[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Τα μεγάλα κέντρα έγιναν σούπερ μάρκετ

Θεωρεί το μπουζούκι μαγικό ξύλο και για τα λαϊκά τραγούδια πιστεύει πως δεν φτάνουν στα αυτιά μας επειδή κατά την άποψη των ΜΜΕ δεν πουλάνε. Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο «Λαϊκή αρμονία», με αναφορές στο λαϊκό τραγούδι και στο μπουζούκι. Το καλοκαίρι θα εμφανιστεί στο Ηρώδειο με τους Πάκο Πένια και Ντούλτσε Ποντς σε συνδυασμό τριών μουσικών πολιτισμών: του ρεμπέτικου, του φλαμένκο και των φάντος. Είναι ο Θανάσης Πολυκανδριώτης.

Το μπουζούκι με δυο λόγια.
Μαγικό ξύλο. Τα τελευταία λόγια του πατέρα σας Θόδωρου Πολυκανδριώτη για τη μουσική…

Να είσαι πάντα αξιοπρεπής. «Λαϊκή αρμονία», το δεύτερο βιβλίο σας. Σε ποιους το αφιερώνετε;

Σε όλα τα ανήσυχα και ψαγμένα νιάτα της ελληνικής μουσικής.

Τελικά υπάρχει λαϊκή αρμονία σήμερα;

Υπάρχει σίγουρα, γιατί χωρίς αυτήν δεν βλέπεις ούτε ακούς τις νότες σου.

Η στροφή σας στην κλασική μουσική πώς και γιατί έγινε;
Ανήσυχος μουσικός είμαι και πειραματίστηκα, αλίμονο αν δεν το έκανα.

Το καλοκαίρι στο Ηρώδειο με τους Πάκο Πένια και Ντούλτσε Ποντς…

Τα τρία Π (Πένια, Ποντς, Πολυκανδριώτης). Τρεις λαϊκοί πολιτισμοί- ρεμπέτικο, φλαμένκο, φάντος- με προσέγγιση σε βάθος με σεβασμό και όχι επιφανειακή. Αποτέλεσμα μαγικό. Να διευκρινίσω ότι δεν είναι δική μου παραγωγή, αλλά δέχθηκα αυτή την πρόταση για το μεγάλο αυτό γεγονός στο Ηρώδειο, που θα έχει συνέχεια στην Ισπανία και στην Πορτογαλία.

Τι είναι το φλαμένκο για σας;
Ένας διαρκής μουσικός χορός με φοβερούς αυτοσχεδιασμούς και εναλλαγές. Οι ρεμπέτες της Ισπανίας.

Τα φάντος;
Όταν ακούς την Ντούλτσε λες «από πού βγήκε αυτή η θεά».

Είναι ένα μουσικό κίνημα ιδιαίτερο και πολύ γνωστό μας θα έλεγα.

Ο Χιώτης με δυο λέξεις.
Ταχύτητα με ευγένεια. Ο Ζαμπέτας;
Η κάθε του νότα και μια μαχαιριά.

Ο Τσιτσάνης;
Του οφείλουμε πολλά, είναι μοναδικός.

Ο Βαμβακάρης;
Πρωτομάστορας, μάγκας και ντερβίσης. Στον άγνωστο που παίζει μπουζούκι σε κάποια γειτονιά τι θα λέγατε;
Ρε συ, αυτό που παίζεις είναι σκέτη γλύκα. Από το συγκρότημά σας, τους Επόμενους, θα δούμε κάποιον μεγάλο βιρτουόζο;
Όχι έναν και δύο, αρκετούς – το λέω με σιγουριά. Γιατί «μπουζουκίστας»;
Δεν υπάρχει στα λεξικά… Σε ζόν χειμερινή 1970 στο κέντρο «Ξημερώματα», τέρμα Πατησίων, δουλεύει ο Χιώτης.

Λέω στον πατέρα μου «σε παρακαλώ, πάμε να γνωρίσω και να ακούσω από κοντά τον Μανώλη». Πάμε ένα βράδυ αλλά εγώ θέλω να ακούσω σόλο ταξίμι. Πράγματι στέλνει την παραγγελία ο πατέρας μου και σε λίγο ο Χιώτης σταματά το πρόγραμμά του και λέει από μικροφώνου: Φίλοι μου, μαζί μας βρίσκεται ο αγαπημένος συνάδελφος και φίλος Θόδωρος Πολυκανδριώτης μαζί με τον γιο του Θανάση, έναν εξαίρετο νέο μπου… μπουζουκίστα. Βέβαια μπουζουκίστα γιατί ο παίκτης της κιθάρας λέγεται κιθαρίστας έτσι και…

Ποια τα σχέδιά σας για την Ακαδημία Μπουζουκιού;

Μεγάλη κουβέντα, δεκαεπτά χρόνια τη λέω και την ακούω μόνο εγώ. Έπρεπε να είχε γίνει εκατό χρόνια πριν.

Για το Μουσείο;
Το βλέπω να έρχεται, είμαι αισιόδοξος.

Είχαμε προβλήματα με την παρουσία λαϊκών τραγουδιστών στο Ηρώδειο. Τι λέτε εσείς γι΄ αυτό;

Εφόσον είναι διάσημοι, το κοινό τούς έχει επανειλημμένα επιβραβεύσει με χρυσούς δίσκους, έχουν το ανάλογο ρεπερτόριο και πληρούν τις προδιαγραφές του Ηρωδείου (συμφωνική ορχήστρα, ακουστικό ήχο και χαμηλά ντεσιμπέλ), είναι αποδεκτοί για να τους απολαύσει το κοινό.

Αγαπημένο δικό σας τραγούδι και άλλου συνθέτη;

«Τι γλυκό να σ΄ αγαπούν», Ζαμπέτας, Παπαδόπουλος, Αλεξίου.

Το λαϊκό τραγούδι σήμερα πού πάει;

Στα χέρια των νέων Επόμενων, γιατί διαφορετικά χαθήκαμε.

Γράφονται σήμερα καλά λαϊκά τραγούδια;

Γιατί δεν φτάνουν στα αυτιά μας; Αφού κατά την άποψη των ΜΜΕ δεν πουλάνε. Ας δουν όμως με τι διασκεδάζει ο κόσμος στα μαγαζιά στο β΄ μέρος του προγράμματος και στις συναυλίες.

Με 40 μπουζούκια στο Ολυμπιακό Στάδιο για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων.
Συναισθήματα…

Μοναδικά, αξεπέραστα. Τώρα όμως που όλοι μάς είδαν εκεί, πρέπει και να μας μάθουν καλά. Νέες συνεργασίες, νέα σχέδια…

Κι άλλα βιβλία γιατί ο πήχυς είναι πλέον ψηλά. Πάντα όμως ετοιμάζω νέα τραγούδια, βλέπεις δεν ξεχνιέται το άθλημα.

Γιατί αποφεύγετε τα κέντρα και προτιμάτε κυρίως τις συναυλίες;

Δεν τα αποφεύγω, απλώς έγιναν σούπερ μάρκετ και η πραγματική ψυχαγωγία είναι στις συναυλίες και στους μικρούς χώρους.

Σε ποιον θα λέγατε ευχαριστώ;

Στους δασκάλους μου γιατί είμαι σίγουρος ότι κανείς ποτέ δεν έγινε μόνος του.