Το Πνεύμα του Τόνου

Τιμή στους προπάτορες
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Η ανακοίνωση του ΚΘΒΕ ήταν σαφέστατη, την έλαβα κι εγώ. «Η Λαϊκή Σκηνή του Κρ. Θεάτρου θα στεγαστεί στην αίθουσα “Σωκράτης Καραντινός”». Πόθεν λοιπόν η διαμαρτυρία κάποιων ευαίσθητων κύκλων, που από ελλιπή πληροφόρηση (;) διέδωσαν πως η αίθουσα «Σ. Καραντινός» μετονομάζεται σε Λαϊκή Σκηνή; Ουδείς είναι, θαρρώ, τόσο ανόητος να προβεί σε τέτοια ασέλγεια προς τον θεμελιωτή του ΚΘΒΕ. Είθισται κι εδώ και διεθνώς να διαφοροποιείται το όνομα μιας θεατρικής αίθουσας από την επωνυμία του θιάσου ή του κλιμακίου κάποιου θεατρικού θεσμού.

Το Εθνικό Θέατρο στεγάζεται στην αίθουσα RΕΧ («Κοτοπούλη»), το Θέατρο Τέχνης- Κ. Κουν παλιότερα στην αίθουσα «Βεάκης». Η Νέα Σκηνή του Εθνικού τώρα στην αίθουσα «Νίκος Κούρκουλος». Το ΚΘΒΕ στεγάζει κλιμάκιό του στο Βασιλικό Θέατρο! Για πολλά χρόνια το Εθνικό Θέατρο στεγαζόταν στο Βασιλικό Θέατρο της Αγίου Κωνσταντίνου.

Επ΄ ευκαιρία μάλιστα της παρεξήγησης, θα πρότεινα κι άλλες αβάπτιστες αίθουσες των Κρατικών Θεάτρων να τιμήσουν μεγάλους καλλιτέχνες που τα υπηρέτησαν. Η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού να ονομαστεί «Θωμάς Οικονόμου» ή «Φώτος Πολίτης». Η Δραματική Σχολή του Εθνικού «Δημήτρης Ροντήρης», που τη δημιούργησε και την οργάνωσε. Το κλιμάκιο αρχ. δράματος «Μινωτής» ή «Παξινού». Το RΕΧ οριστικά «Κοτοπούλη». Και στο Κρατ. Β. Ελλάδος να τιμηθούν με τα ονόματα του Μίνου Βολανάκη, του Νίκου Μπακόλα. Και ο Χουβαρδάς και ο Χατζάκης γνωρίζω ότι τιμούν τους δασκάλους τους. Οι δήμοι και οι ιδιώτες έχουν δώσει το παράδειγμα. «Λαμπέτη», «Αρώνη», «Βεάκης», «Κατράκειο», «Μελίνα», «Συνοδινού», «Βολανάκης», «Μινωτής». Δεν γνωρίζω αν ακόμη το «Παιδικό Στέκι» του Εθνικού παραμένει «Θέατρο Παξινού»!