«Δεν κάνω πια μια ζωή μέσα στους δρόμους…»

Σπάνια περίπτωση ροκ μουσικού. Σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν συνήθως στον κόσμο του ροκ, ο Τζέι Τζέι Κέιλ έχει κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια ένα ιδιαίτερα χαμηλό προφίλ. Στα σαράντα χρόνια της καριέρας του, ανάμεσα στα 16 άλμπουμ του, έχει δώσει λίγες συνεντεύξεις κι έχει κάνει ακόμη λιγότερες εμφανίσεις. Το καινούργιο του άλμπουμ «Roll Οn», που βγαίνει αυτές τις ημέρες, έρχεται να προσθέσει κι άλλο υλικό στον μύθο του.

Ανάμεσα στους θαυμαστές του Κέιλ, οι οποίοι έχουν δηλώσει πως έχουν επηρεαστεί μάλιστα από αυτόν, είναι ο Μαρκ Νόπφλερ, ο Μπράιαν Φέρι και ο Νιλ Γιανγκ. Με το που θα τον δεις- γράφει η ιταλική «Εspresso»- σου έρχεται στο μυαλό η φιγούρα του Χάρι Ντιν Στάντον στην ταινία «Παρίσι- Τέξας» του Βιμ Βέντερς. Ο Κέιλ, όπως και ο ήρωας του Βέντερς, έχει περιπλανηθεί πολύ στη ζωή του.

«Δεν κάνω όμως αυτή τη ζωή σήμερα» λέει ο Κέιλ από το Λος Άντζελες.

«Ξεκουράζομαι στη Νότια Καλιφόρνια κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.

Κατάφερα τελικά να φτιάξω ένα σπίτι με ένα στούντιο γεμάτο κιθάρες, μικρόφωνα, καλώδια, κονσόλεςό,τι έχει σχέση με το πάθος μου». Στην πραγματικότητα ο 70χρονος Κέιλ δεν έχει εγκαταλείψει τους δρόμους. «Έχω ταξιδέψει πάρα πολύ στη ζωή μου, κάνοντας στο παρελθόν και πολλές δουλειές για να πληρώνω το νοίκι μου».

Πώς άλλαξαν τα πράγματα; «Ένα βράδυ, ενώ επέστρεφα στην Τάλσα, άκουσα στο ραδιόφωνο να παίζει το “Αfter Μidnight”, ένα τραγούδι μου. Με τη διαφορά πως δεν ήμουν εγώ που το τραγουδούσα, αλλά ο Έρικ Κλάπτον. Σταμάτησα το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Ταράχτηκα, αλλά και ευχαριστήθηκα. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι η ιδέα να ζω από τη μουσική μου δεν ήταν μόνο ένα όνειρο». Η αλήθεια είναι πως ο Έρικ Κλάπτον έκανε διάσημα σε όλο τον κόσμο τραγούδια του Τζέι Τζέι Κέιλ, όπως το «Αfter Μidnight» και το «Cocaine».

Το «Roll Οn», το ομώνυμο τραγούδι από το καινούργιο, δέκατο τέταρτο, άλμπουμ του είναι μια συνεργασία με τον Κλάπτον, με τον οποίον έχει συμπράξει μουσικά πολλές φορές. Ο δίσκος έχει το μπλουζ, φολκ και ροκ στυλ του Κέιλ, αυτό που αγαπάει ο κόσμος. «Σωστά- λέει.

Πολλά κομμάτια θα μπορούσαν να ήταν και στο “Νaturally” του 1971. Η διαφορά είναι στους στίχους, που αντανακλούν το πώς βλέπω τα πράγματα σήμερα, που είμαι σχεδόν στη σύνταξη».