«Πόλεμος» για την παραπομπή

Στον ανακριτή και τον εισαγγελέα που ερεύνησαν την υπόθεση του γαλάζιου εκβιασμού έστρεψαν τα πυρά τους τα περισσότερα από τα πολιτικά κόμματα, «χρεώνοντάς» τους ότι θα έπρεπε να στείλουν τη δικογραφία στη Βουλή αμέσως μόλις «σκόνταψαν» στο όνομα του κ. Αριστοτέλη Παυλίδη, απέχοντας από τη διερεύνηση «υπουργικών σκιών» που συνδέονται με ενδεχόμενες αξιόποινες πράξεις.

Δικαστικές πηγές ωστόσο, επιστρέφουν τα βέλη στους πολιτικούς με το βασικό επιχείρημα πως «αν οι συνάδελφοί τους διαβιβάζουν τις δικογραφίες μόνο με ονομαστικές αναφορές σε υπουργούς ή πρώην υπουργούς, τότε με μαθηματική ακρίβεια εξασφαλίζουν την πολιτική ασυλία των ελεγχομένων». Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζουν, οι εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου σε μία στεγνή από στοιχεία δικογραφία, που θα έχει φτάσει στα χέρια τους «αμελλητί» κατά τις προσταγές του Συντάγματος, δεν θα μπορέσει να πείσει κανέναν βουλευτή για την ανάγκη περαιτέρω ελέγχου.

«Η υπόθεση Παυλίδη συνιστά περιφρόνηση προς το Σύνταγμα και τη Βουλή των Ελλήνων που διέπραξαν δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί. Ο κ. Παυλίδης όφειλε να προστατέψει το κύρος του και το κύρος της Βουλής και να αρνηθεί να καταθέσει ως οιονεί κατηγορούμενος και να προσκομίσει στοιχεία ενώπιον του ανακριτή», ήταν η άποψη που διατύπωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για την ψήφιση της Προανακριτικής Επιτροπής.

«Προσπάθεια ποδηγέτησης»
«Τη στιγμή που η κοινωνία ανακουφίστηκε από το υψηλό φρόνημα του ανακριτή κ. Ζαβιτσάνου να διαβιβάσει τη δικογραφία στη Βουλή για διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών του κ. Παυλίδη, ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Ν. Δένδιας σκέπτεται να ζητήσει να διωχθεί πειθαρχικά ο ανακριτής. Η προσπάθεια ποδηγέτησης της Δικαιοσύνης θα αποτύχει και οι εμπνευστές της θα εκτεθούν πολιτικά», δήλωσε από την πλευρά του ο πληρεξούσιος δικηγόρος του καταγγέλλοντος εφοπλιστή κ. Μιχάλης Δημητρακόπουλος.

Θολό τοπίο
Η δικαστική πρακτική πάντως, έχει δείξει ότι το πεδίο εφαρμογής του νόμου «περί ευθύνης υπουργών» παραμένει θολό. Όπως επισημαίνουν μάλιστα οι ίδιες δικαστικές πηγές, υπάρχουν δύο «σχολές». Στη μία ανήκουν όσοι παραμένουν πιστοί στην κατά γράμμα εφαρμογή του νόμου και «αμελλητί», δηλαδή άνευ υπαιτίου βραδύτητας, διαβιβάζουν τη δικογραφία στη Βουλή μόλις σκοντάψουν σε όνομα πολιτικού συνδεόμενο με τυχόν αξιόποινη πράξη. Όσοι ανήκουν πάλι στη δεύτερη «σχολή», αντιτείνουν ότι η απλή αναφορά υπουργικού ονόματος δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκην ένδειξη ικανή να οδηγήσει μία δικογραφία στη Βουλή.

Παράρτημα της… Εισαγγελίας
«Χρειάζεται», λένε χαρακτηριστικά, «να υπάρχουν ικανές ενδείξεις για υπουργούς ή μέλη της κυβέρνησης, γιατί σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος να μετατραπεί η Βουλή σε… παράρτημα της Εισαγγελίας». Οι ίδιες πηγές, μάλιστα παραπέμπουν στην υπόθεση του Βατοπεδίου, όπου οι εισαγγελείς είχαν την άποψη ότι ο φάκελος έπρεπε «αμελλητί» να πάει στη Βουλή, αλλά ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδάς είχε τη γνώμη ότι η δικογραφία πρέπει να παραμείνει στη Δικαιοσύνη, με το επιχείρημα ότι είχαμε να κάνουμε με παραπλανηθέντες υπουργούς.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι από την πλευρά του ο 20ός τακτικός ανακριτής Απ. Ζαβιτσάνος καλύπτει αρκετές σελίδες επικαλούμενος συγκεκριμένες διατάξεις στο διαβιβαστικό έγγραφό του, προκειμένου να εξηγήσει γιατί έστειλε απευθείας και όχι μέσω της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τη δικογραφία στη Βουλή.

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

«Αν διαβιβάζονται οι δικογραφίες μόνο με ονομαστικές αναφορές σε υπουργούς, τότε εξασφαλίζουν την ασυλία των ελεγχομένων»