τα γκέμια στην ομάδα προχώρησε σε πρόσληψη τεχνικού «διαχειριστή»! Τέτοιος είναι ο Ζίκο. Ο άλλοτε διάσημος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, με το βαρύ όνομά του μπορεί να «κρατά» τα αποδυτήρια και να ηρεμήσει μια κατάσταση που έδειχνε έτοιμη να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το πλάνο με την κάλυψη μεγάλου μέρους της ζημιάς είχε επιτευχθεί. Σε αυτό συνέβαλε και η είσοδος του κ. Λαυρεντιάδη στην ΠΑΕ μέσω του γηπέδου Καραϊσκάκη. Η υπάρχουσα διοίκηση του Ολυμπιακού αναζητούσε απεγνωσμένα έναν συνέταιρο, κάποιον να καλύπτει μεγάλο μέρος των εξόδων. Χωρίς να διεκδικεί σοβαρό μερίδιο από τη δημοσιότητα. Ο κ. Λαυρεντιάδης είναι ένα «ελκυστικό πακέτο». Εμφανίζεται όσο θέλει ο κ. Κόκκαλης, βγάζει φωτογραφίες στις σουίτες, μέχρι εκεί. Αφήστε που τα ζεστά χρήματά του βοηθούν στην κάλυψη των εξόδων. Το δε τηλεοπτικό συμβόλαιο, σταθερά ικανοποιητικό για τον Ολυμπιακό, καλύπτει τα κενά. Η πρόκριση στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ οδήγησε τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός να παρουσιαστεί με ένα πλατύ χαμόγελο στην έξοδο του γηπέδου. Γιατί; Διότι τα άλλα περίπου 25 με 30 εκατ. ευρώ που ενισχύουν τους «κόκκινους» ισοσκελίζουν τα έσοδα με τα έξοδα.

Ή φέρνουν την απόσβεση αρκετά πλησιέστερα, συγκριτικά με όσα ίσχυαν στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Φυσικά, αξίζει να σημειωθεί πως ο Ολυμπιακός το κατάφερε και αυτό, όχι μόνο με δόση τύχης, αλλά με μετρημένες κινήσεις. Έφερε τον ακριβό Μέλμπεργκ και παραχώρησε τον Μπελούτσι. Από τον Αργεντινό εισέπραξε όσα περίμενε και ο Σουηδός είναι ο νέος ηγέτης σε μια άμυνα που έχασε τον παλιό- τον Άντζα. Τα χρήματα για τα συμβόλαια των Λέτο, Τζόλε, Κοβάσεβιτς, Πάτσα δόθηκαν στον Μαρέσκα και ένα σημαντικό ποσό για την αγορά του Ντάρμπισιρ. Σε καμία περίπτωση ο Ολυμπιακός δεν ανοίχτηκε μεταγραφικά. Ήθελε απλώς να προχωρήσει στην Ευρώπη- πέτυχε το πολύ παραπάνω! Και προφανώς, μόνο στην πρόσληψη του Ζίκο ξοδεύτηκε, γιατί δεν θα είχε προηγούμενο μια ομάδα να προχωρά μόνο με οικονομίες και καθόλου ρίσκο στις επιλογές.

Στον Πειραιά, ίσως για πρώτη φορά, βγήκαν τα πάντα. Παίκτες που έδωσαν πιο πολλά (Ζαϊρί) από όσα ανέμεναν όσοι τους πρότειναν. Πορεία λαμπερή, ευθέως αντίθετη με το φτωχό ρόστερ. Επειδή, όμως, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να μείνει πίσω και να δημιουργήσει ένα νέο κενό στο ταμείο, αξίζει να επενδύσει στα κέρδη από τη μέχρι σήμερα δράση του στο Τσάμπιονς Λιγκ.


Χειροκρότημα και συγκίνηση παρά τα… πράσινα

«Δεν του πάνε τα πράσινα, βρε παιδιά». Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες που ακούστηκε για τον Γιώργο Πρίντεζη, ο οποίος επέστρεψε ως αντίπαλος προχθές στο ΣΕΦ και αποθεώθηκε. Εδώ με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, για τον οποίο μίλησε με τα καλύτερα λόγια.

Είναι αλήθεια ότι ο νεαρός φόργουορντ είχε κάθε λόγο να είναι συγκινημένος από το θερμό χειροκρότημά και τις συναντήσεις με καλούς φίλους εντός και εκτός παρκέ. Δεν το έκρυψε στο φινάλε, ενώ παραδέχτηκε ότι σχεδόν δεν ήξερε πού βρισκόταν στην αρχή του αγώνα. Όταν όμως συνήλθε κράτησε μόνος του τη Μάλαγα κάποιες στιγμές.


Ο ύπνος και το κέρασμα

Τώρα που έφυγε ο Τεν Κάτε, ας ρίξουμε μια ματιά στο παρασκήνιο. Για να διαπιστώσουμε ότι ακόμη και το γεύμα που είχε προσφέρει ο Ολλανδός στους ποδοσφαιριστές του, προ μηνών στη Βουλιαγμένη, είχε την εξήγησή του.

Λοιπόν: η αποστολή του Παναθηναϊκού είχε φτάσει στη Ρουμανία για το ματς με την Ντιναμό Βουκουρεστίου και σύσσωμη η αποστολή κατέλησε στο ξενοδοχείο, ώστε να ανακτήσει δυνάμεις για την απογευματινή προπόνηση. Το ραντεβού ορίστηκε στο πούλμαν, όπου έδωσαν όλοι το «παρών».

Όλοι; Όχι ακριβώς. Ο Τεν Κάτε απουσίαζε!

Τον ανέμεναν αρκετά… Πέντε, δέκα, είκοσι λεπτά. Υπήρξε κινητοποίηση. Ασχολήθηκαν αρκετοί, ακόμη και ο γιατρός. Τελικά, ο Τεν Κάτε είχε αποκοιμηθεί… Ξύπνησε όταν του χτύπησαν την πόρτα και αυτός ήταν ο λόγος που καθυστέρησε να ετοιμαστεί για την προπόνηση.

Και όταν εμφανίστηκε στο πούλμαν, όλοι χαμογέλασαν με νόημα, ενώ ο προπονητής υποσχέθηκε κέρασμα- σαν πρόστιμο για την αργοπορία του!