Εμπόδια στην έκδοση εντάλματος για το C4Ι

Συμπληρωματικά στοιχεία για το C4Ι από τις ελληνικές αρχές ζητεί η υπεράσπιση του Μιχ.
Χριστοφοράκου να προσκομιστούν στο Εφετείο του Μονάχου, στο οποίο εκκρεμεί η απόφαση για το δεύτερο ένταλμα σύλληψης που έχει εκδοθεί εις βάρος του και σχετίζεται με το πρόγραμμα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων C4Ι.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», η υπεράσπιση έχει ζητήσει να προσκομιστούν πρωτόκολλα των διαπραγματεύσεων για τη σχετική σύμβαση μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και SΑΙC και αυτό έχει καθυστερήσει την έκδοση της απόφασης από το Εφετείο του Μονάχου σχετικά με το δεύτερο ένταλμα σύλληψης, μολονότι όλα δείχνουν ότι και στην περίπτωση αυτή τελικά θα κινηθεί προς την ίδια κατεύθυνση με την απόφαση έκδοσης σχετικά με τον ΟΤΕ.

Η ζημία για το Δημόσιο. Το δεύτερο ένταλμα σύλληψης εκτείνεται χρονικά από το 2002 μέχρι τις 19-5-2003 και αφορά τη σύμβαση Ο20Α/2003 που υπέγραψε η SΑΙC με το Ελληνικό Δημόσιο το 2003. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», ο Μιχ. Χριστοφοράκος κατηγορείται ότι μαζί με τον Διον. Δενδρινό «έβλαψαν ξένη περιουσία» και αποκόμισαν «παράνομο περιουσιακό όφελος», πείθοντας εν γνώσει και με «παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών» σχετικά με τη σύμβαση για το C4Ι. «Η ζημία για το Ελληνικό Δημόσιο 254.999.000 ισοδυναμεί με συμβατικό τίμημα που εκταμιεύτηκε από το Ελληνικό Δημόσιο υπέρ των δύο εταιρειών, ουδέποτε όμως εκτελέστηκε πλήρως και παραδόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο σύμφωνα με την από 19.05.2003 σύμβαση», αναφέρει το ένταλμα. Ενδιαφέρον είναι ότι και εδώ η περίοδος των αδικημάτων τα οποία καταλογίζονται στον Μιχ. Χριστοφοράκο σταματά με την υπογραφή της σύμβασης το 2003 και δεν εκτείνεται κατά το διάστημα που ακολούθησε. Στο υπόμνημα που έχει υποβάλει η υπεράσπιση του Χριστοφοράκου στο Εφετείο του Μονάχου σημειώνεται ότι ο πελάτης της στην Ελλάδα δεν έχει εξεταστεί «υπό καμία ιδιότητα» με την κατηγορία της απάτης όπως προκύπτει από τα παραπάνω, αλλά η προανάκριση αφορούσε μόνο την κατηγορία της δωροδοκίας. Για τον λόγο αυτό επισημαίνεται ότι δεν έχουν προσκομιστεί στη γερμανική πλευρά στοιχεία που θεμελιώνουν την αναστολή της παραγραφής για την κατηγορία της απάτης.

Ήταν υπεργολάβος. Επιπροσθέτως επισημαίνεται ότι η μητρική Siemens ΑG δεν εμφανίζεται ως εταίρος στη σύμβαση για το C4Ι, την οποία υπέγραψε το Ελληνικό Δημόσιο με την αμερικανική SΑΙC. Η Siemens είχε ως υπεργολαβία το σημαντικότερο κομμάτι του έργου. Για τον λόγο αυτό η υπεράσπιση ζητεί να προσκομιστούν από το ελληνικό κράτος τα πρωτόκολλα των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Siemens Ηellas και της SΑΙC, όπως και τα πρωτόκολλα των διαπραγματεύσεων μεταξύ της SΑΙC και του ελληνικού κράτους. Από αυτά, σύμφωνα με το υπόμνημα της υπεράσπισης, προκύπτει ότι η Siemens ΑG δεν ήταν ο συμβατικός εταίρος του Ελληνικού Δημοσίου και ότι ο Μ. Χριστοφοράκος δεν είχε εμπλακεί στις διαπραγματεύσεις.

