Γνώμη
Όταν αξίζει το προϊόν
του , Μιχάλη Μορφωνιού
Από το καλοκαίρι του 2004, όταν πανηγυρίσαμε την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από την εθνική μας ομάδα στα γήπεδα της Πορτογαλίας, αλλά και διοργανώσαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είχαμε να ζήσουμε τέτοιες στιγμές στον ελληνικό αθλητισμό.
Προηγήθηκε ο αγώνας μπάσκετ όπου ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ολυμπιακού στο καλάθι, σε ματς με αρκετή ποιότητα και κυρίως κόσμια συμπεριφορά των οπαδών των δύο εκπροσώπων μας στις εξέδρες.
Και το Σάββατο έγινε αυτός ο ανεπανάληπτος τελικός του Κυπέλλου μεταξύ της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού, με το υπερθέαμα των 8 γκολ σε 120 λεπτά κανονικού αγώνα και παράτασης, και τη διαδικασία των 34 πέναλτι για να αναδεχθεί τελικά (και) κυπελλούχος ο Ολυμπιακός. Και πάλι με την παρουσία οπαδών και των δύο αντιπάλων, όπου με ελάχιστες εξαιρέσεις είχαν τη συμπεριφορά που πρέπει να επιδεικνύουν όταν παρακολουθούν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.
Οι οπαδοί- πελάτες έδειξαν ότι μπορούν να συμβιώσουν στις κερκίδες του γηπέδου αρκεί το προϊόν που τους προσφέρεται να είναι αντάξιο των προσδοκιών.
Κι αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε από τα συγκεκριμένα ραντεβού είναι ότι ο ελληνικός αθλητισμός έχει και την καλή του πλευρά, αρκεί να μας τη δείχνει πιο συχνά.
Δεν είναι και πολλές οι φορές άλλωστε που χρησιμοποιούμε το ριπλέι για να βλέπουμε ξανά και ξανά τα γκολ του Ντάρμπισαϊρ, του Μπλάνκο και του Σκόκο, και όχι τις αμφισβητούμενες φάσεις από τα λάθη της διαιτησίας. Τον κύκλο της αγωνιστικής ποιότητας αλλά και της αγωνίας έκλεισε χθες βράδυ ο ΠΑΟ, που έπειτα από έναν συγκλονιστικό τελικό ύψωσε το 5ο ευρωπαϊκό τρόπαιο. Και του χρόνου!














