[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τα προσόντα του προέδρου και «υπουργού»…

ΕΦΘΑΣΕ επιτέλους η ώρα της επιλογής του σταθερού προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του υπουργού Εξωτερικών («Ύπατου Εκπροσώπου») της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Μετά την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβώνας, η επόμενη πράξη είναι ακριβώς η επιλογή των προσώπων για την κάλυψη των δύο αυτών κεντρικών θέσεων. Οι υποψήφιοι και για τις δύο θέσεις είναι ουκ ολίγοι. Ποιοι είναι όμως οι κατάλληλοι για τις θέσεις αυτές, για να ηγηθούν Ένωσης; Σε ό,τι αφορά τη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, νομίζω ότι το «βιογραφικό» του υποψηφίου θα πρέπει να δείχνει ότι, εκτός από προσωπικότητα κάποιας αναγνωρισιμότητας, θα πρέπει επίσης να είναι προσηλωμένος στον στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, να σέβεται τις διαθεσμικές ισορροπίες και κυρίως τον ρόλο και τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπως και τον ρόλο και τη θέση όλων των κρατών- μελών, μικρών ή μεγάλων. Παράλληλα θα πρέπει να έχει τη βούληση και ικανότητα να διαμορφώνει συναινέσεις, άσκηση εξαιρετικά δύσκολη στην Ευρωπαϊκή Ένωση των είκοσι επτά κρατών- μελών. Ο υπουργός Εξωτερικών/ Ύπατος Εκπρόσωπος θα πρέπει να έχει επίσης τα παραπάνω χαρακτηριστικά αλλά επιπλέον και αποδεδειγμένες διαπραγματευτικές δεξιότητες στο διεθνές σύστημα. Σε γενικότερο επίπεδο τώρα, η επιλογή των δύο αυτών υψηλών αξιωματούχων οφείλει να υπακούει σε ορισμένες βασικές αρχές όπως της γεωγραφικής ισορροπίας (Βορράς/Νότος, Ανατολή/Δύση), της δημογραφικής συμμετρίας (μεγάλες/μικρές χώρες κ.λπ.) αλλά και της πολιτικής ισορροπίας (συντηρητικές/προοδευτικές δυνάμεις). Με την πλήρωση των θέσεων αυτών (και την επικύρωση της Συνθήκης της Λισαβώνας) τερματίζεται η μακροχρόνια περίοδος της «θεσμικής μηχανικής» στην Ένωση, η περίοδος δηλαδή που ξεκίνησε από το 1985 και είχε ως κύριο αντικείμενο την επεξεργασία και υιοθέτηση νέων Συνθηκών για την Ε.Ε. Για πάρα πολλά χρόνια, η Ένωση δεν πρόκειται να επεξεργασθεί νέα Συνθήκη. Θα λειτουργεί με τη Συνθήκη της Λισαβώνας. Η προσοχή απ΄ εδώ και πέρα θα στραφεί στην ανάπτυξη των πολιτικών της Ένωσης όπως της κοινής εξωτερικής πολιτικής, της οικονομικής διακυβέρνησης, της ανάπτυξης της οικονομικής πολιτικής, της φορολογικής εναρμόνισης και των θεμάτων που συνδέονται με τη μετανάστευση και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.