Μεσαιωνική απάτη η «Σινδόνη του Τορίνο»

Η «Σινδόνη του Τορίνο» ή Ιερά Σινδόνη έρχεται για μια ακόμη φορά στη δημοσιότητα με αφορμή τους ισχυρισμούς Ιταλού επιστήμονα, ο οποίος υποστηρίζει ότι κατάφερε να την αναπαραγάγει με τεχνητό τρόπο και τη βοήθεια υλικών που χρησιμοποιούνταν κατά το Μεσαίωνα.

Στη Σινδόνη, η οποία έχει διαστάσεις 4,4 επί 1,2 μέτρα, είναι αποτυπωμένη με παράξενο τρόπο, σαν αρνητικό φωτογραφίας, η εικόνα σταυρωμένου άνδρα που πιστεύεται ότι είναι ο Χριστός.

Ο Ιταλός επιστήμονας ισχυρίζεται ότι το επίτευγμά του καταρρίπτει τον προηγούμενο ισχυρισμό και καταδεικνύει ότι το λινό ύφασμα, το οποίο πολλοί Χριστιανοί θεωρούν ως το σάβανο του Ιησού Χριστού, είναι μια μεσαιωνική απάτη. 

Τα ίδια χαρακτηριστικά

«Δείξαμε ότι είναι δυνατό να αναπαραγάγουμε κάτι το οποίο έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την Σινδόνη», δήλωσε χθες ο Λουίτζι Γκαρλασκέλι.

Ο ίδιος αναμένεται να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της έρευνάς του σε διάσκεψη για το παραφυσικό που πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο στη βόρεια Ιταλία.

Ο Γκαρλασκέλι είναι καθηγητής οργανικής χημείας στο πανεπιστήμιο της Παβίας και έστειλε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερ το κείμενο της ομιλίας του και τις συγκριτικές φωτογραφίες.

Η «Σινδόνη του Τορίνο» δείχνει την πίσω και την μπροστινή πλευρά του σώματος ενός γενειοφόρου άνδρα με μακριά μαλλιά. Τα χέρια του είναι σταυρωμένα. Όλο το ύφασμα φέρει ίχνη αίματος που έτρεξε από τις πληγές στους καρπούς, τα πόδια και τα πλευρά.

Τα τεστ που είχαν γίνει σε εργαστήρια στην Οξφόρδη, την Ζυρίχη, και το Τάκσον της Αριζόνα το 1998 είχαν προκαλέσει αίσθηση επειδή τα αποτελέσματά τους έδειξαν ότι αυτό το ύφασμα-σάβανο προερχόταν από την χρονική περίοδο 1260 έως 1390.

Ωστόσο, οι σκεπτικιστές δηλώνουν ότι είναι απάτη, που πιθανώς έγινε για να εξασφαλιστούν αφιερώματα και χρήματα από τους προσκυνητές του μεσαίωνα.

Η διαδικασία αναπαραγωγής

Ο Γκαρλασκέλι δημιούργησε ένα σάβανο σε φυσικό μέγεθος, χρησιμοποιώντας υλικά και τεχνικές που ήταν διαθέσιμες τον μεσαίωνα.

Άπλωσε ένα λινό σεντόνι εντελώς επίπεδα πάνω σε έναν εθελοντή και το έτριψε με βαφική ύλη που περιείχε ίχνη οξέως. Για το πρόσωπο χρησιμοποιήθηκε μάσκα.

Η βαφική ύλη παλαιώθηκε με τεχνητό τρόπο -το ύφασμα θερμάνθηκε σε φούρνο και στη συνέχεια πλύθηκε. Μέσω αυτής της διαδικασίας αφαιρέθηκε μεγάλο μέρος από το χρώμα της επιφάνειας αλλά απέμεινε ένα ασαφές αποτύπωμα και περίγραμμα που μοιάζει με εκείνο της Σινδόνης.

Ο Ιταλός καθηγητής πιστεύει ότι η βαφική ύλη στην αυθεντική Σινδόνη ξεθώριασε με το πέρασμα του χρόνου.