Η υπνική άπνοια «κόβει» χρόνια από τους άντρες

Ανησυχητικά ευρήματα έχει για τους άντρες μία νέα μελέτη, η οποία έδειξε πως οι κλασικές εκδηλώσεις της υπνικής άπνοιας – το δυνατό ροχαλητό, η διακοπτόμενη αναπνοή και η διαταραχή του ύπνου – διπλασιάζουν σχεδόν τον κίνδυνο αναπτύξεως χρόνιας νόσου και πρόωρου θανάτου των μεσηλίκων και ηλικιωμένων ανδρών.

Ακόμα και οι εθελοντές της μελέτης οι οποίοι είχαν μετρίου βαθμού άπνοια, διέτρεχαν αυξημένο κατά 17% κίνδυνο θανάτου σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Plos Medicine.

Η υπνική άπνοια είναι μία συχνή, χρόνια κατάσταση, που υπολογίζεται ότι προσβάλει 1 στους 4 άνδρες και 1 στις 10 γυναίκες. Η διαταραχή της αναπνοής και κατ’ επέκτασιν του ύπνου που προκαλεί είναι τόσο έντονη, ώστε οι πάσχοντες νιώθουν υπνηλία στη διάρκεια της ημέρας, δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και αντιμετωπίζουν προβλήματα σε όλες τις δραστηριότητές τους.

Στη νέα μελέτη, επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς, στη Βαλτιμόρη, παρακολούθησαν επί οκτώ χρόνια την πορεία της υγείας περισσότερων από 6.400 ανδρών και γυναικών, ηλικίας 40 έως 70 ετών, άλλοι εκ των οποίων είχαν ήπια έως σοβαρή υπνική άπνοια και άλλοι όχι. Πολλοί εθελοντές είπαν ότι ροχάλιζαν το βράδυ.

Στη διάρκεια της οκταετίας, πέθαναν 587 άνδρες και 460 γυναίκες.

Οι ερευνητές συνέκριναν τα πιστοποιητικά θανάτου αυτών των ανθρώπων με τα αρχεία που είχαν για τον ύπνο τους, διαπιστώνοντας ότι οι άντρες με σοβαρή υπνική άπνοια («κοβόταν» η αναπνοής τους επί 11 λεπτά κάθε βράδυ) είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους που δεν είχαν.

Όσον αφορά τις γυναίκες, ήταν τόσο λίγες αυτές που πέθαναν και είχαν υπνική άπνοια, ώστε αποκλείστηκε το ενδεχόμενο να ίσχυε κάτι ανάλογο και σε αυτές.

Οι άντρες που πέθαναν, είχαν χάσει την ζωή τους από διάφορα νοσήματα, αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν να έχουν πεθάνει από καρδιαγγειακά αίτια. Το χειρότερο, όμως, είναι πως η μελέτη έδειξε πως κινδύνευαν εξίσου οι νεώτεροι και μεγαλύτεροι εθελοντές.

Ο κίνδυνος αποδόθηκε στο ότι με τη συνεχή διακοπή της αναπνοής μειώνονταν τελικά τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα των ανδρών και έπεφταν κάτω από το 90% του φυσιολογικού.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές στο άρθρο τους, η μελέτη τους είναι η μεγαλύτερη που έχει διεξαχθεί έως τώρα για να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ των διαταραχών του ύπνου και της νοσηρότητας.