Στον Ομπάμα ρίχνουν την ευθύνη για τους Ολυμπιακούς
Τα δάκρυα. Κατασυγκινημένος ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Λούλα ντα Σίλβα μετά την ανακοίνωση της απόφασης της ΔΟΕ
«Ο πιο υπερήφανος πρόεδρος στον κόσμο» έγινε ο Λούλα ντα Σίλβα μετά την απόφαση της ΔΟΕ να αναθέσει στο Ρίο ντε Τζανέιρο τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016. Ο Μπαράκ Ομπάμα, απεναντίας, πληρώνει τον προσωπικό (άκαρπο) αγώνα που έδωσε ώστε να επιλεγεί το Σικάγο με σφοδρή και γενικευμένη κριτική.
Η κριτική είχε αρχίσει προτού ακόμα μεταβεί στη Δανία ο Αμερικανός πρόεδρος προκειμένου να στηρίξει την υποψηφιότητα του Σικάγου: οι Ρεπουμπλικανοί εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία προκειμένου να τον κατηγορήσουν πως έχει μπερδέψει τις προτεραιότητές του και αναλώνει πολύτιμο χρόνο σε αγώνες δευτερεύουσας σημασίας. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος της επίσκεψης – αστραπής του Ομπάμα στην Κοπεγχάγη: παρέμεινε εκεί μόλις πέντε ώρες (η σύζυγός του Μισέλ βρισκόταν εκεί από νωρίτερα, μαζί με τη φίλη της και διάσημη παρουσιάστρια Όπρα Γουίνφρι) και έφυγε προτού ανακοινωθεί η νικήτρια πόλη και αρχίσει να χορεύει σάλσα ολόκληρο το Ρίο. Όμως η ήττα του Σικάγου ήταν παταγώδης: παρ΄ ότι θεωρούνταν φαβορί, έλαβε μόλις 18 ψήφους και αποκλείστηκε από τον πρώτο κιόλας γύρο. Μεταφράστηκε λοιπόν σε προσωπική ήττα του Μπαράκ Ομπάμα, προσφέροντας πολύτιμα πολεμοφόδια σε όσους ήδη τον κατηγορούσαν πως προσπαθεί να κάνει πολλά ταυτόχρονα και καταλήγει να μην πετυχαίνει τίποτα, πως είναι καλύτερος στα λόγια παρά στις πράξεις, πως είναι περισσότερο διασημότητα παρά ηγέτης…
Πολλοί οι λόγοι
Ο ίδιος ο Ομπάμα τηλεφώνησε αμέσως προκειμένου να συγχαρεί τον πανευτυχή Ντα Σίλβα και προσπάθησε να δείξει ότι ξέρει να χάνει, λέγοντας: «Μία από τις πιο ωραίες πλευρές του αθλητισμού είναι πως μπορείς να παίξεις ένα σπουδαίο παιχνίδι και πάλι να μην κερδίσεις». Οι λόγοι που το Ρίο νίκησε, πέραν του Σικάγου, και τη Μαδρίτη και το Τόκιο, είναι ασφαλώς πολλοί, συμπεριλαμβανομένων της ανερχόμενης δύναμης της Βραζιλίας και του γεγονότος πως η Λατινική Αμερική ουδέποτε έχει φιλοξενήσει Ολυμπιακούς Αγώνες. Και σίγουρα η μάχη ήταν ήσσονος σημασίας σε σύγκριση με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την κλιματική αλλαγή ή τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. «Ήταν απλώς οι Ολυμπιακοί Αγώνες, θα πει ο Λευκός Οίκος, όχι ένα κρίσιμο διπλωματικό στοίχημα με τη Βόρεια Κορέα», σημειώνουν οι «Τimes». «Το επιχείρημα αυτό, όμως, θα πέσει στο κενό στις ΗΠΑ διότι οι Αμερικανοί θέλουν τους προέδρους τους νικητές».
Γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η «ήττα» του Ομπάμα μπορεί να δυσκολέψει τις προσπάθειές του στα σοβαρότερα ζητήματα- και αν, για οποιονδήποτε λόγο, ο Αμερικανός πρόεδρος αρχίσει να καταγράφει στο ενεργητικό του μεγαλύτερες απώλειες, μπορεί να φθάσει στο μέλλον να θεωρείται συμβολική της πορείας του. «Το τάιμινγκ είναι ιδιαίτερα ατυχές», επισημαίνει στους «Financial Τimes» ένας βετεράνος αναλυτής, ο Μπιλ Γκάλσον. Τα ΜΜΕ στην Ουάσιγκτον μοιάζουν με εξάχρονους παίκτες ποδοσφαίρου: τρέχουν όλοι πίσω από την ίδια μπάλα». Στην πραγματικότητα, τα αμερικανικά μέσα βρήκαν χθες και μία άλλη «μπάλα»- την πρώτη δημόσια ομολογία αξιωματούχου της αμερικανικής κυβέρνησης (σύμφωνα με τους «Νew Υork Τimes») πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να υιοθετηθεί από το Κογκρέσο το σχέδιο νόμου που προωθεί ο Ομπάμα για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης τον Δεκέμβριο. Αλλά και αυτή, στα δίχτυα του Μπαράκ Ομπάμα μπαίνει.
[ ΓΝΩΜΗ ] Άλλη φορά, προσέξτε πριν ρίξετε τα ζάρια
ΤΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS
Θα θέλαμε να συγχαρούμε το Ρίο ντε Τζανέιρο για το δικαίωμα που κέρδισε να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Θα είναι η πρώτη φορά που οι Αγώνες διεξάγονται στη Λατινική Αμερική, ένας ταιριαστός φόρος τιμής στο ολοένα και πιο επιβλητικό παράστημα της Βραζιλίας. Τούτου λεχθέντος, πρέπει να ρωτήσουμε: τι σκεφτόταν ο πρόεδρος Ομπάμα όταν πέταξε στην Κοπεγχάγη προκειμένου να πιέσει τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή εκ μέρους του Σικάγου;
Δεν αμφισβητούμε την αφοσίωση του Μπαράκ Ομπάμα στη θετή ιδιαίτερη πατρίδα του. Ούτε πως το Σικάγο θα ήταν μια υπέροχη οικοδέσποινα πόλη για τους Αγώνες. Το «παρών» στη Δανία έδωσαν και οι ηγέτες όλων των άλλων χωρών που τους διεκδικούσαν. Και δεν δεχόμαστε αυτά που λένε οι Ρεπουμπλικανοί ότι το ταξίδι του Ομπάμα αποδεικνύει πως παραμέλησε τις υποθέσεις του έθνους. Αλλά εν μέσω όλων όσων έχει να αντιμετωπίσει, ποιος χρειάζεται ακόμα και μία ήσσονος σημασίας ήττα;
Μας αρέσει που έχουμε έναν ευφράδη, έντονα ανταγωνιστικό πρόεδρο, ιδίως έναν με τόσο δυνατό ηθικό μπούσουλα. Αλλά, παιδιά, αν είναι να ρίχνετε τα ζάρια, την επόμενη φορά βεβαιωθείτε πως το στοίχημα αξίζει τον κόπο.














