Αντίπαλοι μόνο στο γήπεδο

ΟΡΙΣΜΕΝΑ πράγματα δεν είναι τυχαία. Και δεν μπορεί ουδείς να προσπεράσει το γεγονός ότι για δεύτερη συνεχή σεζόν, τρεις αγγλικές ομάδες κάνουν «εσωτερική υπόθεση» την ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Την περασμένη περίοδο, ήταν η Τσέλσι, η Μάντσεστερ και η Λίβερπουλ. Τώρα, το μεν δίδυμο των «μπλε» και των «μπέμπηδων» μένει ως έχει, αλλά τη θέση των «κόκκινων» παίρνουν τα…. κανόνια του Λονδίνου.

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Πώς διατηρείται σε αυτό το επίπεδο το βρετανικό φουτμπόλ, μολονότι η Εθνική Αγγλίας απέχει παρασάγγας από το να θεωρηθεί κορυφαία; Ιδού η «μαγική λέξη»: οργάνωση! Αυτό που απουσιάζει παντελώς από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Στον αγγλικό μαραθώνιο σέβονται τον πελάτη- οπαδό. Η Αρσεναλ, αν και θα μπορούσε να χρησιμοποιεί περισσότερα χρόνια το «Χάιμπουρι», επέλεξε να μετακομίσει στο σύγχρονο «Έμιρατς» και να κόβει συνεχώς, σε κάθε ματς, περί τα 60.000 εισιτήρια! Η Μάντσεστερ, προ δεκαετίας αύξησε τη χωρητικότητα του «Ολντ Τράφορντ» και διαθέτει 75.000 κομμάτια. Δεν μένουν στα παλιά, εξελίσσονται και συνεργάζονται για το κοινό καλό. Και παράλληλα, η μεθοδικότητά τους είναι επαρκέστατη, ώστε οι ακυρώσεις εισιτηρίων να μην τους αγγίζουν! Έτσι, οι χορηγοί δεν λείπουν ποτέ, τα στάδια- γήπεδα αποκτούν… ονοματεπώνυμο και προσθέτουν έσοδα, την ίδια στιγμή που σε άλλες χώρες (Ισπανία ας πούμε) κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο. Ο αγγλικός μαραθώνιος είναι ο μοναδικός που πέφτουν χρήματα παρά την κρίση. Τα συμβόλαια δεν κόβονται! Τι κι αν προέρχονται από Ινδούς ή Σαουδάραβες; Ο μύλος των… επενδύσεων κινείται χωρίς να σταματά και η «χρυσή τετράδα» των Τσέλσι, Άρσεναλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ, παραμένει σταθερή στο πέρασμα των ετών. Άρα, έχοντας αυτό ως δεδομένο, οι διοικήσεις και οι αόρατοι πρόεδροι (ποιος γνωρίζει τον επικεφαλής στη διοίκηση της Τσέλσι ή της Γιουνάιτεντ;) βάζουν κι άλλα χρήματα, έχοντας την πίστη ότι θα τα πάρουν πίσω στο εγγύς μέλλον.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ; Το συναίσθημα ξεχειλίζει.

Οι ομάδες σέβονται παραδόσεις και τους ποδοσφαιριστές-τομέμ. Ας δούμε την περίπτωση του Ράιαν Γκιγκς. Δεν θυμίζει σε πολλούς το αντίστοιχο παράδειγμα του Τζόρτζεβιτς; Ο Ουαλός ακραίος χαφ ήταν αδύνατο να μην αρχίσει στην ενδεκάδα στο ματς ρεβάνς με την Πόρτο. Ναι μεν χάνει το κοντρόλ όπως ο Τζόλε, μπορεί να μην διαθέτει τις δυνάμεις να τρέχει με χίλια κατά μήκος της γραμμής, ωστόσο η εμβληματική του φυσιογνωμία ένωσε το «χθες» και το «αύριο» της Μάντσεστερ. Ο Φέργκιουσον αναζήτησε την πείρα του όπως ο πιτσιρικάς αναζητεί το χέρι του πατέρα για ένα σταθερό βάδισμα. Και ο Γκιγκς, των 36 ετών, έδειξε τον δρόμο της επιτυχίας, όπως ο «κάπτεν» του Ολυμπιακού σημάδεψε τον τίτλο στη Σούπερ Λίγκα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, οι αγγλικές ομάδες διδάσκουν καινοτομίες που (μελλοντικά) εφαρμόζονται σε πολλές Λίγκες. Η Μάντσεστερ δίδαξε το ποδόσφαιρο χωρίς τον κλασικό προωθημένο, την ανάπτυξη που βασίζεται στην κίνηση των Ρούνεϊ, Ρονάλντο, Μπερμπάτοφ. Ο Ντρογκμπά στην Τσέλσι, έδειξε πώς παίζεται το ποδόσφαιρο των «αστέρων» που έχουν ως μότο την ομαδική προσπάθεια. Ο κυνηγός από την Ακτή Ελεφαντοστού άνοιγε την άμυνα σαν τριαντάφυλλο και έμπαινε προς τα μέσα ο Λάμπαρντ για τα γκολ! Προσθέστε και το πάθος, την πίστη στην ανατροπή της δυσχερούς κατάστασης, την ώθηση στους νέους (Γουόλκοτ σε Άρσεναλ, Λούκας σε Λίβερπουλ) και θα διαπιστώσετε γιατί οι αγγλικές ομάδες ώρες-ώρες φαντάζουν σαν να προσφέρουν στιγμές από το μέλλον.

