Τακούνια τέλος, ζήτω τα «φλατ»!

Κανείς δεν περιμένει βέβαια να αντικαταστήσουν πλήρως τα γοητευτικά ψηλοτάκουνα παπούτσια αλλά, τα φλατ επέστρεψαν. Και είναι μια επιστροφή δυναμική. Μια ματιά στις βιτρίνες είναι αρκετή για να πείσει ότι, στους  πειραματισμούς με το ύψος των τακουνιών, περιλαμβάνεται όλο και πιο συχνά πια, και το … ύψος μηδέν.  

«Μπορείτε να μιλήσετε για την τραπεζική κρίση της μόδας», γράφουν οι Τάιμς του Λονδίνου. «Τα τακούνια έφτασαν σε δυσθεώρητα ύψη και, όπως συνέβη και με την ύφεση, κανείς δεν προέβλεψε την πτώση τους».

Ασφαλώς και τα μεγέθη δεν είναι συγκρίσιμα. Μια αλλαγή στο ύψος των γυναικείων παπουτσιών δεν θα θα επηρεάσει το δάνειο του σπιτιού μας ή τη δουλειά μας αλλά, η δύναμη των …τακουνιών στο επαγγελματικό περιβάλλον, δεν υποτιμάται. Μέχρι και τα ανδροκρατούμενα εμπορικά συνδικάτα το παρατήρησαν: την περασμένη εβδομάδα, η ομοσπονδία των εμπορικών ενώσεων της Βρετανίας, Trades Union Congress, ανακοίνωσε ότι τα ψηλά τακούνια είναι «ταπεινωτικά» για τις γυναίκες και δεν θα πρέπει να τα φορούν στο γραφείο. Ήταν μια ανακοίνωσε που προκάλεσε αίσθηση.

Γεγονός είναι πάντως ότι τα πράγματα έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Στην αλυσίδα καταστημάτων Selfridges οι πωλήσεις των ίσιων παπουτσιών έχουν αυξηθεί μέχρι 20% ενώ, μια ματιά στις πασαρέλες δείχνει πως και οι σχεδιαστές των μεγάλων οίκων (ενδεικτικά Chloe, Lanvin,  Calvin Klein), τα περιλαμβάνουν πλέον στις συλλογές τους. Ο Βρετανός σχεδιαστής Κρίστοφερ Κέιν είναι απόλυτος πάντως για τα ίσια παπούτσια που μπορούν να γίνουν αποδεκτά: «Κατά τη γνώμη μου, τα φλατ πρέπει να είναι περισσότερο…αντρικά, όχι μπαλαρίνες. Πρέπει επίσης να έχουν χαρακτήρα. Θέλω να δώσω ένα πιο ανδρικό ύφος στη συλλογή μου και τα φλατ παπούτσια μπορούν να το πετύχουν αυτό εύκολα». 

Το 1970…

Ναι, πριν από τριάντα, είκοσι, δέκα χρόνια τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τα παπούτσια ήταν η συμπληρωματική νότα του ντυσίματος, παρέμεναν μάλλον σε δεύτερο πλάνο, συνοδευτικό, σε σύγκριση με την ισχύ των ρούχων. Αυτά πριν εξελιχθούν σε βιτρίνα των πειραματισμών της μόδας. Όπως γράφει η Alice Olins στους Τάιμς, «μόνο ο Manolo Blahnik προκάλεσε την καθιερωμένη περίμετρο των παπουτσιών. Μπορεί να ικανοποίησε βέβαια την δημιουργικότητά του, αλλά χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 20 χρόνια για να βγουν τα ιδιαίτερα κομμάτια μπροστά στην αγορά και να διευρυνθεί το κοινό στο οποίο απευθύνονται. Η Ταμάρα Μέλον, συντάκτρια μόδας – αξεσουάρ της βρετανικής Vogue στα μέσα της δεκαετίας του 1990, παρατήρησε το κενό στην αγορά και προσέγγισε τον αποφασισμένο κ. Jimmy Choo. Τα παπούτσια δεν θα ήταν ποτέ ξανά τα ίδια. Το κόκκινο χαλί έδωσε στον Choo την ευκαιρία να διαφημίσει εκπληκτικά το προϊόν του ενώ η εμμονή της τηλεοπτικής Κάρι (Sex and the City) με τις ψηλοτάκουνες γόβες, έριξε μπόλικο λάδι στη φωτιά…». Δεκαετία του ’90 ήταν όταν ήρθαν και οι πριγκιπικές κόκκινες σόλες του μετρ Christian Louboutin.

{{{ video }}}

Γιατί φλατ;

«Την προηγούμενη σεζόν, τα τακούνια έχασαν τη σέξι πλευρά τους, έγιναν πρωτοποριακά- αυτή τη σεζόν οι σχεδιαστές αποδεικνύουν ότι το φλατ παπούτσι δεν είναι βαρετό ή συντηρητικό. Είναι το ίδιο μοντέρνο, όσο και τα ψηλοτάκουνα», επισημαίνει ο Σεμπάστιαν Μέινς, διευθυντής στο τμήμα των αξεσουάρ στα Selfridges. «Δεν θέλουν να κάνουν επίδειξη, σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον. Υπάρχει μια τάση για πιο αθόρυβο στυλ. Αν και ειρωνικό βέβαια, τα φλατ μπορεί να κοστίσουν το ίδιο ή και περισσότερο από τα εντυπωσιακότερα ψηλοτάκουνα αλλά η αντίληψη που τα περιβάλλει είναι διαφορετική», απαντά από την πλευρά του ο Νράις Βαν Νότεν, επιχειρηματίας.

«Τα ψηλοτάκουνα σε κάνουν να αισθάνεσαι περισσότερο σίγουρος για τον εαυτό σου αλλά ταυτόχρονα περιορίζουν τις κινήσεις σου. Ναι, τα φλατ είναι λιγότερο κομψά αλλά βοηθούν αυτόν που τα φορά να κάνει περισσότερα», προσθέτει η Κλερ Φόστερ, της ειδικής έκδοσης μόδας WGSN. 

Αν κάτι λέει πάντως για την τάση που αλλάζει στα αγαπημένα αξεσουάρ των γυναικών, μέχρι και η Καρίν Ρόιτφελντ της γαλλικής Vogue φόρεσε φλατ φέτος στις Κάννες. Ήταν η γυναίκα που κάποτε είχε πει πως φοράει ψηλοτάκουνα ακόμη και με φόρμες.

{{{ video }}}