Δίκτυο

Ο Ζαμπέλιος και η Ελλάδα
Μ.Π.

Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος είναι από τις πολλές σημαντικές μορφές των ελληνικών γραμμάτων που δεν έχουν επαρκώς βιογραφηθεί- η βιογραφία είναι ένα είδος που έχει πολλά κενά στη χώρα μας. Αν δεν κάνουμε λάθος, ενώ ο Ζαμπέλιος βιογράφησε στον καιρό του παλιούς διανοούμενους, για τον ίδιο μαθαίνουμε κυρίως από λεξικά και ιστορίες λογοτεχνίας. Και από το ίδιο του το έργο, βέβαια, που ακόμη κυκλοφορεί και αποτελεί διαχρονική πηγή για τους νεώτερους μελετητές. Από αυτή την άποψη το δίτομο έργο του Λευκαδίτη συγγραφέα Χρίστου Σπ. Σολδάτου «Σπυρίδων Ζαμπέλιος- Ο ιστορικός του Βυζαντινού Ελληνισμού» έρχεται να καλύψει ένα κενό, αλλά και να συμπληρώσει τις γνώσεις μας γύρω από μια περίοδο- τον 19ο αιώνα- που διαμόρφωσε την ταυτότητα και τη συνείδηση του Έλληνα, μέχρι και τις μέρες μας. Δεν είναι τυχαίο ότι Ζαμπέλιος και Παπαρρηγόπουλος, γεννημένοι και οι δύο το 1815, ο ένας δυτικά (στη Λευκάδα), ο άλλος ανατολικά (στην Κωνσταντινούπολη), ανέδειξαν και καθιέρωσαν το ίδιο ιδεολογικό μοτίβο: το μοτίβο της συνέχειας του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, τη διαίρεση της ελληνικής ιστορίας στα γνωστά τρία μέρη- αρχαιότητα, μεσαιωνική περίοδος, νεώτερη Ελλάδα- ανατρέποντας τις έως τότε αντιλήψεις για το Βυζάντιο, περί μιας περιόδου που μάλλον ντρόπιαζε την Ελλάδα και που θα έπρεπε να αποσιωπάται. Οι άνθρωποι αυτοί, που έζησαν την Επανάσταση του ΄21 και τη γέννηση του ελληνικού κράτους στα παιδικά τους χρόνια, κοίταξαν πίσω τους με δέος το «κενό» των 20 αιώνων και αποφάσισαν να κάνουν κάτι για να το καλύψουν. Ο Ζαμπέλιος έγραψε «Βυζαντινές μελέτες» και για τα «Δημοτικά άσματα» της χώρας, εστιάζοντας την προσοχή του στα 1.100 χρόνια ενός «ελληνικού» Βυζαντίου. Το δίτομο έργο διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία «Γρηγόρης», «Πολιτεία» και «Κατάρτι», όλα στο κέντρο της Αθήνας.


Φλέβα «χρυσού»
Χ.Π.

Αν εξαιρέσουμε τον Πλέσσα, Καπνίσης και Μουζάκης έμειναν για χρόνια στο ημίφως της ιστορίας (με την έννοια ότι δεν τους αποδόθηκαν τα εύσημα που εδικαιούντο).

Σήμερα επανέρχονται δριμύτεροι μέσω Ιnternet- και όχι μόνο. Η γενιά που ανήκει στα εγγόνια τους, λες και βρήκε φλέβα χρυσού στο λεγόμενο «ελαφρύ ρεπερτόριο» (που μόνο ελαφρύ δεν είναι) γι΄ αυτό βλέπουμε συχνά-πυκνά να ανασύρουν τους θησαυρούς, τον ένα μετά τον άλλο, να τους βάζουν στο μίξερ της κονσόλας και να τους βγάζουν έτοιμους για κλαμπ. Στο «Club Cosmopolitan» (Lyra) των Stereomatic, Πλέσσας, Καπνίσης, Μουζάκης κ.ά. και φωνές όπως της Τζένης Βάνου, της Ζωζώς Σαμπουτζάκη, της Γιοβάννας, της Ζωής Κουρούκλη, της Αλέκας Κανελλίδου είναι στον δρόμο για τις παραθαλάσσιες ντίσκο, αφού φρεσκαρίστηκαν επί το ηλεκτρονικότερον και είναι έτοιμες για τον δεύτερο κύκλο ζωής τους.


Σάρωσε τα βραβεία
Χ.

Το Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνος με την παράσταση «Η λέξη πρόοδος στο στόμα της μητέρας μου ηχούσε πολύ φάλτσα» (έργο του Ματέι Βισνιέκ, σε μετάφραση Έρσης Βασιλικιώτη) πήρε τα περισσότερα βραβεία στο 25ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας.

Αναλυτικά τα βραβεία που απονεμήθηκαν είναι: Καλύτερης παράστασης και Προγράμματος στο Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνος για το έργο του Ματέι Βισνιέκ, Σκηνοθεσίας στον Νίκο Γκεσούλη, επιλογής κειμένου στη Θεατρική ομάδα Εξωραϊστικού Συλλόγου Λιβαδίου Λάρισας για το έργο «Ο γάμος», Α΄ Ανδρικού Ρόλου στον Γιώργο Αγραφιώτη, Α΄ Γυναικείου Ρόλου στην Κατερίνα Μπόσκου, Β΄ Ανδρικού Ρόλου στον Βαγγέλη Γούπιο, Β΄ Γυναικείου Ρόλου στην Σωτηρία Τσέλιου-Παππά, Σκηνογραφίας στον Σπύρο Γουργιώτη, Ενδυματολογίας στον Σπύρο Κωτσόπουλο, Μουσικής Σύνθεσης στον Γιάννη Ψειμάδα, Μουσικής Επένδυσης στον Γεώργιο Μαρώση. Απονεμήθηκαν και άλλες δεκαπέντε τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. Το Φεστιβάλ διοργάνωσε η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού Καρδίτσας σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, την ΤΈΔΚ και τον Δήμο Καρδίτσας.