Γνώμη

Τότε και σήμερα
του , Μανώλη Σαριδάκη

Διαβάσαμε με προσοχή τις δηλώσεις του Κώστα Αντωνίου στο «Παναθηναϊκό Τριφύλλι», αλλά δεν καταλάβαμε πού βρίσκεται η αλήθεια. Οι μεγάλοι παίκτες αγοράζονται και έτσι χτίζεται μια ομάδα ή οι μεγάλοι παίκτες, όπως λέει ο Αντωνίου, «χτίζονται μέσα από την ομάδα»;

Το πρώτο το διαπιστώσαμε με την απόκτηση του Ζιλμπέρτο Σίλβα, ο οποίος σέρνεται παρά το γεγονός ότι πληρώνεται με εκατομμύρια ευρώ. Το δεύτερο επίσης δεν το έχουμε δει, διότι ο Νίνης π.χ. το μεγαλύτερο ταλέντο που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο τα τελευταία δέκα χρόνια δεν χρησιμοποιείται παρά μόνον κατ΄ ανάγκην…

Ο Παναθηναϊκός του 1983, στον οποίο αναφέρεται ο Αντωνίου, «ξεχνώντας» να πει δυο λόγια για τον Γιάτσεκ Γκμοχ και τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, ήταν περίπτωση. Και ήταν περίπτωση, διότι είχε πρόεδρο, είχε προπονητή, είχε έναν τεράστιο κόσμο κοντά του, είχε νιάτα, τα οποία τα έδιναν όλα.

Ο τωρινός Παναθηναϊκός δεν έχει ούτε νιάτα, ούτε ικανό προπονητή, ούτε αξιόλογη διοίκηση, ώστε να απαιτήσει και να επιβάλει ισότιμη μεταχείριση στους «εξωγενείς παράγοντες».

Ο Παναθηναϊκός «του τότε» έπαιρνε νταμπλ. Ο Παναθηναϊκός «του τώρα» έρπει για να βγει δεύτερος. Και του χρόνου…