Δίκτυο

Δεύτερο πιάτο
Μ.Μ.

Tρώγοντας έρχεται η όρεξη κι αυτό ακριβώς ισχύει και για «Ένα άδειο πιάτο στο μπιστρό “Το μεγάλο βόδι”». Το διαπίστωσα… δοκιμάζοντας. Δεν είναι από τα μενού που ψάχνει κανείς στις λίστες της γαστρονομίας, είναι το έργο (του Μάικλ Χόλινγκερ) που παρουσιάζουν οι Χρυσοθήρες, η θεατρική ομάδα, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Φραγκιόγλου.

Όπου τα πιάτα πάνε κι έρχονται και οι περιγραφές γαργαλάνε τον ουρανίσκο, με χιούμορ και με πίκρα, ρεαλιστικά και σουρεαλιστικά, στο μικρό μπιστρό έτσι όπως στήθηκε πάνω, στο «104 +1 Κέντρο Λόγου και Τέχνης». Σε εποχή άλλωστε γεύσεων και μαγειρικής με άποψη, η παράσταση ανοίγει την όρεξη και για δεύτερο πιάτο. Που μπορείτε να απολαύσετε μέχρι και αύριο, Τετάρτη.


Έλληνες «πειρατές»
Π.Θ.Κ

Πνευματική δημιουργία στο Διαδίκτυο. Πρόκληση ή απειλή; Αυτό απασχολεί τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δημιουργών που άρχισαν αγώνα με 14 οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης για να προστατεύσουν την πνευματική τους ιδιοκτησία. Σήμερα στην Ελλάδα κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο 280.000 ελληνικά και ξένα μουσικά έργα, 5.000 ελληνικές και ξένες κινηματογραφικές ταινίες, 970 προγράμματα λογισμικού (software), 750 ηλεκτρονικά παιχνίδια, 1.150 ηλεκτρονικά βιβλία (ebooks)… Αλλά όλο αυτό το περιεχόμενο διακινείται στο Διαδίκτυο χωρίς την άδεια των νόμιμων δικαιούχων και χωρίς την καταβολή της νόμιμης αμοιβής προς αυτούς, δηλαδή του πνευματικού δικαιώματος, με αποτέλεσμα την ολοένα και επιδεινούμενη κοινωνικοοικονομική κατάσταση των ανθρώπων και των φορέων που παράγουν και εκφράζουν τον πολιτισμό. Στον αγώνα τους αυτό έχουν τη συμπαράσταση του υπουργείου Πολιτισμούειδικός φορέας του ανέλαβε το όλο ζήτημα. Μόνο που πρακτικά δεν ξέρουμε σε τι ενέργειες μπορούν να προσχωρήσουν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους…
Ψήφος εμπιστοσύνης σε Λούκο- Χουβαρδά
Ε.Δ.Χ.

Ο νέος υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού έχει ανοιχτά πολλά μέτωπα και πολλές μαύρες τρύπες να κλείσει. Οι αλλαγές προσώπων σε διευθύνσεις, προεδρεία κ.λπ. είναι αναμενόμενες. Ίσως γι΄ αυτό συνοδεύονται από μια ονοματολογία, η οποία συνήθως διαμορφώνεται από τους ενδιαφερομένους- ρίχνω το όνομά μου στη λίστα και αυτομάτως γίνομαι εν δυνάμει υποψήφιος. Πρόκειται για φήμες που κυκλοφόρησαν από την πρώτη μέρα της αλλαγής της κυβέρνησης και συνεχίζονται όσο καθυστερούν οι σχετικές αποφάσεις διορισμών. Τελικά όμως θα αποδειχθούν αερολογίες. Γιατί απ΄ ό,τι φαίνεται ο υπουργός Παύλος Γερουλάνος έχει καταλήξει τουλάχιστον σε δύο πρόσωπα-κλειδιά, τα οποία θεωρεί αρμόδια, κατάλληλα και αναντικατάστατα για την επόμενη τριετία. Πρόκειται για τον Γιώργο Λούκο που παραμένει στο Ελληνικό Φεστιβάλ και τον Γιάννη Χουβαρδά που συνεχίζει στο Εθνικό Θέατρο. Η εμπιστοσύνη του υπουργού στις δυνατότητες εκάστου δεν σημαίνει όμως και ανοχή σε οικονομικά ανοίγματα. Αντίθετα, έως και μείωση της ετήσιας κρατικής επιχορήγησης αναμένεται. Όπως και δεν σημαίνει ότι το ψαλίδισμα των οικονομικών θα μειώσει τη λειτουργική ανάπτυξη τόσο του Φεστιβάλ (προχωράει η αγορά των εκτάσεων και των κτιρίων της «Πειραιώς 240» από την Εθνική Τράπεζα) όσο και του Εθνικού (ολοκληρώνεται η ριζική ανακαίνιση του κτιρίου Τσίλερ και επαναφέρεται το αίτημα της ανακαίνισης του «Ρεξ»). Αν η έλλειψη εναλλακτικών προσώπων δίνει στην απόφαση του υπουργού μια σώφρονα αίσθηση, η απουσία ρεβανσιστικής πολιτικής (αλλάζω τις επιλογές των προκατόχων μου) συμπληρώνει τις εντυπώσεις ψύχραιμης κρίσης. Αρκεί τόσο το Ελληνικό Φεστιβάλ όσο και το Εθνικό Θέατρο να παράγουν και να προάγουν πολιτισμό. Αυτό προέχει.