Οι οικολόγοι βγαίνουν από το θερμοκήπιο

Με το σύνθημα «Πράσινη λύση στην κρίση» και τον δημοσκοπικό αέρα στα πανιά τους (τα γκάλοπ τούς δίνουν από 4% έως 6,3%), οι Οικολόγοι Πράσινοι κατεβαίνουν στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Μέλη των Ευρωπαίων Οικολόγων Πρασίνων οι Έλληνες Πράσινοι πορεύονται με λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά, μια που η διαφορά τους από το παρελθόν- όπως υπογραμμίζουν- είναι να προτείνουν λύσεις και όχι απλώς να διαμαρτύρονται.

Η δεκαετία του ΄90 ήταν η άνοιξη των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στην Ελλάδα. Τότε άνθησαν και οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί, εγχείρημα που όλοι θυμούνται, για τα πανό της Μαρίνας Δίζη και της Αναστασίας Ανδρεαδάκη το ταραγμένο ΄89 στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου. Η συνέχεια δεν ήταν εξίσου ανθηρή. Η πτώση βρήκε βασικά στελέχη του χώρου να ακολουθούν διαφορετικές πορείες. Ο Στέλιος Ψωμάς πήγε στην Greenpeace, ο Νίκος Χρυσόγελος στο δίκτυο Μεσόγειος SΟS και στην ανακύκλωση και ο Μιχάλης Τρεμόπουλος έμεινε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όπως λέει σήμερα ο τελευταίος, που βρίσκεται στην πρώτη θέση του ευρωψηφοδελτίου των Οικολόγων Πρασίνων, «παλέψαμε για να αποκτήσει ρίζες το πράσινο κίνημα, να μην έχει μόνο ιδεολογία, να μην κάνει μόνο ιδεολογική πολιτική, αλλά να παράγει και αποτέλεσμα».

Ο πυρήνας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ιδρύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2002. «Γέφυρα» με το παρελθόν ο Νίκος Χρυσόγελος, ο Μιχάλης Τρεμόπουλος που είναι νομαρχιακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος και ο Κώστα Διάκος.

Στη Γραμματεία τους μετέχουν πρόσωπα όπως η Κάτια Λεμπέση, η εκδότρια του Κέδρου με τις οικολογικές ανησυχίες, και η Λενιώ Μυριβήλη, εγγονή του Στράτη Μυριβήλη, ενώ στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας των προηγούμενων εκλογών επικεφαλής ήταν ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης. Παρών και ο Φίλιππος Δραγούμης, εγγονός του Ίωνα και αδελφός της ηθοποιού Ναταλίας Δραγούμη, γνωστός από το Κέντρο Διάσωσης Άγριων Ζώων και Πουλιών της Αίγινας όπως και πολλοί «ενεργοί πολίτες» με περγαμηνές σε αυτό που ονομάζεται Κοινωνία των Πολιτών. Μεταξύ των υποστηρικτών των Πρασίνων συγκαταλέγονται ο ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος και ο συγγραφέας Μέ νης Κουμανταρέας.

Και ενώ το περασμένο φθινόπωρο το συνέδριό τους έγινε σε μια αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, τον περασμένο Μάρτιο χρειάστηκαν ολόκληρη… αίθουσα του Πολυτεχνείου για τους 230 συνέδρους από όλη την Ελλάδα.

Οι καλλιτέχνες.

Ο κ. Καφετζόπουλος, ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής και ο Ιρλανδός- αλλά επί της ουσίας Κρητικός- μουσικός Ρος Ντέιλι μετέχουν στις περίφημες τιμητικές θέσεις του ευρωψηφοδελτίου που δεν επελέγησαν με τις διαδικασίες της ψηφοφορίας. Προχθές το βράδυ οι κ.κ. Καφετζόπουλος, Χρυσόγελος και Μαυρουδής επέστρεφαν στην Αθήνα ύστερα από μια εξοντωτική αλλά εποικοδομητική περιοδεία στην Κρήτη, που περιελάμβανε Ηράκλειο και Χανιά. «Στο πανεπιστήμιο ένας νέος μάς ρώτησε, “μα εδώ χάνουν τη δουλειά τους, εσείς τι μας λέτε;”» λέει ο Νίκος Χρυσόγελος. «Το δικό μας στοίχημα είναι να πείσουμε αφενός πως δεν είμαστε άλλο ένα κόμμα που τσακώνεται για τις καρέκλες και αφετέρου πως δεν είμαστε κόμμα που έχει στόχο να διαμαρτύρεται. Δεν είμαστε πυροτέχνημα. Στην κεντρική καμπάνια τους στην Ευρώπη οι Πράσινοι μιλούν για 65 εκατομμύρια πράσινες θέσεις εργασίας και το εννοούν. Και όταν λέμε πράσινη ανάπτυξη, δεν εννοούμε κείμενα διαλόγου όπως αυτό που έχει π.χ. το ΠΑΣΟΚ αλλά συγκεκριμένες θέσεις».

