[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος, για τις ενδο-νεοδημοκρατικές κόντρες εν όψει διαδοχής)

Είναι αυτό ίσως το μεγαλύτερο έλλειμμα της νεοδημοκρατικής διεκδίκησης. Ούτε κουβέντα ώς τώρα από την κυρία Μπακογιάννη και τον κ. Σαμαρά για το χάλι της οικονομίας, για το παραγωγικό και διαρθρωτικό αδιέξοδο της χώρας, για τη μεγάλη κρίση που δεν έχει τελειωμό, πολύ περισσότερο ούτε νύξη για τα πιθανά μέτρα και τις πολιτικές εξυγίανσης και ανάταξης της βυθιζόμενης ελληνικής οικονομίας.

Ούτε ίχνος επίσης αυτοκριτικής για τα νεοδημοκρατικά πεπραγμένα, για το ξεφτισμένο μοντέλο, για όσα δήθεν μεταρρυθμιστικά και ριζοσπαστικά υπεράσπιζαν πριν από λίγες εβδομάδες από τα τηλεπαράθυρα. Τώρα προέχει η διεκδίκηση της ηγεσίας, λένε οι υποστηρικτές τους, δεν είναι καιρός για τέτοια. Να πάρουμε την ηγεσία και μετά βλέπουμε, είναι το κοινό δόγμα των δύο υποψηφίων αρχηγών. Γι΄ αυτό και οι δύο είναι χαμένοι από χέρι. Θα την πάρουν την εξουσία, η μία ή ο άλλος, μα δεν θα ξέρουν τι να την κάνουν. Θα ψάχνουν και θα ψάχνονται μετά, θα αποζητούν συμμαχίες και υποστήριξη, θα δεσμεύονται και θα αλυσοδένονται και όταν πάρουν, αν την πάρουν, την εξουσία δεν θα ξέρουν ποιον να φροντίσουν πρώτο. Διαρκές το αδίκημα και όχι μόνο νεοδημοκρατικό.

(«Το Βήμα»)