[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Οι πυρκαγιές ως θέμα ασφάλειας

ΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ αποτελούν μια νέα μείζονος σημασίας απειλή για το σύνολο των μεσογειακών χωρών αλλά και για άλλες χώρες και περιοχές του πλανήτη (Αυστραλία, Καλιφόρνια, κ.ά.). Στην Ελλάδα, οι νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με, μεταξύ άλλων, τη ραγδαία οικονομική ανάπτυξη, οικιστική επέκταση στα δάση, την αλλοπρόσαλλη πολιτική της πολιτείας για την αυθαίρετη δόμηση, την κουλτούρα της κοινωνικής ανευθυνότητας, τις οργανωτικές ανεπάρκειες της διοίκησης και την κλιματική αλλαγή έχουν συμβάλει καθοριστικά στην όξυνση του φαινομένου «πυρκαγιές» όπως σταθερά το βιώνουμε σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Κι όμως, αρνούμαστε να βγάλουμε ορισμένα στοιχειώδη συμπεράσματα. Δεν είμαι καθόλου ειδικός αλλά δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι είμαστε η χώρα στην οποία σταθερά, κάθε καλοκαίρι, καίγεται η ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας, δηλαδή η Αττική. Επομένως γνωρίζουμε τον τόπο και τον χρόνο που «θα συμβεί το κακό». Το κακό είναι με άλλα λόγια προβλέψιμο. Και ενώ είναι κατανοητό η πολιτεία να μην μπορεί να σχεδιάσει και προστατεύσει άλλες περιοχές της χώρας, είναι ακατανόητο να δείχνει τέτοια αδυναμία να προστατεύσει την περιοχή της πρωτεύουσας από προβλέψιμη καταστροφή. Η αδυναμία πιστοποιεί ότι «κάτι πάει πολύ στραβά» στην όλη υπόθεση της δασοπυρόσβεσης. Βεβαίως από την άλλη μεριά είναι σαφές ότι τα μέσα που διατίθενται δεν επαρκούν. Αλλά οι πυρκαγιές ως μείζονος σημασία απειλή συνιστούν θέμα ασφάλειας για τη χώρα. Επομένως οι ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει να προσαρμοσθούν προκειμένου να συμβάλουν στην αντιμετώπιση (και)

αυτής της απειλής παρά τις οποιεσδήποτε επιφυλάξεις μπορεί να υπάρχουν για κάτι τέτοιο. Στο σύνολο του αναπτυγμένου κόσμου, οι ένοπλες δυνάμεις προσαρμόζονται στην αντιμετώπιση των νέων κινδύνων και απειλών είτε αυτές αποκαλούνται ασύμμετρες είτε όχι. Αυτό θα πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα για τις πυρκαγιές. Το παραδοσιακό δόγμα που ήθελε τις ένοπλες δυνάμεις να απέχουν πλήρως από δραστηριότητες στο εσωτερικό της χώρας δεν έχει νόημα στη σημερινή πραγματικότητα. Παράλληλα και στην ίδια λογική θα πρέπει να επανεξετάσουμε τις τεράστιες επενδύσεις που πραγματοποιούμε σε εξοπλιστικά προγράμματα και τη συμβολή τους στην πραγματική ασφάλεια της χώρας.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.