[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Με απελευθερώνει το καλό θέατρο

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Δήμητρα Χατούπη στα είκοσι εννιά της χρόνια στο θέατρο ενσαρκώνει στο σανίδι υπαρκτόκαι μάλιστα ιστορικό- πρόσωπο.
Φέτος είναι η μεγάλη, ανατρεπτική χορεύτρια των αρχών του 20ού αιώνα Ιζαντόρα Ντάνκαν στο έργο του Μάρτιν Σέρμαν «Ιζαντόρα- When she Danced» που παίζεται στο θέατρο «Μέλι». Σκηνοθετημένη από Ρουμάνο σκηνοθέτη, με δύο ξένους ηθοποιούς που ζουν στην Ελλάδα στον θίασό της.
Φαντάζεται την Ντάνκαν να χορεύει ξυπόλητη, χαρακτηρίζει «ενδιαφέροντα, τολμηρό και με οξύ βλέμμα» τον συγγραφέα του έργου και εξηγεί πως ιδεώδη σκηνοθέτη θεωρεί αυτόν που αγαπάει τους ηθοποιούς.

Βιρτζίνια Γουλφ, Ζιλ ντε Ρε, Μάρλεν Ντίτριχ, τώρα Ιζαντόρα Ντάνκαν… Σας γοητεύει να ενσαρκώνετε υπαρκτά και δη ιστορικά πρόσωπα;

Με γοητεύει όχι το ότι υπήρξαν ιστορικά αλλά αυτό που τα έκανε να γίνουν ιστορικά.

Ερευνάτε τη ζωή τους πριν τα ενσαρκώσετε ή αφήνεστε στη φαντασία σας;

Ερευνώ τη ζωή τους και η φαντασία φωτίζει τα σκοτεινά σημεία.

Ενσαρκώνεται η Ντάνκαν;
Αν δεν προσπαθήσεις να τη μιμηθείς, πιθανόν.

Πώς τη φαντάζεστε;
Να χορεύει, ξυπόλητη. «Όλοι μπορούμε να χορέψουμε, αρκεί να ξέρουμε πώς να ακούμε. Οι περισσότεροι όμως άνθρωποι είναι κουφοί», λέει στο κείμενό του ο Σέρμαν. Χορεύει η Ιζαντόρα σας;
Ποτέ και πάντα. Η γνώμη σας για τον Μάρτιν Σέρμαν και τις τολμηρές θέσεις του;
Μάρτιν Σέρμαν: έντονα πολιτικοποιημένος, ενδιαφέρων, τολμηρός, με γνώσεις του θεάτρου επί της ουσίας. Με το οξύ του βλέμμα μπορεί να γράψει για ιστορικά πρόσωπα στις αρχές του αιώνα (Ιζαντόρα Ντάνκαν), όπως για έναν ομοφυλόφιλο στη ναζιστική Γερμανία (στο «Μπεντ») ή μια Εβραία την εποχή του Ολοκαυτώματος (στο «Ρόουζ»).

Τρίτη κατά σειρά συνεργασία με τον Ρουμάνο σκηνοθέτη Ραζβάν Μαζίλου. Δέσατε;

Με ενδιαφέρει η αισθητική του, η ιδιαίτερη ματιά και ευαισθησία του. Δέσαμε.

Ο ιδεώδης σκηνοθέτης;
Αυτός που αγαπάει τους ηθοποιούς.

Ο σκηνοθέτης που σας «κουμπώνει»;

Ο σκηνοθέτης των σκηνοθετισμών και όχι της ουσίας. Αυτός που έχει δεδομένα από την αρχή τα πάντα και έτσι χάνεται η γοητεία του ψαξίματος.

Ρουμάνος ο σκηνοθέτης σας, Ρωσίδα μία ηθοποιός σας στην παράσταση, Γεωργιανός άλλος ηθοποιός σας…- δεν ασπάζεστε το «μας τρώνε τις δουλειές οι ξένοι»;

Φυσικά όχι. Είμαστε ή όχι ρατσιστές οι Έλληνες;

Οι του θεάτρου ελπίζω πως όχι.

Εκτός «κυκλωμάτων» και «main stream», τα τελευταία χρόνια. Σας απελευθερώνει η αυτονόμηση;

Με απελευθερώνει το καλό θέατρο. Όπου και να είναι. Δεν μου αρέσουν οι διαχωρισμοί.

Γίνεται σήμερα θέατρο χωρίς λεφτά;

Όχι. Γίνεται όμως καλό θέατρο χωρίς εντυπωσιασμούς και σπατάλες.

Διατηρείτε δραματική σχολή εδώ και αρκετά χρόνια.
Ουσιαστική επιθυμία ή
οικονομικό στήριγμα;
Η διατήρηση μιας σχολής ειλικρινών καλλιτεχνικών προθέσεων δεν στηρίζει, απαιτεί στήριξη.

Οι δραματικές σχολές τροφοδοτούν το θέατρο με άνεργους. Δεν έχετε ενοχές;

Οι δραματικές σχολές που τροφοδοτούν το θέατρο με εκπαιδευμένους και μορφωμένους ηθοποιούς δεν έχουν ενοχές.

Τι ζητάτε από τους μαθητές σας;

Δουλειά, προσήλωση, επικοινωνία και ομαδικότητα γιατί το θέατρο είναι ομαδικός χώρος.

Το ήθος διδάσκεται;
Φυσικά, αλλά όχι μόνο στις αίθουσες διδασκαλίας.

Θέατρο, κινηματογράφος ή τηλεόραση;

Καλό θέατρο, καλός κινηματογράφος, καλή τηλεόραση.

Η κρίση μπορεί να επηρεάσει το θέατρο;
Μήπως θετικά; Μπορεί τελικά το θέατρο να λειτουργεί ως διέξοδος, ως καταφύγιο.

Το θέατρο αλλάζει. Στο καλύτερο;

Πάντα ύστερα από περίοδο αναζήτησης υπάρχει το «καλότατο», όπως μεταφράζει ο Ρώτας στον Σαίξπηρ.