[ Πρόσωπα ] Φόνοι με την άδεια της κυβέρνησης

Ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τις εξωδικαστικές εκτελέσεις, ο Φίλιπ Ώλστον, επισκέφθηκε στις 8 Ιουνίου την Μπογκοτά της Κολομβίας. «Είμαι εδώ για να σας ακούσω και να προσπαθήσω να καταλάβω», είπε στους συγγενείς των θυμάτων.
Oι Κολομβιανοί στρατιωτικοί δολοφονούν πολίτες. Μετά μεταμφιέζουν τους δολοφονημένους σε αντάρτες και μ΄ αυτό τον τρόπο «φουσκώνουν» τις επιτυχίες τους στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», κερδίζουν γαλόνια και τσεπώνουν τις αμοιβές που τους υπόσχεται η δεξιά κυβέρνηση του προέδρου Άλβαρο Ουρίμπε- 20.000 πέσος (7 ευρώ) για ένα… μουλάρι των ανταρτών, 1,5 εκατ. πέσος (500 ευρώ) για ένα λάπτοπ, 2 εκατ. για ένα Καλάσνικοφ και 3,8 εκατ. για οποιονδήποτε αιχμάλωτο ή νεκρό αντάρτη. Πόσα εγκλήματα διαπράχθηκαν άραγε έτσι; Η ανταποκρίτρια της «Λε Μοντ» στην Μπογκοτά γράφει πως η δικαιοσύνη έχει ήδη αρχίσει περισσότερες από 1.200 έρευνες.

Για τους συγγενείς των δολοφονημένων, ο Φίλιπ Ώλστον ήταν «ο άνθρωπος του ΟΗΕ» και έσπευσαν να του μιλήσουν. «Στις 2 Μαρτίου 2008, ο γιος μου ο Χούλιαν βγήκε γύρω στις 7 το βράδυ για να συναντήσει έναν φίλο του που του είχε προτείνει μια δουλειά. Δεν τον ξαναείδα», είπε η Μπιάνκα Γκόμες από τη Σοάτσα, μια λαϊκή συνοικία της Μπογκοτά. Ειδοποίησε την αστυνομία για την εξαφάνισή του, όμως δεν κατάφερε να γίνει κάποια έρευνα. «Είμαστε φτωχοί», είπε σαν για να εξηγήσει… Πέντε μήνες μετά την εξαφάνιση του 19χρονου Χούλιαν, νέοι από τη γειτονιά της, ανάμεσά τους κι ο γιος της, βρέθηκαν νεκροί στη Βορειοανατολική Κολομβία. Στην πράξη θανάτου του αναφέρεται: «Αντάρτης που σκοτώθηκε σε μάχη». Το πτώμα του έφερε έξι σφαίρες στην πλάτη.

Η Μάρτα Ντίας έκλεισε το περίπτερό της και ταξίδεψε από την Μπαρανκίγια στην Καραϊβική, για να μιλήσει με τον Ώλστον. «Ο γιος μου είχε προβλήματα και εδώ και χρόνια έπαιρνε ναρκωτικά. Πείτε μου, μπορεί ποτέ να τον ήθελαν οι αντάρτες;» είπε στον «άνθρωπο του ΟΗΕ» ζητώντας του να κάνει γνωστό σε όλο τον κόσμο «πως ο κολομβιανός στρατός δολοφονεί τους πολίτες». Ο γιος της, ο Ντάγκλας, εξαφανίσθηκε στις 28 Μαρτίου 2006. Ανακοινώθηκε πως «σκοτώθηκε σε μάχη» τρεις ημέρες μετά. «Έφερε πέντε τραύματα από σφαίρες στο μπράτσο του, φαίνεται πως το είχε σηκώσει ενστικτωδώς για να προστατευθεί από σφαίρες που του έριχναν εξ επαφής», λέει η μητέρα του.

Ο Ώλστον διαπίστωσε πως αυτοί που επιλέγει ο στρατός για να εμφανίσει ως αντάρτες είναι νέοι, συχνά άνεργοι και μερικές φορές τοξικομανείς. Κατοικούν στις περιθωριακές συνοικίες τής Μπογκοτά ή σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές. Ο Ουρίμπε διαβεβαιώνει πως οι δολοφόνοι θα τιμωρηθούν. Όμως αρνείται οποιαδήποτε πολιτική ευθύνη και υποστηρίζει πως οι δολοφονίες πολιτών είναι «μεμονωμένες περιπτώσεις», μιλάει για «ψευδείς κατηγορίες» που διατυπώνονται από δικηγόρους «πουλημένους σε διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις». Όπως, άραγε, ο ΟΗΕ;