Γνώμη

Γιορτή χωρίς φώτα
Του Μιχάλη Μορφωνιού

Πλησιάζοντας στην ολοκλήρωση του πρώτου μισού πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας είναι δύσκολο να βρει κανείς τα φανταχτερά στολίδια των γηπέδων.

Το οξύμωρο είναι ότι ναι μεν μπορούμε να βάλουμε αστέρι στην κορυφή του ποδοσφαιρικού δέντρου την εθνική μας ομάδα, που έδωσε το «παρών» στην κλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, από εκεί και κάτω όμως δεν είναι και τόσο εύκολο να το γεμίσεις ώστε να δείχνει ωραίο.

Οι περισσότερες από τις εταιρείες ποδοσφαιρικού θεάματος βρίσκονται να παλεύουν για το κλείσιμο του ισολογισμού, ενώ στα γήπεδα η μπάλα κυλάει λίγο πιο γρήγορα από το ριπλέι που απαιτείται κάθε Κυριακή για να τονίζουμε τα λάθη των διαιτητών.

Η κόντρα Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού δεν αποτελεί και καμία πρωτοτυπία. Πρόσφατα άλλωστε την βιώσαμε σε όλες τις εκδοχές της, από την καθυστερημένη έναρξη του ντέρμπι μέχρι τις «μπαλιές» στο γραφείο του εισαγγελέα.

Με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις όπως αυτές του Εργοτέλη ή του Πανιωνίου, δεν είναι καθόλου απλό να βρει κάποιος την αφορμή όχι μόνο για να πάει στο γήπεδο, αλλά και για να μείνει μπροστά στην τηλεόρασή του.

Και από γήπεδα; Για να παίξεις στο Ολυμπιακό Στάδιο, το θεωρητικά καλύτερο της χώρας, πρέπει να κάνεις ασφάλεια ζωής αν είσαι ποδοσφαιριστής, αλλά και ως θεατής να κρατάς ομπρέλα στη βροχή παρότι θα βρίσκεσαι κάτω από το σκέπαστρο του Καλατράβα.

Προοπτική μεταγραφών δεν υπάρχει ούτε έχουμε δει συστήματα και τακτικές από προπονητές ή εντυπωσιακές ενέργειες από παίκτες.

Να έχουμε γίνει τόσο απαιτητικοί; Οι φίλοι του ποδοσφαίρου θέλουν να γιορτάσουν προτάσσοντας την αγάπη τους για το άθλημα έναντι των απαιτήσεών τους για το θέαμα. Είναι όμως μόνοι αφού όλοι τους αντιμετωπίζουν ως συνδρομητές για τις ανάγκες των ομάδων και τίποτα παραπάνω.

Γιορτή χωρίς φώτα γίνεται;

Δεν γίνεται…