Από κίνημα διαμαρτυρίας στοχεύουν να καταγραφούν ως κόμμα που προτείνει λύσεις και- ακολουθώντας την επιτυχημένη συνταγή των Γερμανών, Αυστριακών και Βέλγων Πρασίνων- όχι μόνο στον τομέα του περιβάλλοντος αλλά και στην οικονομία, την υγεία, το Ασφαλιστικό και τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία.

Όσο για το πολιτικό στίγμα τους, όπως τονίζει ο Φίλιππος Δραγούμης, «για εμάς η κλίμακα Αριστερά- Δεξιά είναι κάπως ξεπερασμένη. Ας πούμε έχουμε πολλά κοινά με την Αριστερά, αλλά δεν βλέπουμε τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο. Για εμάς το περιβάλλον είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Η πράσινη πολιτική έχει θέσεις για όλα τα ζητήματα. Π.χ., δεν μας ενδιαφέρει να μετράμε μόνο την ανάπτυξη αλλά και την ποιότητα ζωής, την κοινωνική προσφορά, τον εθελοντισμό, τον πολιτισμό, για να έχουμε καλύτερη εικόνα του τι πραγματικά συμβαίνει».

Οι Έλληνες Πράσινοι συζητούν και το ενδεχόμενο συνεργασιών αλλά και τις διαφορές τους από τα άλλα κόμματα. Όπως τονίζουν τα στελέχη τους, «δεν αποκλείουμε τίποτα, εκτός φυσικά από συνεργασία με συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις όπως είναι η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ.». Ο Νίκος Χρυσόγελος σημειώνει πως στις επόμενες εθνικές εκλογές, «αν μπούμε ως έκτο κόμμα στη Βουλή, το ερώτημα που η πολιτική πραγματικότητα θα θέσει αργά ή γρήγορα αφορά την πιθανότητα συνεργασιών.

Αν, και τονίζω αν μπούμε στη Βουλή και τεθεί το θέμα, τότε εμείς πρέπει να αντιστρέψουμε το ερώτημα και να ζητήσουμε από τους ενδιαφερόμενους να απαντήσουν κατά πόσο θα ήταν έτοιμοι να κάνουν βαθιές αλλαγές, τόσο στα κεντρικά θέματα της πολιτικής ατζέντας τους όσο και στο μοντέλο διακυβέρνησης».


Η πράσινη ευρωλίστα

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟΣ
Ασχολείται από το 1975 με την πολιτική οικολογία και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης το 1982.

Εξελέγη τρεις φορές νομαρχιακός σύμβουλος και οι αντιπαραθέσεις του με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη γράφουν ιστορία. Ενίοτε δημοσιογραφεί, ενώ του αρέσει να κάνει ποδήλατο με τη γυναίκα του.

ΜΑΡΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ
Έπειτα από επιτυχημένη η θητεία με τους Πράσινους της Αυστρίας, όπου εξελέγη αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τους στην αντιπολίτευση του ομόσπονδου κρατιδίου της Βιέννης, παλιννοστεί για να μετακομίσει σύντομα στις Βρυξέλλες. Στην Αυστρία η εκλογή της στη Βουλή το 1996 ήταν είδηση που προκάλεσε αίσθηση στην Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ
Από τους πλέον γνωστούς και αγαπητούς ανθρώπους στον χώρο της οικολογίας, έχει ενεργό δράση σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στον χώρο της ανακύκλωσης αλλά και στο δίκτυο Μεσόγειος SΟS. Είναι χημικός περιβάλλοντος.

ΚΩΣΤΑΣ ΔΙΑΚΟΣ
Λιγότερο προβεβλημένος, νομικός κυπριακής καταγωγής, με δράση σε κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης, ενώ συμμετείχε και στον αντιδικτατορικό αγώνα.