Με λάιτ πακέτο… διώχνουν τις κάλπες

Ένα «λάιτ» πακέτο μέτρων, φορολογικού και άλλου χαρακτήρα, που θα χαρακτηρίζεται μάλιστα από… λαοφιλή στοιχεία- τύπου τεκμήρια και κότερα- ετοιμάζει το οικονομικό επιτελείο για το φθινόπωρο, ενώ μελετά και το ενδεχόμενο να «συνοδεύσει» τα μέτρα με ρυθμίσεις για τους αδικημένους από την οικονομική κρίση (άνεργους, χαμηλά εισοδήματα, χαμηλοσυνταξιούχους), αλλά και με κίνητρα για δημιουργία ανάπτυξης.
Η εξήγηση δεν βρίσκεται σε κάποια φιλολαϊκή στροφή της κυβέρνησης Καραμανλή, ούτε φυσικά σε μια αιφνίδια αύξηση των εσόδων που περιορίζει το έλλειμμα στα επιθυμητά επίπεδα. Απλώς, οι προτεραιότητες των Βρυξελλών- και για την ακρίβεια της ευρωζώνης- έχουν αλλάξει σε σχέση με την άνοιξη, οπότε και τέθηκε η χώρα σε επιτήρηση λόγω υπερβολικού ελλείμματος και δημοσίου χρέους.

Πλέον, όπως ξεκαθαρίστηκε κατά την κεκλεισμένων των θυρών συζήτηση του τελευταίου Γιουρογκρούπ, η έξοδος από την ύφεση- με την έννοια να υπάρξουν ρυθμοί ανάπτυξης με θετικό πρόσημο- μπορεί πράγματι να συμβεί προς τα τέλη του 2010. Όμως, βάσει των στοιχείων που έχουν δώσει οι αρμόδιες υπηρεσίες της Κομισιόν, είναι εξαιρετικά πιθανόν η ανάπτυξη, για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα (ίσως μετριέται και σε δεκαετίες), να μην είναι τέτοια που να μπορεί να επιδράσει στην απασχόληση- εν ολίγοις να υποστεί σχεδόν μόνιμο πλήγμα η παραγωγικότητα και να διατηρηθούν οι άνεργοι στο σημερινό ποσοστό, δηλαδή, περίπου στο 10% του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Κάτι τέτοιο σημαίνει και μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην ευρωζώνη και πτώση του βιοτικού επιπέδου και- κατά τον Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ- μια επικίνδυνη κοινωνική και πολιτική κρίση.

Τα ελλείμματα. Κατόπιν αυτού, οι υπουργοί Οικονομικών της Ένωσης, κατά τρόπον μάλλον διακριτικό, συνειδητοποίησαν πως ο περιορισμός των δημοσιονομικών «εκτροπών» δεν μπορεί πλέον να αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα, αλλά θα πρέπει να υπάρξει μια άτυπη χαλάρωση- με τη μορφή έστω της παράτασης του χρόνου που θα έχουν οι χώρες-μέλη για να φέρουν «στα ίσα τους» τα ελλείμματα και τα δημόσια χρέη. Αυτό φάνηκε καθαρά σε όλες τις αποφάσεις που ελήφθησαν για την υπαγωγή χωρών σε καθεστώς επιτήρησης την περασμένη Τρίτη- σε καμία δεν τέθηκε το όριο του 2010 που έχει τεθεί για την Ελλάδα, ενώ τα χρονοδιαγράμματα κυμαίνονταν γύρω στο 2012 ή 2013. Φυσικά, ο κ. Παπαθανασίου άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να ζητήσει παράταση, αλλά επέμεινε πως η πρώτη του προσπάθεια είναι για επίτευξη των στόχων- να φτάσει το έλλειμμα το 3% – το 2010.


Γλυκαίνει το «πικρό ποτήρι»

Τo… ζουμί της οικονομίας είναι ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών. Εφόσον ο Γιάννης Παπαθανασίου δεν υποχρεώνεται να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό ένα «πικρό ποτήρι», αλλά μπορεί ακόμη και να γλυκάνει τα όποια μέτρα με μάλλον εύκολους τρόπους (π.χ. ορθή διαχείριση των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου), η κυβέρνηση δεν έχει λόγο να μπει στον πειρασμό της κάλπης.

Μάλιστα, μπορεί να παρουσιάσει και ως επικοινωνιακή επιτυχία την παράταση για τη δημοσιονομική προσαρμογή κατά ένα έτος. Αυτή είναι και η εκτίμηση κορυφαίων συνεργατών του Γιώργου Παπανδρέου, με γνώσεις οικονομικών και επαφές με τις Βρυξέλλες, που λένε πως παρά τα όσα δημόσια λέγονται περί της βεβαιότητας του ΠΑΣΟΚ για κάλπες το φθινόπωρο, οι ενδείξεις είναι πως «η οικονομία που όλα τα καθορίζει» σπρώχνει για παραπέρα. Άλλωστε, ουκ ολίγα κυβερνητικά στελέχη της Ν.Δ. έχουν υπερασπιστεί την εκλογική αναμέτρηση του Μαρτίου, ώστε να είναι σαφές πως το ΠΑΣΟΚ έχει την ευθύνη και για το στήσιμο της κάλπης και για «παιχνίδι» με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.