Η κατηγορία της απάτης σχετικά με το C4Ι αντικρούεται και από την εισαγγελέα Χίλντεγκαρντ Μπόιμλερ Χεσλ που ανέκρινε τον Μ. Χριστοφοράκο. Σε «γνωμάτευση» προς τη Γενική Εισαγγελία επισημαίνει ότι η Siemens «τελεσίδικα δεν είναι εταιρεία-φάντασμα» και θεωρεί «μακράν της πραγματικότητας» την εκδοχή ότι υπεγράφησαν οι συμβάσεις εν γνώσει πως δεν θα παραδοθεί ένα έργο, η αποτυχία του οποίου θα είχε «ιδιαίτερα αρνητική επίπτωση στη δημόσια εικόνα» της εταιρείας. Για τον λόγο αυτό και η Γερμανίδα εισαγγελέας ζήτησε με το ένταλμα επιβολής ποινής την καταδίκη του Μ. Χριστοφοράκου μόνο για την κατηγορία της δωροδοκίας σε συναυτουργία με τους ταμίες των δύο κομμάτων- Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ- Γιάννη Βαρθολομαίο και Κώστα Γείτονα για τα αδικήματα της περιόδου 2004-2007 που δεν έχουν παραγραφεί βάσει του γερμανικού δικαίου.


Αγώνας δρόμου για την έκδοση

Ένας αγώνας δρόμου βρίσκεται σε εξέλιξη για την παράδοση του Μ. Χριστοφοράκου στις ελληνικές αρχές μετά την απόφαση του Εφετείου του Μονάχου. Ενώ η Γενική Εισαγγελία Μονάχου «προετοιμάζει» σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές την παράδοσή του, η υπεράσπιση προσέφυγε στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο από το οποίο ζητεί τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για να μην εκτελεστεί η απόφαση έκδοσης. Η παράδοση του Μιχ. Χριστοφοράκου στις ελληνικές αρχές μπορεί να γίνει «ανά πάσα στιγμή» εντός 10 ημερών από την ανακοίνωση προχθές (12 Αυγούστου) της απόφασης στις αρμόδιες ελληνικές αρχές. Η παράδοση θα γίνει «υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα ενεργοποιηθεί το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας», διευκρίνισε στα «ΝΕΑ» ο προϊστάμενος του τμήματος εκδόσεων στη Γενική Εισαγγελία Μονάχου Αλ. Ομπερμάγιερ. Τέτοια «ενεργοποίηση» θα ήταν η λήψη ασφαλιστικών μέτρων που έχει ζητήσει η υπεράσπιση Χριστοφοράκου προκειμένου να ανακόψει την εκτέλεση της απόφασης έκδοσης μέχρις ότου το δικαστήριο αποφανθεί επί της ουσίας της προσφυγής. Στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για χρονικό ορίζοντα μηνών.

Σε αυτό το ευνοϊκό σενάριο για τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Siemens Ηellas οι συνήγοροί του ευελπιστούν ότι οι δικαστές της Καρλσρούης (έδρα του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου) θα αποδεχθούν τα ασφαλιστικά μέτρα για την απόφαση έκδοσης και θα βρει σε αυτούς «ευήκοον ους» για τα επιχειρήματά τους, γιατί λειτουργούν «ανεξάρτητα» και όχι υπό το βάρος «πολιτικών πιέσεων» όπως θεωρούν η Γενική Εισαγγελία και το Εφετείο του Μονάχου που «βρίσκονται στον ίδιο διάδρομο». Για την προσφυγή της στο Συνταγματικό Δικαστήριο την οποία ετοίμαζε η υπεράσπιση ήδη από το Σαββατοκύριακο- καθώς ανέμενε την αρνητική απόφαση του Εφετείου του Μονάχου- επιστρατεύτηκε και επιφανής συνταγματολόγος, ο καθ. στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου Πέτερ Μίχαελ Χούμπερ. Ο βασικός άξονας στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή είναι το επιχείρημα ότι η ισχύουσα σχετικά νομοθεσία, ο «Νόμος Διεθνούς Δικαστικής Συνδρομής» (ΙRG), πρέπει να εφαρμόζεται σε αυστηρό συνταγματικό πλαίσιο διότι αφορά το βασικό δικαίωμα ενός Γερμανού υπηκόου, όπως είναι ο κ. Χριστοφοράκος έχοντας και τη γερμανική υπηκοότητα, να μην εκδίδεται σε άλλη χώρα.

Επιπροσθέτως, ο φάκελος της προσφυγής ζητεί τη διπλωματική προστασία που δικαιούται ο κ. Χριστοφοράκος ως Γερμανός υπήκοος έναντι της απειλής «μη δίκαιης δίκης» του στην Ελλάδα. Αυτό θεμελιώνεται με το επιχείρημα ότι είναι λανθασμένη η ερμηνεία που δέχθηκε το Εφετείο για τους όρους «μάρτυρας» και «κατηγορούμενος», στην οποία στηρίζεται η απόφαση περί μη παραγραφής των αδικημάτων από 19.4.2003 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2003. Επιπλέον, προσβάλλεται και το δεύτερο ένταλμα σύλληψης, με το επιχείρημα ότι «δεν ανταποκρίνεται» στα ευρωπαϊκά δεδομένα και ένας Γερμανός πολίτης πρέπει να προστατευθεί από αυτό.