Γνώμη

Ελληνική ευκαιρία
του , Μιχάλη Μορφωνιού

Υπό κανονικές συνθήκες το να βρεθείς στον πάγκο του Παναθηναϊκού ή του Ολυμπιακού ή της ΑΕΚ αποτελεί το ταβάνι της φιλοδοξίας κάθε Έλληνα προπονητή. Κι επειδή κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, στην περίπτωση που διαλέξεις τα «γράμματα» (όπως το είχαμε παλιά) έχεις τη δυνατότητα να αποδείξεις με τη δουλειά σου πως αν και δεν διαθέτεις το βαρύ όνομα του αλλοδαπού, ωστόσο μπορείς να πετύχεις κάποια πράγματα. Στη φάτσα με την «κορόνα» ο κίνδυνος που αντιμετωπίζεις είναι όχι μόνο να χάσεις μία ευκαιρία αλλά και να βρεθείς στη συνέχεια σε πιο δύσκολη αφετηρία.

Το παράδειγμα του Νίκου Νιόπλια, ενός νέου τεχνικού με γνώσεις αλλά και με ήθος (σημαντικά και τα δύο), είναι το τελευταίο και το πρόσφατο παρελθόν έχει να μας προσφέρει θετικές όπως και αρνητικές πτυχές του εγχειρήματος.

Κάπως έτσι ο Τάκης Λεμονής πήρε το βάπτισμα της προπονητικής και έκανε δύο θητείες στον Ολυμπιακό, σε αντίθεση με τον Γιώργο Δώνη που δεν τα κατέφερε στην πρώτη απόπειρά του στον πάγκο της ΑΕΚ.

Με τη βασική διαφορά ότι οι ξένοι προπονητές τα έχουν όλα, δηλαδή καλά λεφτά, μπάτζετ μεταγραφών, πίστωση χρόνου, ενώ οι δικοί μας θα πρέπει να αξιοποιήσουν την «ευκαιρία» χωρίς τίποτα από όλα αυτά.

Κορόνα ή γράμματα;