Φάρμακο-σκούπα των κακών αναμνήσεων

Φάρμακο-σκούπα των κακών αναμνήσεων θα είναι σε θέση να δημιουργήσουν οι επιστήμονες αφαιρώντας τις δυστυχισμένες ή ενοχλητικές μνήμες, από το θάνατο ενός κατοικίδιου έως τα «τραύματα» της παιδικής ηλικίας ή ενός αποτυχημένου ερωτικού δεσμού.

Η έρευνα του Andreas Lüthi, από το ινστιτούτο Friedrich Miescher στην Ελβετία, διαπιστώνει ότι μετά από την εφαρμογή της θεραπείας, πειραματόζωα  σταμάτησαν να φοβούνται τους ήχους που ήταν συνδεδεμένοι με την ηλεκτροπληξία, γεγονός που δείχνει ότι οι μνήμες αυτές είχαν σβηστεί.

Τους είχε δοθεί ένα φάρμακο που διαλύει μια θήκη γύρω από την αμυγδαλή εγκεφάλου, ένα αμυγδαλωτό όργανο στην περιοχή του εγκεφάλου όπου τα θηλαστικά αποθηκεύουν εκεί, τις μνήμες του φόβου.

Παρόμοιες θήκες έχουν και οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι σύμφωνα με τον καθηγητή νευρολογίας στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Joseph LeDoux και η συγκεκριμένη θεραπεία θα μπορούσε να βοηθήσει «να επικαλυφθούν» οι ανθρώπινες παθήσεις της μνήμης, με πιο ευχάριστες σκέψεις.

Η δημιουργία ενός τέτοιου φαρμάκου θα μπορούσε να διευκολύνει και το μετα-τραυματικό στρες ή τις μεγάλες φοβίες. Ο LeDoux, τονίζει: «Καθένας από τους στρατιώτες με μετα-τραυματικό στρες, που έχω μιλήσει, θα ήταν πρόθυμος να θυσιάσει μερικές κανονικές μνήμες για να ξεφορτωθεί τις κακές που έχει, εάν τα πειράματα αυτά είναι επιτυχή».

Ένα «χάπι-σκούπα» ενέπνευσε και το σεναριογράφο της ταινίας «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» –κερδίζοντας τα Oscar – κατά την οποία η Kate Winslet και ο Jim Carrey σβήνουν τις μνήμες του περίεργου ερωτικού δεσμού τους.

Ο Ashok Hegde, νευρολόγος στο πανεπιστήμιο του Wake Forest στη βόρεια Καρολίνα, αναφέρει ότι η διακωμώδηση των κακών αναμνήσεων αύξησε την επιθυμία πολλών ανθρώπων να τις σβήσουν. «Η δημόσια ταπείνωση είναι μια σταθερή πηγή παρατεταμένων μνημών», λέει χαρακτηριστικά ο Hegde.

Από την άλλη πλευρά, ο Landau αναφέρει ότι πολλές κακές μνήμες, όπως ο θάνατος ενός κατοικίδιου, ξεπεράστηκαν με την πάροδο του χρόνου. Οι καλές ειδήσεις; «Οι περισσότερες κακές μνήμες εξασθενούν μόνες τους, αλλά οι καλές μνήμες παραμένουν εντονότερες και ισχυρότερες για πολύ περισσότερο», σημειώνει ο Landau.

Η προοπτική της δημιουργίας ενός τέτοιου φαρμάκου θα μπορούσε να προσελκύσει πολλούς. Για άλλους, θα έθετε ιατρικές και ηθικές ερωτήσεις, από τη δυνατότητα των καλών ή χρήσιμων μνημών που θα χάνονται τυχαία κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας έως και τη δυνατότητα για την κακή χρήση.