Ιλιάδα με Άμποτ και Κοστέλο…

Κάπως έτσι θα έπρεπε να γίνονται οι παρουσιάσεις καινούργιων βιβλίων. Ως χάπενινγκ. Ως δώρο στους ακροατές που συνήθως προσέρχονται σαν σε αγγαρεία για χάρη του φίλου ή γνωστού συγγραφέα. Όπως προχθές στο εντευκτήριο του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς, όπου συνέβη κάτι θαυμάσιο. Αντί για το πληκτικό μπλα μπλα, που ποτέ σε τέτοιες εκδηλώσεις δεν προχωρά σε βάθος, οι παρευρισκόμενοικαι ήσαν πολλοί- παρακολούθησαν κάτι σαν μονόπρακτο. Ήταν ένα διαλογικό απόσπασμα της ραψωδίας Ι΄ τηςΙλιάδας- αυτού του έπους που μελετά τη διχόνοια- στην καινούργια της μετάφραση από τον Δ.Ν. Μαρωνίτη. Με τον ίδιο τον «δάσκαλο» να διαβάζει τα λόγια του Οδυσσέα, του Φοίνικα και του Αίαντα και με τον σκηνοθέτη και ηθοποιό Βασίλη Παπαβασιλείου να διαβάζει τα λόγια του Αχιλλέα, ο οποίος χολωμένος με τον Αγαμέμνονα που του πήρε πίσω την αγαπημένη του Χρυσηίδα, θέλει να φύγει από την Τροία σε μια κρίσιμη στιγμή του πολέμου. Ήταν ένα δίδυμο εξαιρετικά δεμένο… «σαν Άμποτ και Κοστέλο» είπαν γελώντας- άλλωστε έχουν ξαναεμφανιστεί μαζί άλλες εννέα φορές. Πιο εσωτερικός και στοχαστικός στον «ρόλο» του ο Μαρωνίτης, αγανακτισμένος, εμπαθής και πεισμωμένος στον δικό του «ρόλο» ο Παπαβασιλείου. «Με αδίκησε» φώναζε. «Με απάτησε. Ας τσακιστεί! Μισώ τα δώρα του κι αυτόν τον έχω για σκουπίδι!».

Σαν να μιλούσαν οι πολίτες που θα πάνε αύριο στις κάλπες· με επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα. Τόσο φυσικά ακούγονταν τα λόγια τους. Αυτή είναι η προσέγγιση Μαρωνίτη στο θέμα της μετάφρασης των ομηρικών επών- ο ίδιος μιλά για αμοιβαία φιλοξενία μεταξύ πρωτότυπου και μεταφρασμένου κειμένου. Και αυτή η φιλοξενία ήταν εμφανής προχθές. Γι΄ αυτό και καταχειροκροτήθηκαν. Μετά λοιπόν τηνΟδύσσεια,ιδού οι πρώτες 12 ραψωδίες τηςΙλιάδαςσε έναν καλαίσθητο τόμο που μόλις κυκλοφόρησε από την Άγρα, και σε ενάμιση χρόνο αναμένεται και ο δεύτερος τόμος. Κρίμα που επέμεναν και οι δύο ότι τέτοια κείμενα λειτουργούν καλύτερα ως ακρόαμα παρά ως θέαμα. Ο ηλεκτρισμός που εκπέμπουν οι «επώνυμοι» όταν εκτίθενται έτσι (το έκανε ο Μάριο Βάργας Λιόσα με έναν διάλογο Οδυσσέα- Ναυσικάς που έγραψε και παρουσίασε σε φεστιβάλ) αφυπνίζει ακαριαία το κοινό.