Ιερώνυμος: Συνεργασία με Πολιτεία για την εκκλησιαστική περιουσία

ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Εκκλησίας και Πολιτείας για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας με τη δημιουργία ενός ταμείου εκκλησιαστικής πρόνοιας πρότεινε χθες ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στην Ιεραρχία.

Φρόντισε όμως καταθέτοντας την πρότασή του για συνεργασία να βάλει κατά κάποιον τρόπο και μερικούς όρους, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να στείλει μήνυμα στη νέα κυβέρνηση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που έχει ανοίξει το θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Ο κ. Ιερώνυμος τόνισε στη χθεσινή εισήγησή του για την εκκλησιαστική περιουσία ότι «τα εγκληματικά λάθη του παρελθόντος, οι αστοχίες, η ασυνέπεια και η ιδιοτέλεια στην πορεία των δύο αιώνων που πέρασαν δεν πρέπει να επαναληφθούν αλλά να γίνουν μάθημα». Αυτή η φράση του αναφερόταν ουσιαστικά στο πώς αντιμετώπισαν παλαιότερες κυβερνήσεις την εκκλησιαστική περιουσία και την Εκκλησία. Γι΄ αυτό και δεν είναι τυχαίες οι φράσεις που χρησιμοποίησε κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν.

Μιλώντας για τη σύμβαση Πολιτείας- Εκκλησίας του 1952, τη χαρακτήρισε μία από τις επιθέσεις κατά της εκκλησιαστικής περιουσίας. Και τόνισε ότι η Πολιτεία δεν έδωσε τα ανταλλάγματα στην Εκκλησία όταν η τελευταία τής παραχώρησε το 1952 750.000

στρέμματα καλλιεργούμενης γης και βοσκοτόπων. Λίγο νωρίτερα είχε περιγράψει ως «ληστρική» την απαλλοτρίωση των μοναστηριακών κτημάτων από το ελληνικό κράτος μετά το 1922. Αναφορά έκανε και στους νόμους ΄87 και ΄88 για την εκκλησιαστική περιουσία που τελικά ανατράπηκαν υπέρ της Εκκλησίας φτάνοντας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Και όπως είπε, έπειτα απ΄ αυτήν την εξέλιξη, «η Πολιτεία δεν έχει πλέον την παλαιότερη άνεση αυθαιρέτων επεμβάσεων σε ζητήματα εκκλησιαστικής περιουσίας».

Ζητά αποδέσμευση εκτάσεων
Σαφές μήνυμα προς την Πολιτεία είχε και η φράση του, σε άλλο σημείο της εισήγησής του, όταν είπε ότι υπάρχει και σημαντική περιουσία της Εκκλησίας «που αδρανεί ή βρίσκεται σε αιχμαλωσία». Η συγκεκριμένη αναφορά του εκτιμάται ότι έγινε για εκτάσεις που ανήκουν στην Εκκλησία, όπως στη Λεωφ. Αλεξάνδρας ή για οικόπεδα στη Βουλιαγμένη αλλά δεν μπορούν να αποδεσμευτούν (να εκδοθούν άδειες οικοδομής) προκειμένου να τις αξιοποιήσει.

Θέλοντας να προλάβει το ενδεχόμενο να ανοίξει στο μέλλον από τους πολιτικούς και θέμα για τη διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών, είπε ότι «ελάχιστη ανταπόδοση και ένδειξη των αυθαιρέτων ή συμβατικών απαλλοτριώσεων ή συμφωνημένων αποφάσεων είναι η μισθοδοσία του κλήρου και η λειτουργία των εκκλησιαστικών σχολείων (…)».

Ταμείο για ιδρυμάτα
Αναφερόμενος στη συνεργασία με την Πολιτεία, ο Αρχιεπίσκοπος είπε ότι πρέπει να γίνει με ειλικρίνεια, τιμιότητα, διαφάνεια, συνέπεια και δεσμευτικές εγγυήσεις της Πολιτείας για την αξιοποίηση της περιουσίας. Και συμπλήρωσε ότι στόχος της συνεργασίας θα πρέπει να είναι όχι η μονομερής ωφέλεια του Οικονομικού Οργανισμού της Εκκλησίας ούτε η αύξηση των εσόδων των ταμείων του κράτους, αλλά η «σύσταση του ταμείου εκκλησιαστικής πρόνοιας. Σκοπός η δημιουργία ενός δικτύου προνοιακών έργων με σύγχρονες προδιαγραφές που λείπουν εμφανέστατα από την κοινωνία μας προς διακονία των συνανθρώπων μας».