Καψουροτράγουδα τέχνης μέσα στο νυχτερινό κέντρο

Ο κόσμος των μπουζουκιών και της βαλκανικής βιομηχανίας θεάματος εμπνέει 40 νέους καλλιτέχνες, που εκθέτουν αντισυμβατικά έργα τους μέσα στο νυχτερινό κέντρο «Vox»
Σε ένα από τα καμαρίνια του νυχτερινού κέντρου «Vox», στην Ιερά Οδό, μία οθόνη βίντεο προβάλλει με χιόνια τη θολή σκιά από τη φιγούρα ενός άνδρα που τραγουδάει ντυμένος με κοστούμι. Από το βάθος ακούγεται η μουσική ενός παλιού λαϊκού τραγουδιού. Ο ήχος του είναι επεξεργασμένος και απόκοσμος. Το τραγούδι του Στράτου Διονυσίου «Μα δε θυμήθηκες» δένει με αυτό το φάντασμα της οθόνης. Είναι το βίντεο και η ηχητική εγκατάσταση του νεαρού καλλιτέχνη Δημήτρη Παπαδάτου. Και φιλοξενείται μαζί με άλλα έργα νέων Ελλήνων και Ανατολικοευρωπαίων καλλιτεχνών για λίγες μόνο παραστάσεις στο «Vox», στην έκθεση «Culture Ιndustry. Folklore and Cliches at Vox».

Το κτίριο στην καρδιά της πόλης, ορόσημο της λαϊκής διασκέδασης, δείχνει μία άλλη διάστασή του. Ο χώρος της νυχτερινής διασκέδασης γίνεται ο τόπος μιας έκθεσης με σύγχρονα έργα, που το θέμα τους ακουμπάει πάνω στο φολκλόρ και τα κλισέ της ποπ κουλτούρας. Στο φουαγιέ του κέντρου, η μεγάλη αφίσα με φόντο εξωτικούς φοίνικες και τις φωτογραφίες των σταρ της σεζόν Νίνο και Καραφώτη έχει αλλάξει από τη ζωγραφική άποψη του Γιώργου Τούρλα. Ο οποίος συνεχίζει το φωτομοντάζ στη σάλα με τέσσερα έργα του που απεικονίζουν σκηνές από τα τραπέζια και τα γλέντια γάμων.

«Δεν ήταν πρόθεσή μας να αντιμετωπίσουμε κοροϊδευτικά τη διασκέδαση στα μπουζούκια. Ούτε προσπαθήσαμε να μετατρέψουμε το ΄΄Vox΄΄ σε γκαλερί, εκθέτοντας σύγχρονα έργα», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο αρχιτέκτονας Γιάννης Αρβανίτης, συνεπιμελητής αυτής της έκθεσης που σχολιάζει τη σημερινή βιομηχανία του θεάματος .

«Η ιδέα ξεκίνησε από την αρχιτεκτονική του κτιρίου. Ένα κτίσμα βιομηχανικού χαρακτήρα που μέσα σε δέκα χρόνια έγινε τόπος συγκέντρωσης της κατ΄ εξοχήν λαϊκής κυριλέ διασκέδασης. Από εκεί έχουν περάσει έντεχνοι καλλιτέχνες όπως η Δήμητρα Γαλάνη, αλλά και τα λαϊκά ποπ αστέρια όπως η Πέγκυ Ζήνα, ο Κώστας Καραφώτης και ο Νίνο. Και μέσα από τη λαϊκή ποπ μουσική παρατηρήσαμε ότι έχουμε κοινά χαρακτηριστικά με τις άλλες βαλκανικές χώρες. Έτσι, αναθέσαμε το θέμα του φολκλόρ στους Έλληνες καλλιτέχνες για να δημιουργήσουν έργα ειδικά για το ΄΄Vox΄΄ και βρήκαμε και καλλιτέχνες από την Ανατολική Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες, των οποίων τα έργα εμπνέονται από τα κλισέ της λαϊκής παράδοσής τους, τα σχολιάζουν και τα καταγράφουν».

Η έκθεση απλώνεται σε όλους τους χώρους του κτίσματος. Στο καμαρίνι της Πέγκυς Ζήνα, με τη μαύρη παχιά μοκέτα, τον διάδρομο γυμναστικής, τον προσεγμένο φωτισμό, οι τοίχοι στολίζονται με τους πίνακες του Αντωνάκη Χριστοδούλου ο οποίος δημιούργησε πορτρέτα ηρώων από τις σαπουνόπερες «Μπέβερλι Χιλς» και «Γκρέις Ανάτομι».

Στην κουζίνα του «Vox», όπου πάνω στα λευκά πλακάκια ένα άλλο βίντεο από τους Σλοβένους Νταμιτζάν και Καταρίνα Τομάν Κράτσινα δείχνει μία γιαγιά να ετοιμάζει μαρμελάδα δαμάσκηνο. Κατά τη διάρκεια της παρασκευής του γλυκού η γιαγιά αποκαλύπτει και ένα μυστικό της ντόπιας λαϊκής αρχιτεκτονικής: η μαρμελάδα δαμάσκηνο χρησιμεύει ως κόλλα για να κολλάνε τα πλακάκια στους τοίχους.

ΙΝFΟ

Έκθεση «Culture Ιndustry. Folklore and Cliches at Vox» (Ιερά Οδός και Πειραιώς). Έως 10 Ιουλίου.

Διαμαρτυρία της… κοιλιάς

Σε ένα άλλο σημείο της αίθουσας προβάλλεται το βίντεο της Γκιουλσούν Καραμουσταφά από την Κωνσταντινούπολη με τίτλο «Τailor Μade». Είναι τα παρασκήνια από την προετοιμασία ενός σόου χορού της κοιλιάς. Αυτή τη φορά οι χορεύτριες ετοιμάζονται με τα θέλγητρά τους να αφυπνίσουν τους θεατές τους για τα εργασιακά τους δικαιώματα. Δώστε μας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ασφάλεια και αποζημίωση. Είναι τα αιτήματα των γυναικών, των οποίων τη δουλειά η τουρκική εργατική νομοθεσία δεν αναγνωρίζει επίσημα ως επάγγελμα. «Όμως ο χορός της κοιλιάς αποτελεί το κυρίαρχο συστατικό στη βιομηχανία του θεάματος στη χώρα μας» είναι το σχόλιο της Καραμουσταφά, που οργάνωσε το σκηνικό διαμαρτυρίας των χορευτριών στην Κωνσταντινούπολη και το κατέγραψε σε αυτό το βίντεο.