Πικρή σοκολάτα, γλυκά κέρδη

Πειραματίζονται σε νέα προϊόντα και παντρεύουν την κλασική γεύση της σοκολάτας με μπισκότα, καραμέλες ή ξηρούς καρπούς. Όμως, η στροφή των καταναλωτών στην υγιεινή διατροφή την τελευταία τριετία δίνει προβάδισμα στην bitter σοκολάτα που επιχειρεί να οδηγήσει την κούρσα των πωλήσεων.

H μία μετά την άλλη, οι σοκολατοβιομηχανίες καινοτομούν και παρουσιάζουν νέα προϊόντα με βάση την πικρή σοκολάτα. Και, όπως λένε οι άνθρωποι της αγοράς την τελευταία τριετία, έχουν διπλασιαστεί οι ποσότητες που πωλούνται στην ελληνική αγορά.

Με τις ετήσιες πωλήσεις να ανέρχονται συνολικά σε περίπου 22.000 τόνους και 225 εκατ. ευρώ, η σοκολάτα παραμένει μια μικρή «αμαρτία» που ο καθένας, ανεξάρτητα από την ηλικία του, θέλει να κάνει. Οι πωλήσεις της βασίζονται σε μεγάλο ποσοστό στα περίπτερα, τα οποία σήμερα πωλούν 4 στις 10 σοκολάτες που τρώνε οι Έλληνες. Πρώτη στις προτιμήσεις η σοκολάτα σε μορφή πλάκας που κατέχει περίπου το 49% του τζίρου, ενώ από άποψη είδους προϊόντος προηγούνται οι σοκολάτες bitter, καθώς και οι Έλληνες ακολουθούν πλέον τη διεθνή τάση και προτιμούν τα πιο υγιεινά προϊόντα.

Χωρίς εντυπωσιακές αυξομειώσεις, η κατανάλωση σοκολάτας στην Ελλάδα- λόγω των κλιματικών συνθηκών- θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εποχική. Οι σοκολάτες σε μορφή πλάκας καταλαμβάνουν σταθερά την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΙCΑΡ, αποτελούν το 49% της συνολικής αγοράς, ενώ τα σοκολατάκια κατέχουν το 21% και οι γεμιστές σοκολάτες και γκοφρέτες το 30%. Αν και στην Ελλάδα ο κλάδος της σοκαλατοποιίας εντάσσεται στον ευρύτερο κλάδο των τροφίμων, οι σοκολάτες δεν αποτελούν βασικό είδος διατροφής. Εταιρείες όπως η Νestle, η ΙΟΝ, η Κraft Foods Ηellas (Παυλίδης), η Οscar, η Αstir, «ψάχνονται» συνεχώς να δημιουργήσουν νέα προϊόντα, τα οποία δεν απευθύνονται μόνο σε μικρούς καταναλωτές αλλά σε όλες τις ηλικίες. Ωστόσο, παρά την κινητικότητα και τα νέα προϊόντα που λανσάρονται στην αγορά τα τελευταία χρόνια, ο κλάδος παρουσιάζει σχετική στασιμότητα. Ο κυριότερος ανασταλτικός παράγοντας της εξέλιξης του κλάδου είναι η εποχικότητα που χαρακτηρίζει τη ζήτηση σοκολάτας στην Ελλάδα. Η επιμήκυνση του καλοκαιριού ενισχύει το πρόβλημα, καθώς περιορίζει την περίοδο κατανάλωσης σε περίπου 6-7 μήνες τον χρόνο.

Σημασία στην τιμή
Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς είναι η πιστότητα στη μάρκα, που είναι πολύ υψηλή, πράγμα το οποίο θεωρείται από κάθε άποψη αναμενόμενο, αφού οι μεγάλες σοκολατοβιομηχανίες επενδύουν κατά παράδοση και συστηματικά στο χτίσιμο ισχυρών δεσμών με τον καταναλωτή, προσφέροντάς του προϊόντα ποιότητας που τον «κερδίζουν» ήδη από τα παιδικά του χρόνια. Πάντως, υπάρχει μια μερίδα καταναλωτών που, εκτός του brand name και της ποιότητας του προϊόντος, δίνουν σημασία και στην τιμή του, επιλέγοντας με βάση αυτό το στοιχείο. Η τάση αυτή αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια και υπολογίζεται ότι το μερίδιο της σοκολάτας σε πλάκα ιδιωτικής ετικέτας κυμαίνεται γύρω στο 8%. Ένα ακόμα «σημείο των καιρών» είναι και ότι η οικονομική στενότητα έχει μειώσει σημαντικά τις «αυθόρμητες» αγορές των καταναλωτών, με αποτέλεσμα να πιέζονται σημαντικά οι πωλήσεις από τα περίπτερα. Παρά το γεγονός ότι η σοκολάτα είναι προϊόν κατεξοχήν της «αυθόρμητης» αγοράς, με το μεγαλύτερο μερίδιο των πωλήσεων να γίνεται από τα περίπτερα (4 στις 10 σοκολάτες πωλούνται από αυτά), τα τελευταία χρόνια οι πωλήσεις μετατοπίζονται σταδιακά προς τα σούπερ μάρκετ, καθώς οι καταναλωτές ζητούν χαμηλότερες τιμές.

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

χρόνια οι πωλήσεις μετατοπίζονται σταδιακά προς τα σούπερ μάρκετ, λόγω τιμών

Ο ζεστός καιρός στην Ελλάδα …λειώνει τον τζίρο

ΜΕ ΜΕΣΗ ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση τα 2,3 κιλά σοκολάτας, η ελληνική αγορά είναι από τις λιγότερο ανεπτυγμένες στην Ευρώπη στη σχετική κατηγορία. Η χαμηλή κατανάλωση του προϊόντος συνδέεται κυρίως με τις κλιματικές συνθήκες, αφού παραδοσιακά στη χώρα μας η κατανάλωση της σοκολάτας γίνεται κυρίως τις κρύες ημέρες. Έτσι, η κατά κεφαλήν κατανάλωση διαμορφώνεται σε χαμηλά επίπεδα, ενώ σε άλλες χώρες όπως η Ελβετία η αντίστοιχη κατανάλωση φτάνει τα 10,2 κιλά, στην Αυστρία τα 9,1 κιλά, στη Νορβηγία και τη Γερμανία τα 8,2 κιλά, κ.λπ.