«Η δεξιά συνωμοσία επέστρεψε»

«Η μεγάλη δεξιά συνωμοσία που επιχείρησε να με καταστρέψει πριν από μία δεκαετία παραμένει εξίσου λυσσαλέα». Με αυτά τα λόγια ο Μπιλ Κλίντον επιβεβαίωσε κάτι που επισημαίνουν πολλοί στις ΗΠΑ- και εκτός: πως ο Μπαράκ Ομπάμα είναι στόχος μιας εκστρατείας μίσους από την οποία δύσκολα μπορεί να βγει αλώβητος.

«Oι ΗΠΑ δεν έχουν ξαναζήσει στη σύγχρονη ιστορία τους τέτοιο κίνημα διαμαρτυρίας της Ακροδεξιάς», σχολιάζει η «Εl Ρais». «Όλα επιτρέπονται. Από το να μετατρέπεται ο Ομπάμα σε καρικατούρα του Τζόκερ και να του φωνάζουν ΄΄λες ψέματα΄΄ μέσα στο Κογκρέσο, μέχρι να διαδίδουν πως δεν δικαιούται να είναι πρόεδρος διότι δεν έχει γεννηθεί στις ΗΠΑ και να δημοσιεύουν στο Facebook δημοσκοπήσεις με το ερώτημα αν πρέπει να δολοφονηθεί».

Η διαφωνία
Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον δεν συμφωνεί απόλυτα με την ισπανική εφημερίδα. Μιλώντας στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Μeet the Ρress», αναγνώρισε μεν πως η «μεγάλη δεξιά συνωμοσία» που έφτασε σε σημείο να τον κατηγορήσει πριν από μία δεκαετία ως δολοφόνο «παραμένει εξίσου λυσσαλέα», ωστόσο υποστήριξε πως «δεν είναι πια τόσο ισχυρή, διότι η Αμερική έχει αλλάξει». Όπως επισημαίνει πάντως το ηλεκτρονικό περιοδικό Salon. com, «ο βρώμικος μηχανισμός που συνήθιζε κάποτε να τροχίζει το κύρος του Κλίντον έχει γίνει μεγαλύτερος και πιο εξεζητημένος, εκτεινόμενος από το Fox Νews Channel (που δεν υπήρχε κατά την πρώτη θητεία Κλίντον) μέχρι όλα αυτά τα συντηρητικά ψηφιακά μέσα που μεταδίδουν ψέματα και κακόβουλες φήμες σε χρόνο-ρεκόρ».

Τα πρώτα σημάδια της εκστρατείας λάσπης ήρθαν προς το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας, όταν μια σκιώδης οργάνωση ονόματι Εθνικό Ρεπουμπλικανικό Ταμείο (ΡΑC) δαπάνησε εκατομμύρια δολάρια για την προβολή δύο αρνητικών τηλεοπτικών σποτ: το ένα συνέδεε τον Ομπάμα με τους αεροπειρατές της 11ης Σεπτεμβρίου, υποστηρίζοντας πως ήθελε να δώσει στους λαθρομετανάστες άδειες οδήγησης, και το άλλο τον αποκαλούσε «επικίνδυνο» εξαιτίας της σχέσης του με τον αμφιλεγόμενο ιεροκήρυκα Τζερεμάια Ράιτ. Πίσω από αυτά τα σποτ βρισκόταν ένας άνθρωπος που είχε παίξει κεντρικό ρόλο και στην εκστρατεία λάσπης εναντίον του Μπιλ Κλίντον: ο Κρίστοφερ Ρούντι, εκδότης και διευθυντής σήμερα του «Νewsmax», του μεγαλύτερου και ισχυρότερου συντηρητικού περιοδικού σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή στις ΗΠΑ. Ο Ρούντι είχε πρωταγωνιστήσει στην κυκλοφορία μισού εκατομμυρίου αντιτύπων των «Χρονικών του Κλίντον», ενός «ντοκιμαντέρ» που κατηγορούσε τον Κλίντον πως, ως κυβερνήτης του Άρκανσο, επέβλεπε μια τεράστια επιχείρηση εκβιασμών, καθώς και στις φήμες πως ο δικηγόρος του Λευκού Οίκου Βινς Φόστερ δεν είχε στην πραγματικότητα αυτοκτονήσει αλλά δολοφονηθεί, πιθανώς λόγω παράνομης σχέσης με τη Χίλαρι…

Σύμφωνα πάντα με το Salon. com, αυτές οι «μοχθηρές δυνάμεις» που απορρίπτουν κάθε θετική κίνηση του Ομπάμα) και δαιμονοποιούν κάθε αμφιλεγόμενη κίνησή του θα βλάψουν αναπόφευκτα τον Αμερικανό πρόεδρο και τις προσπάθειες του για αλλαγή- η ακριβής δύναμή τους θα φανεί από την τύχη που θα έχει η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, καθώς και από την έκβαση των εκλογών για την ανανέωση του Κογκρέσου το 2010.


[ ΓΝΩΜΗ ] Μια διδακτική στιγμή
TΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , Του Ρaul Κrugman

Υπήρξε – για να δανειστούμε την έκφραση του Μπαράκ Ομπάμα- μια «διδακτική στιγμή» την περασμένη εβδομάδα, όταν η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή απέρριψε την πρόταση του Σικάγου να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

Στα γραφεία του συντηρητικού περιοδικού «Weekly Standard» οι συγκεντρωμένοι «ξέσπασαν σε επευφημίες» μάς ενημερώνει στο μπλογκ του ένας εργαζόμενος, υπό τον τίτλο «Ο Ομπάμα χάνει!». Ο συντηρητικός σχολιαστής Ρας Λίμπαου δήλωσε «χαιρέκακος». «Ο κόσμος απορρίπτει τον Ομπάμα» θριαμβολόγησε η ιστοσελίδα Drudge Report.

Τι μάθαμε λοιπόν από αυτή τη στιγμή; Κατ΄ αρχάς ότι η συντηρητική τάση που κυριαρχεί στο σύγχρονο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, έχει τη συναισθηματική ωριμότητα ενός κακομαθημένου 13χρονου.

Δεύτερο και σημαντικότερο, όμως, το επεισόδιο αυτό ανέδειξε μια θεμελιώδη αλήθεια για την κατάσταση της αμερικανικής πολιτικής: επί του παρόντος, η απλή εμπάθεια είναι αυτή που κατευθύνει το ένα από τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα των ΗΠΑ. Αν οι Ρεπουμπλικανοί πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να είναι καλό για τον πρόεδρο, τάσσονται εναντίον του- ανεξαρτήτως τού αν είναι ή όχι καλό για τη χώρα.

Βέβαια, οι πανηγυρισμοί για τον αποκλεισμό του Σικάγου από τη ΔΟΕ, παρ΄ ότι παιδαριώδεις, δεν προκάλεσαν κανένα πραγματικό κακό. Όμως η εμπάθεια αυτή καθορίζει τις θέσεις των Ρεπουμπλικανών και στα πιο σοβαρά ζητήματα, με δυνάμει σοβαρές συνέπειες- ιδιαιτέρως όσον αφορά τη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας.

Οι συντηρητικοί διατηρούν την πεποίθηση πως αυτοί και μόνο θα έπρεπε να κυβερνούν. Το αποτέλεσμα είναι μια κυνική προσέγγιση του τύπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Είναι μια άσχημη εικόνα. Αλλά είναι η αλήθεια.