ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ασφαλιστικά

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Α. Εμπειρίκος, Κιμώλου 13, Αθήνα, γράφει: «Στη στήλη σας δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς επιστολές με υπέρ και κατά του κ. Σημίτη- 23.10.08 κ.ά. Επειδή έχω τη γνώμη ότι οι επιστολές αυτές έχουν μια δόση υπερβολής, γράφω τα παρακάτω, τα οποία νομίζω ότι ανταποκρίνονται περισσότερο στην πραγματικότητα.

Κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον κ. Σημίτη- Σεπτέμβριος 1996-Μάρτιος 2004- υπήρξαν αξιόλογες επιτυχίες κυρίως στο εξωτερικό. Τον βαρύνει όμως ότι επί κυβερνήσεώς του ψηφίστηκε ο ασφαλιστικός νόμος 3029/2002, κατά το πρότυπο των γνωστών αντιασφαλιστικών νόμων που ψηφίστηκαν επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας κατά τα έτη 1990-92, με τους οποίους αποσυνδέθηκαν οι συντάξεις από τους μισθούς και καταργήθηκε το επίδομα Εθνικής Αντίστασης 15%. Σημειώνεται ότι κατά την ψήφιση των αντιασφαλιστικών νόμων, το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από τη Βουλή σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Ενώ ο κ. Σημίτης ως πρωθυπουργός είχε τη δυνατότητα με τον νέο Νόμο 3029 να επανασυνδέσει τις συντάξεις με τους μισθούς και να επαναχορηγήσει το επίδομα Εθνικής Αντίστασης, έπραξε το αντίθετο. Έτσι, ζημιώνονται πολύ οι παλαιοί συνταξιούχοι με υπηρεσία 40 και άνω ετών, καθ΄ όσον παίρνουν σύνταξη σημαντικά μικρότερη από τους νεώτερους συνταξιούχους όμοιου βαθμού, που αποχωρούν με 35ετία. Το ανορθόδοξο αυτό φαινόμενο συμβαίνει, γιατί οι συντάξεις των παλαιών συνταξιούχων καθηλώθηκαν στο έτος 1990 και έκτοτε αυξάνονται σύμφωνα με την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης κατά ελάχιστο ποσοστό, ενώ οι νεώτεροι συνταξιούχοι έχουν πάρει τις προβλεπόμενες αυξήσεις βάσει των συλλογικών συμβάσεων και η σύνταξή τους υπολογίζεται επί των τελευταίων αυξημένων αποδοχών.

Το ως άνω γεγονός ζημίωσε σημαντικά το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα, γιατί φάνηκε αναξιόπιστο και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν επικράτησε στις εκλογές. Πρέπει όλα τα κόμματα να δεσμευθούν ότι, κατόπιν ουσιαστικού διαλόγου με τα συνδικαλιστικά σωματεία, θα επανορθώσουν τις υφιστάμενες αδικίες, ιδίως των παλαιών συνταξιούχων και θα επαναχορηγήσουν το επίδομα Εθνικής Αντίστασης».

Ο Μιχ. Κουβάτσος, Επιδάμνου 16, Αθήνα, γράφει:

«Για όσους αρέσκονται να ερευνούν και να μελετούν επισταμένως την Ιστορία, οι προσωπικότητες του Σωκράτη και του Ιησού Χριστού παρουσιάζουν ομοιότητες αρετής, διδασκαλίας και προσφοράς των αξιών της ζωής στην ανθρωπότητα. Ο πρώτος με τη φιλοσοφία του, για την οποία ο Κικέρων είπε: “Την κατέβασε από τον Ουρανό στη γη και την έβαλε στην υπηρεσία του ανθρώπου”.

Ο δεύτερος (Ιησούς Χριστός) με τη διδασκαλία του, που περιλαμβάνεται στην επί του όρους ομιλία και θεωρείται “ο θείος ηθικός κώδικας του Χριστιανισμού”. Ο τρόπος ζωής και των δύο ήταν σεμνός και λιτός και εδίδασκαν, αφιλοκερδώς, όσους ήθελαν να τους ακούσουν και να αποδεχθούν τους λόγους τους, που ήταν προσφορά των αξιών της ζωής: Αλήθεια- Δικαιοσύνη- Καλοσύνη- Αγάπη».