Η απόβαση που έσωσε τον κόσμο από τον ναζισμό
Ο Μπαράκ Ομπάμα και η Άνγκελα Μέρκελ στη Δρέσδη. Το «αγκάθι» του Γκουαντάναμο παρέμεινε στις σχέσεις τους
Με υψηλό προσκεκλημένο τον Μπαράκ Ομπάμα τιμά σήμερα η Γαλλία την 65η επέτειο της απόβασης των συμμαχικών δυνάμεων στη Νορμανδία. Σε ένα επίσημο ραντεβού με την Ιστορία, ο Ομπάμα έγινε χθες ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που επισκέπτεται το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, ένα από τα σύμβολα της ναζιστικής θηριωδίας.
O Μπαράκ Ομπάμα επισκέφθηκε το Μπούχενβαλντ μετά τη συνάντηση που είχε με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στη Δρέσδη, μια πόλη που ισοπεδώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς. Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη για «σοβαρό διάλογο» με το Ιράν και ότι ήρθε η στιγμή για την προώθηση της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Από την πλευρά της η Άνγκελα Μέρκελ χαρακτήρισε «μοναδική ευκαιρία» τη νέα αμερικανική κυβέρνηση για την αναζωογόνηση της ειρηνευτικής διαδικασίας. Φαίνεται πάντως ότι το «αγκάθι» του Γκουαντάναμο παρέμεινε στις σχέσεις των δύο πλευρών. Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι για το κλείσιμο της φυλακής θα χρειαστεί «κάτι περισσότερο από 2 ή 3 μήνες». Η Μέρκελ ανακοίνωσε την πρόθεση της Γερμανίας να συμμετέχει «δημιουργικά» στη λύση του ζητήματος του Γκουαντάναμο, αλλά δεν έκανε καμία αναφορά στο θέμα της άρνησης της χώρας της να δεχθεί κρατουμένους από τη φυλακή, αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η επίσκεψη του Ομπάμα στο Μπούχενβαλντ, όπου μετέβη με ελικόπτερο μαζί με τη Γερμανίδα καγκελάριο, είχε και προσωπικό ενδιαφέρον για τον ίδιο: ένας θείος του συμμετείχε στις δυνάμεις που απελευθέρωσαν το γειτονικό στρατόπεδο του Όρντρουφ τον Απρίλιο του 1945, λίγες ημέρες πριν άλλες μονάδες του αμερικανικού στρατού φτάσουν στο Μπούχενβαλντ. Στη συνέχεια ο Αμερικανός πρόεδρος επισκέφθηκε Αμερικανούς στρατιώτες από τα μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν που νοσηλεύονται στο στρατιωτικό νοσοκομείο Λάντσταλ.
Με αίμα Γάλλων αμάχων βάφτηκε η απόβαση της Νορμανδίας
TΗΕ ΤΙΜΕS , Του ΑLLΑΝ ΜΑLLΙΝSΟΝ
Στις 6 Ιουνίου του 1944 τα συμμαχικά στρατεύματα αποβιβάζονται στη Νορμανδία για να γράψουν ενδεχομένως την πιο ένδοξη σελίδα στην ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ συμπληρώνονται 65 χρόνια από τότε, ο Βρετανός ιστορικός Άντονι Μπίβορ ερεύνησε τη σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας προφέροντας δυο λέξεις που συνήθως δεν χωρούν σε κανένα έπος: «Έγκλημα πολέμου».
Αρχηγείο εκστρατευτικών δυνάμεων, Πόρτσμουθ: «Η απόβαση στην περιοχή του Χερβούργου και της Χάβρης δεν είχε ένα ικανοποιητικό στήριγμα και απέσυρα τις δυνάμεις. Η απόφασή μου να επιτεθώ εκείνη τη στιγμή και σε εκείνο το σημείο βασίστηκε στις καλύτερες διαθέσιμες πληροφορίες. Οι δυνάμεις μας επέδειξαν όση γενναιότητα και αφοσίωση στο καθήκον μπορούσαν. Οποιαδήποτε υπαιτιότητα είναι αποκλειστικά δική μου». Κανένας από το επιτελείο του στρατηγού Ντουάιτ Αϊζενχάουερ δεν γνώριζε ότι είχε γράψει αυτή την ανακοίνωση. Για τον ανώτατο διοικητή των Συμμαχικών Εκστρατευτικών Δυνάμεων, όπως και για τους Βρετανούς διοικητές, η απόβαση στη Νορμανδία ήταν σχεδόν μια πράξη απελπισίας. Λίγες ώρες αργότερα, οι συμμαχικές δυνάμεις θα έβλεπαν τα πρώτα σημάδια μιας μεγαλειώδους νίκης.
Και ήταν μια νίκη που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Η απόβαση είχε προγραμματιστεί για τις 5 Ιουνίου αλλά μια καταιγίδα δεν ανέβαλε τα σχέδια των συμμάχων. Τη στιγμή εκείνη ο επικεφαλής της μετεωρολογικής υπηρεσίας έκανε μια από τις πιο ακριβείς προβλέψεις: ο καιρός θα βελτιωνόταν τόσο ώστε να επιτρέψει την απόβαση. Αντίθετα, οι Γερμανοί υπέθεσαν ότι η κακοκαιρία δεν θα επέτρεπε τον απόπλου των συμμάχων από τη Βρετανία και τη νύχτα της 5ης προς την 6η Ιουνίου δεν πραγματοποιήθηκε καμία περιπολία στις ακτές της Νορμανδίας.
Η σκοτεινή πλευρά. Στο βιβλίο του «D-Day», που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Βρετανία (η έκδοσή του στην Ελλάδα αναμένεται τον προσεχή Νοέμβριο), ο Άντονι Μπίβορ ρίχνει φως στη σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας. Ο πρώην αξιωματικός του Βρετανικού 11ου Συντάγματος Ουσάρων έκανε μια πρωτογενή έρευνα σκαλίζοντας επιστολές της εποχής, συνεντεύξεις και ημερολόγια- ειδικά Γαλλίδων. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «επίσημα αρχεία είναι γεμάτα επίσημα ψέματα» και ότι ένα ημερολόγιο «είναι πιο αξιόπιστο ιστορικά». Η έρευνά του έφερε στο φως τη φρίκη ενός πολέμου: περισσότεροι από 15.000 άμαχοι κάτοικοι της Νορμανδίας έχασαν τη ζωή τους από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς που προηγήθηκαν της απόβασης. Άλλοι 20.000 σκοτώθηκαν κατά τους βομβαρδισμούς και τις μάχες στους δυο μήνες που ακολούθησαν μετά την απόβαση. Οι Γάλλοι άμαχοι που σκοτώθηκαν από τις συμμαχικές βόμβες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- συνολικά υπολογίζονται σε 70.000- ήταν περισσότεροι από τους Βρετανούς αμάχους που έχασαν τη ζωή τους από τις γερμανικές βόμβες. Και ο βομβαρδισμός της Καέν από τους Βρετανούς λίγες ημέρες πριν από την απόβαση «θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έγκλημα πολέμου». «Η θηριωδία της μάχης στη Βορειοδυτική Γαλλία δεν μπορεί να τεθεί σε αμφιβολία», γράφει ο Βρετανός ιστορικός στο βιβλίο του. «Και παρά τους χλευασμούς της σοβιετικής προπαγάνδας, η μάχη της Νορμανδίας μπορεί απολύτως να συγκριθεί με εκείνη στο ανατολικό μέτωπο».