ΝΑΙ, ΤΟ διήμερο του Τσάμπιονς Λιγκ πρόσφερε αγαλλίαση στους φανατικούς του ποδοσφαίρου και πολλά γκολ, δείγμα ότι ξεφεύγουμε από τη μιζέρια της άμυνας. Επιπρόσθετα, όμως, ήταν ένα γερό μάθημα σε όσους αντιλαμβάνονται λανθασμένα το ποδόσφαιρο ως ένα απλό παιχνίδι χωρίς περαιτέρω προεκτάσεις…

ΕΠΕΙΔΗ πολλά λέγονται για τα «play off» και τη χρησιμότητά τους, για το κατά πόσο ανεβαίνει το ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα, αξίζει να αναφέρουμε το εξής: ναι μεν οι ομάδες σκίζονται, αλλά ο κόσμος δεν συγκινείται. Και τα εισιτήρια παίρνουν την κατιούσα… Η πτώση τις τελευταίες οκτώ αγωνιστικές αγγίζει το 30%! Τις πρώτες 21 αγωνιστικές, ουδέποτε ο μέσος όρος εισιτηρίων έπεσε κάτω από τις 50.000. Αντίθετα, στα πρόσφατα ραντεβού διαπιστώνουμε ότι το ένα αρνητικό ρεκόρ διαδέχεται το άλλο. Και 39.000 εισιτήρια είδαμε, αλλά και 30 ή 28! Προς τι λοιπόν η πρεμούρα των ανθρώπων της Λίγκας να μας πείσουν ότι ο πυρετός χτυπά «κόκκινο»; Όλα γίνονται για το χρήμα, τις τηλεοπτικές μεταδόσεις, την επιμήκυνση της περιόδου. Οι υποψιασμένοι, ωστόσο, δεν «ψήνονται» γιατί πολύ απλά η διαδικασία των «play off» είναι κάτι το ξένο στην ελληνική πραγματικότητα και ελαφρώς άδικη για κάποια ομάδα που παλεύει όλη τη σεζόν.


Ο σερ ήταν και του… λιμανιού

Σερ και πάσης Αγγλίας! Τελικά, ο Άλεξ Φέργκιουσον είναι ο «Γκαστόνε» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου ή μοναδική περίπτωση προπονητικής ιδιοφυΐας; Με 22 χρόνια στον πάγκο της Γιουνάιτεντ, δεκάδες εγχώριους και ευρωπαϊκούς τίτλους, η πορεία του Σκωτσέζου μάνατζερ μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Και στο Ντραγκάο το απέδειξε για πολλοστή φορά ξορκίζοντας με την τέταρτη(!) την κατάρα των «Δράκων»
Ζητείται καλός και φτηνός μπακ

ΤΙ πρέπει να αποκτήσει πάση θυσία η ΑΕΚ την προσεχή μεταγραφική περίοδο; Έναν μπακ. Για την ακρίβεια, δεξιό ακραίο αμυντικό! Διότι όπως αποδεικνύεται στο εφετινό πρωτάθλημα, η ΑΕΚ διαθέτει πολλούς αλλά στην ουσία κανέναν! Η σεζόν άρχισε με τον Ράμος και συνεχίστηκε με τους Ενσαλίβα, (φωτό)

Κουτρομάνο, Πλιάτσικα, Γεωργέα, ακόμη και τον Άλβες! Ούτε λίγο ούτε πολύ, από τους Θρακομακεδόνες ξεπήδησαν έξι μπακ! Το γεγονός είναι αφύσικο! Και φανερώνει έλλειψη προγραμματισμού και λύσεων. Ένα κενό, ένα χάος στη δεξιά πτέρυγα της ομάδας που δεν καλύφθηκε επαρκώς από τον Δώνη ή από τον Μπάγιεβιτς.