[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Πλήγμα στο κράτος Δικαίου

Oι ευρωεκλογές έγιναν χθες, αλλά φοβάμαι ότι η σημασία τους εκμηδενίστηκε από τους πολίτες, γιατί όσοι τουλάχιστον πήγαν να ρίξουν την ψήφο τους το έκαναν μέσα σε ένα άρρωστο κλίμα εκτεταμένης διαφθοράς, που σηματοδοτεί η τρομερή υπόθεση της Siemens.

Ποια είναι λοιπόν τα γεγονότα της ντροπής που εξευτέλισαν την κρατική μας οντότητα; Οι δύο βασικοί κατηγορούμενοι σε αυτήν την ιστορία δραπέτευσαν αριστοτεχνικά στο εξωτερικό και το γεγονός τούτο μείωσε ολέθρια τη θεσμική εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς τη Δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα (γιατί μάλλον ποτέ δεν θα μάθουμε ποιοι πολιτικοί «λαδώθηκαν», ώστε να δοθούν δουλειές στην παραπάνω εταιρεία)! Εν όψει αυτών των γεγονότων υπάρχει, κατ΄ αρχήν, η δικονομική πτυχή αυτής της υπόθεσης, που συμπυκνώνεται σε ένα απλό ερώτημα: θα μπορούσε δηλαδή ο ανακριτής της υπόθεσης κατά την έναρξη της ανακριτικής διαδικασίας- και πάντως πριν καλέσει τους δύο βασικούς κατηγορουμένους σε απολογία- να εκδώσει ένα «πρώιμο» ένταλμα σύλληψης, ώστε να αποτρέψει την άνετη φυγή τους στο εξωτερικό;

Η απάντηση είναι η εξής: υπάρχει η εξαιρετική διάταξη του άρθρου 271 παρ. 1 του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας η οποία παρέχει μια τέτοια δυνατότητα, εφόσον ο κίνδυνος φυγής ή η επικινδυνότητα των κατηγορουμένων βρίσκεται σε μεγάλη ένταση. Από τα γεγονότα που έγιναν δημοσίως γνωστά είναι σαφές ότι κατά του ενός, τουλάχιστον, κατηγορουμένου (που είχε αγοράσει πολυτελές σπίτι στην Ουρουγουάη και διοχέτευε στην ίδια χώρα πακτωλό χρημάτων) θα υπήρχε η δικονομική δυνατότητα να εκδοθεί άμεσα το παραπάνω εξαιρετικό ένταλμα, γιατί προφανώς με όλα αυτά τα δεδομένα ο εν λόγω κατηγορούμενος σχεδίαζε από καιρό να τη «σκάσει» στο εξωτερικό. Ο ανακριτής όμως περίεργα δεν έκανε αυτή την επιλογή και εδώ έγκειται το τεράστιο πρόβλημα με την ίδια τη Δικαιοσύνη! Αν, τώρα, τα αρμόδια υπουργεία είχαν γνώση αυτών των πραγμάτων και δεν ενημέρωσαν έγκαιρα το εν λόγω ανακριτικό όργανο, τότε κάτι άλλο συμβαίνει που δείχνει ότι το κράτος μας είναι παντελώς διαλυμένο και γι΄ αυτό πρέπει οι υπουργοί Εξωτερικών και Δικαιοσύνης να παραιτηθούν άμεσα!

Πάντως, οι άνετες αποδράσεις των κατηγορουμένων στο εξωτερικό θα μπορούσε να αποτραπούν, αν δίνονταν εξ αρχής μικρότερες προθεσμίες για απολογία, κάτι που θα ήταν από δικονομική άποψη εν μέρει προβληματικό αλλά πάντως πιο αποτελεσματικό, γιατί κάποια «στόματα» θα μιλούσαν και θα μαθαίναμε ποιοι – επιτέλους- πολιτικοί πήραν το βρώμικο χρήμα (πράγμα που είναι και η ουσία τής εν λόγω διεφθαρμένης ιστορίας). Από εκεί και πέρα έγιναν πράγματα τα οποία είναι δικονομικώς ακατανόητα, όπως η στέρηση του δικαιώματος κάποιων κατηγορουμένων να λάβουν γνώση της δικογραφίας και να απολογηθούν ολοκληρωμένα!

Ή κινήσεις, όπως η έκδοση των ενταλμάτων σύλληψης κυρίως κατά των παιδιών του παραπάνω κατηγορουμένου, που κανείς δεν γνωρίζει αν στηρίζονταν σε ένα στέρεο αποδεικτικό υλικό ή απλώς έγιναν για λόγους εντυπωσιασμού, ώστε να ξεχασθούν τα ανωτέρω ολέθρια λάθη.

Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν αυτό που έλεγε η Γαλλίδα ανακρίτρια στη σκοτεινή υπόθεση διαφθοράς της εταιρείας Εlf, δηλαδή ότι ο νόμος εφαρμόζεται σε όλους, εκτός από εκείνους που κατέχουν οικονομική ή πολιτική εξουσία.

Και όλα τούτα επαληθεύουν επίσης την αίσθηση που έχουν οι Έλληνες πολίτες, σύμφωνα με την έκθεση του Μαΐου του 2009 του Βαρομέτρου για τη Διεθνή Διαφάνεια, δηλαδή ότι τα πολιτικά κόμματα και η Δικαιοσύνη είναι από τα πεδία που επηρεάζονται περισσότερο από τη διαφθορά (Τransparency Ιnternational, 2009, Αppendix D).

Επομένως, έτσι ερμηνεύεται και ένα λυτρωτικό γεγονός, δηλαδή το ότι οι Έλληνες πολίτες απεγκλωβίζονται από τις στερεότυπες κομματικές αγκυλώσεις και δρουν (από εκλογική άποψη) «υπερβατικά», επειδή λόγω της έντονης διαφθοράς δεν έχουν πλέον καμία εμπιστοσύνη στους πολλούς ανέντιμους πολιτικούς (Τόμσον, «Πολιτικά σκάνδαλα στην εποχή της εικόνας»).

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Η εκφυλισμένη υπόθεση της Siemens δείχνει καθαρά ότι το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα δεν θα έχει καμία σημασία, αν δεν κτυπηθεί η διαφθορά μέσα στους θεσμούς, αφού ο πολίτης πλέον δεν εμπιστεύεται κανέναν και τίποτε!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ…

Οι πολίτες πιστεύουν ότι ο νόμος εφαρμόζεται σε όλους, εκτός από εκείνους που κατέχουν οικονομική ή πολιτική εξουσία