Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Λόγια, λόγια, λόγια

Αγαπητή Κα Φοίβη Το διπλοτσεκάρισα πριν στο γράψω, προς γνώση και συμμόρφωση των εν Ελλάδι ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ): Κυρία, συνταξιούχος των 750 ευρώ, άτομο με ειδικές ανάγκες, πρέπει κάθε δύο χρόνια να περνά από μια ειδική επιτροπή για τη συνέχιση της σύνταξής της. Μάλιστα, πληρώνει στεγαστικό δάνειο και έχει δύο παιδιά φοιτητές.

Στις 22 Ιουλίου πήγε να πάρει τη σύνταξή της και το επίδομα αδείας και είδε με μεγάλη έκπληξη ότι στον λογαριασμό της ήταν μια Νουδούλα.

Τηλεφώνησε στο ΙΚΑ και της είπαν ότι θα περάσει από την «επιτροπή» λόγω διακοπών τον Σεπτέμβριο.

Πέρασε έπειτα από τηλεφωνήματα, παραστάσεις, παρακάλια σε διαφόρους αναρμοδίους και αρμοδίους (στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου τα ονόματα) την 1η Σεπτεμβρίου. Βγήκε η απόφαση ότι, ΟΚ, συνεχίζεται η σύνταξη (την ίδια ημέρα).

Στις 22 Σεπτεμβρίου πήγε να πάρει την «πολυπόθητη» και πάλι μια Νουδούλα. Έπειτα από τηλεφωνήματα κ.λπ. της είπαν ότι «δεν έφτασαν ακόμα τα χαρτιά σου»! Άραγε, μήπως ο «καταλληλότερος» που θα έφτιαχνε το κράτος, ο αρμόδιος υπουργός, ο διοικητής του ΙΚΑ, οι διάφοροι αρμόδιοι πρέπει να ρωτήσουν την εν λόγω κυρία τι τρώει και τι πληρώνει από τις 22 Ιουλίου μέχρι και όταν θα πάρει τη σύνταξή της;

Αυτή είναι η «αναδιοργάνωση» του κράτους που μας υποσχέθηκε ο «καταλληλότερος» ή αυτός είναι ο τρόπος που η κ. υπουργός μας είπε, μαζί με τον κ. διοικητή του ΙΚΑ, ότι οι συντάξεις βγαίνουν σε 2-3 μήνες;

Φτάνουν πια τα ψέματα!

Φιλικά, Τάκης Συν.

Υπάρχει ένα άσμα των Χρήστου Νικολόπουλου και Δημήτρη Τσάφα, που άδει ο Πασχάλης Τερζής, αγαπητέ Τάκη, το οποίο μπορούμε να άδουμε όλοι μαζί, ομού, στις υπουργάρες και τις διοικητάρες που μόνο μεγάλα και ψεύτικα λόγια ξέρουν να λένε, σεμνά και ταπεινά (και κυρίως με μηδενική ανοχή στη διαφθοράγια να μην ξεχνιόμαστε).

Αφιερωμένο με κάνα δυο καλαθάκια λελούδια, όπως αυτά που πετάνε οι απερχόμενες μεγαλοϋπουργάρες: «Ήταν όλα ψεύτικα, τα μεγάλα λόγια σου,/ τώρα, ό,τι και να λες, ζω κι ας είμαι χώρια σου,/ κι αν νομίζεις πως πονάω, σ΄ άλλη αγκαλιά όταν είσαι,/ να το ξέρεις, κατά βάθος, ότι αυτοτιμωρείσαι»…


Στην κοιτίδα του α-Πολιτισμού

Πώς το έλεγε το τραγούδι; «Τόση πίκρα, τόση δίψα, τόσος πόνος κι ούτε ένα ευχαριστώ». Κάπως έτσι. Κάπως έτσι πήγε και το τροπάρι τις τελευταίες- προεκλογικές- ημέρες: Τόσα ντιμπέιτ, τόσο μπλα μπλα, τόσες υποσχέσεις κι ούτε έναν εκ-Πολιτισμό.

Περί παντός κι επί παντός ομίλησαν οι πολιτικοί αρχηγοί στα ντιμπέιτ και κόντρα ντιμπέιτ για να μας ψήσουν, υποτίθεται. Τόσο πολύ χτυπήθηκε ο «καταλληλότερος» για να μας πείσει ότι αν τον αφήσουμε θα μας το επανιδρύσει το κράτος (το οποίο ο ίδιος διαλύει συστηματικά χρόοοοονια τώρα).

Ούτε κουβέντα όμως για τον εκ-Πολιτισμό. Τόσο μακριά από την «ατζέντα» τους είναι; Πού είναι το περίφημο «συγκριτικό πλεονέκτημα» που μας τσαμπουνούσαν, τόσο που κοντέψαμε να το εκβάλουμε ως… έμεσμα;

Στη χώρα του εκ-Πολιτισμού, όπως μας βολεύει να λέμε, εκτός από σουβλάκι, συρτάκι, για τουριστικούς λόγους, ούτε κουβέντα για εκ-Πολιτισμό; Ούτε κιχ για τον περιορισμό των δαπανών υπέρ του, την ώρα που αυξάνονται και το δημόσιο έλλειμμα και ο δημόσιος δανεισμός και οι δημόσιες δαπάνες και οι αμυντικές;

Ας θυμούνται ότι ο εκ-Πολιτισμός κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει. Και εκδικείται τους αλαζόνες…

Φοίβη
Γράψε, ξέγραψε

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Παρακολουθώ χρόνια τώρα το πρόβλημα των παράνομων χωματερών, αλλά δεν μπόρεσα δυστυχώς να ανακαλύψω και να σας υποδείξω μια εύκολη και πρακτική λύση, που θα βοηθούσε τους αρμoδίους να πάρουν αποφάσεις για την προστασία της όμορφης υπαίθρου μας και που θα μας γλίτωνε συνάμα από τα πολύ τσουχτερά πρόστιμα της Ε.Ε. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η λύση ήταν τόσο κοντινή, τόσο απλή, αλλά και τόσο αποτελεσματική. Μας την παρουσιάζει η πινακίδα του Δήμου Ανατολικού Ολύμπου, όπου φαίνεται ότι κάποιος, ίσως αγροφύλακας «νέας γενιάς», έχει περισσότερο μυαλό και φαντασία από τους ειδικούς επιστήμονες και γραφειοκράτες κρατικούς λειτουργούς «παλιάς γενιάς», που χειρίζονται το θέμα επί δεκαετίες και λύση δεν μπορούν να βρουν.

Να, λοιπόν, η λύση. Να τους γράφουμε όποιους πιάνουμε και τελειώσαμε.

Με εκτίμηση, Μανόλης Περισσάκις, Χολαργός Το ΄λεγε ο Διονύσης Τσακνής, αγαπητέ Μανόλη, γυρίζοντας τις πλάτες του στο μέλλον: «Το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας/ ξεγράψτε με απ΄ τα κατάστιχά σας/ στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας».