Έλλειψη συμβόλων
Ο δήμαρχος της Ρώμης Τζιάνι Αλεμάνο δίνει το χέρι του στον πρόεδρο της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί με φόντο το Κύπελλο του Τσάμπιονς Λιγκ, το οποίο θα περιμένει τον νικητή της διοργάνωσης τη νύχτα της 27ης Μαΐου στο Ολύμπικο. Η διαδρομή των πρωταθλητών της Ευρώπης πλησιάζει στο τέλος της...
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι γεγονός ότι οι προπονητές διεκδικούν το δικό τους (μεγάλο) κομμάτι συμμετοχής στη δημιουργία μιας ομάδας. Όλο και λιγοστεύουν δηλαδή οι περιπτώσεις των καλών ποδοσφαιριστών που ξεχωρίζουν και με τη δική τους λάμψη μπαίνουν πάνω από τους συμπαίκτες τους και όχι μόνο. Η συγκεκριμένη κατάσταση μπορεί να ευνοεί και οικονομικά τις ομάδες, αφού ναι μεν είναι υποχρεωμένες να πληρώσουν κάτι παραπάνω για να βάλουν στον πάγκο τους έναν εγνωσμένης αξίας προπονητή, ωστόσο αποταμιεύουν αρκετά χρήματα τα οποία υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να βγάλουν από την τσέπη τους για την αγορά πρώτης κλάσης ποδοσφαιριστών.
Η ΑΠΟΥΣΙΑτου παίκτη- ηγέτη αρχίζει να γίνεται ορατή και στα δικά μας γήπεδα. Με αφορμή την αποχώρηση παικτών όπως ο Τζόρτζεβιτς ή ο Κοβάσεβιτς από τον Ολυμπιακό, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όλοι αρχίζουν πλέον να προσαρμόζονται στο νέο μοντέλο που έχει να κάνει με τη δημιουργία συνόλου που δεν θα στηρίζεται σε δύο ή τρεις παίκτες, αλλά η κατανομή της ηγεσίας θα αφορά πολλούς περισσότερους με την πρόθεση να απλωθεί σε ολόκληρη την ενδεκάδα.
Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗαπώλεια θα είναι ένα ερωτηματικό για τον επόμενο Ολυμπιακό, αφού θα του λείψουν οι παίκτες που καθόριζαν με τη δική τους ικανότητα την έκβαση ενός αγώνα. Οι προπονητές μπορεί να άλλαζαν με ευκολία, αλλά ο Τζόλε και παλαιότερα ο Τζιοβάνι ή ο Ριβάλντο είχαν τον τρόπο τους να οδηγούν την ομάδα στην επιτυχία.
ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟκαι την ΑΕΚ η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Η παλιά φρουρά της Παιανίας εκπροσωπείται πλέον από τον Γιώργο Καραγκούνη και τον Γιάννη Γκούμα, ενώ στο «κιτρινόμαυρο» στρατόπεδο η έλλειψη της «σημαίας» είναι σαφώς πιο έντονη. Γι΄ αυτό τον λόγο και οι αρχηγοί της ομάδας είναι ο Σωτήρης Κυργιάκος και ο Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς, αν και φόρεσαν τη φανέλα με τον δικέφαλο μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι.
ΣΕ ΟΛΑαυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και την παράμετρο ότι οι παίκτες- ηγέτες είχαν τον δικό τους ξεχωριστό ρόλο και έξω από τις λευκές γραμμές του αγωνιστικού χώρου, αφού κρατούσαν και τις ισορροπίες στα αποδυτήρια. Με τη δική τους εμπειρία που δεν είχε να κάνει μόνο με την ικανότητά τους στο γήπεδο, είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν και άλλου τύπου υπηρεσίες στην ομάδα και να λειτουργούν καταλυτικά ιδιαίτερα στις δύσκολες περιπτώσεις που προέκυπταν έπειτα από μια αποτυχία.
Ο ΡΟΛΟΣτου τεχνικού διευθυντή που μπήκε προσφάτως στη ζωή μας ίσως να έρχεται να διορθώσει την κατάσταση, όμως στην Ελλάδα δεν φάνηκε να έχει αποτέλεσμα σε όλες τις περιπτώσεις. Άλλο είναι να διαλέγεις παίκτες κι άλλο να προσπαθείς να διατηρείς ζεστές τις σχέσεις ανάμεσα στους παίκτες και τον προπονητή.
ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑσελίδα του ποδοσφαιρικού βιβλίου, οι σύλλογοι παύουν να ταυτίζονται με πρόσωπα έως ότου η βούληση της εξέδρας εκφράσει τις αντιρρήσεις της και δημιουργήσει τα νέα σύμβολα. Στον κόσμο αρέσει να φτιάχνει τα δικά του είδωλα και αυτή η επιθυμία είναι δύσκολο να μπει στα στενά καλούπια της επαγγελματικής λειτουργίας τής κάθε ομάδας. Στην μπάλα υπάρχει και το συναίσθημα και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει. Οι «καθοδηγητές» της ενδεκάδας δεν είναι και τόσο απλό να κλειστούν στο ντουλάπι της ιστορίας…














