Απέτυχε η G20 στην αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης

Την περασμένη εβδομάδα, πριν και κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της G20, χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους του Λονδίνου, συνθέτοντας ένα ιδιαίτερο και πρωτοφανές μείγμα ανθρώπων: αντί-καπιταλιστές, μέλη μη κυβερνητικών οργανώσεων που δρουν σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, οικολόγοι, πολιτικά κόμματα, αναρχοαυτόνομοι, μέλη εργατικών συνδικάτων, όλοι διαδήλωναν από κοινού.

Ήταν άραγε η πρώτη φορά που οι πολίτες διαμαρτύρονταν επειδή συνειδητοποίησαν το πόσο σχετίζονται τα πολιτικά και οικονομικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη ή επρόκειτο για άστοχες τελικά διαδηλώσεις εναντίον των πάντων;

Δυναμική επανάσταση ή οχλοβοή;

Η αλήθεια είναι πως οι διαδηλωτές στους δρόμους του Λονδίνου κάλυπταν μια πολύ μεγάλη γκάμα αιτημάτων, από την πράσινη ανάπτυξη και τη μείωση των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, μέχρι τη νέα κομμουνιστική επανάσταση.

«Ακόμα κι αν οι συμμετέχοντες στη G20 αποφάσιζαν να ακούσουν με σοβαρότητα τα αιτήματα των διαδηλωτών, δεν θα άκουγαν παρά μια μη αναγνωρίσιμη βοή από πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους αιτήματα που δεν βοηθά και πολύ στη διαμόρφωση μιας νέας πολιτικής», σημειώνει το περιοδικό «Ecologist».

Ωστόσο, μεταξύ των διαδηλωτών υπήρξαν συνεργασίες που θα μπορούσαν να έχουν επαναστατική δυναμική στο μέλλον, καθώς ενσωματώνουν τη φιλοσοφία ότι τα περιβαλλοντικά, τα κοινωνικά και τα οικονομικά προβλήματα είναι αλληλένδετα. Ίσως για πρώτη φορά, ομάδες που διαδήλωναν υπέρ της αειφόρου ανάπτυξης αναφέρονταν τόσο στην περιβαλλοντική όσο και στα οικονομική κρίση που μαστίζει τον πλανήτη.

«Η G20 δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων»

Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τους μεγάλους του πλανήτη που βρέθηκαν εντός της συνόδου κορυφής. Εκείνοι, όπως διαπιστώνουν περιβαλλοντικές οργανώσεις, δεν κατάφεραν να βάλουν στην ατζέντα τα προβλήματα του περιβάλλοντος, ούτε να αναζητήσουν ταυτόχρονα διέξοδο από την οικονομική και την οικολογική κρίση.

Όπως αναφέρουν οι «Οικολόγοι Πράσινοι», «η συμφωνία της G20 στο Λονδίνο απέτυχε να θέσει σε κίνηση ένα παγκόσμιο «Πράσινο New Deal» παρά τις διακηρύξεις στα λόγια πολλών ηγετών και τις προειδοποιήσεις διεθνών οργανισμών για την αναγκαιότητά του».

Οι «Οικολόγοι Πράσινοι», σημειώνουν επίσης πως η οικονομική και η οικολογική κρίση είναι κοινές, βασισμένες και οι δύο στην υπερβολή και την αλαζονεία που χαρακτήρισε τις προηγούμενες δεκαετίες και πως κοινά είναι και τα εργαλεία για έξοδο από την κρίση.

«Τα πακέτα ανάκαμψης δεν προωθούν πράσινες τεχνολογίες»

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση –WWF Ελλάς και τον διευθυντή του, κ. Δημήτρης Καραβέλλας, «τα πακέτα ανάκαμψης, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ, προσφέρουν μια μοναδική ευκαιρία για στροφή προς μια περιβαλλοντικά και κοινωνικά βιώσιμη οικονομία. Όμως, δυστυχώς, μια προσεκτική εξέταση των προτεινόμενων πακέτων και μέτρων φανερώνει την αποτυχία των ισχυρών να προωθήσουν τις πράσινες τεχνολογίες και να μειώσουν τις επενδύσεις σε ρυπογόνες δραστηριότητες».

Ο κ. Καραβέλας αναφέρεται στα συμπεράσματα μελέτης, που εκπονήθηκε από την εξειδικευμένη εταιρία ενεργειακών συμβούλων Ecofys και την οργάνωση Germanwatch για λογαριασμό των WWF και E3G και η οποία παρέχει λεπτομερείς και ολοκληρωμένες αναλύσεις σχετικά με τα πακέτα ανάκαμψης πέντε ισχυρών κρατών, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ.

Στα πακέτα ανάκαμψης που εξέτασε η μελέτη, συνολικού ύψους 1,1 τρις δολαρίων, τα έξοδα που αφορούν μέτρα για την κλιματική αλλαγή ανέρχονται σε μόλις 73 δις δολάρια, δηλαδή στο μόλις 6% επί του συνόλου.

Το κόστος για την αποτελεσματική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έχει υπολογιστεί σε 1-3% του παγκοσμίου ΑΕΠ. Από την εξέταση των πακέτων ανάκαμψης προκύπτει ότι η Γερμανία και οι ΗΠΑ δίνουν τη μεγαλύτερη προτεραιότητα σε πράσινα μέτρα, διαθέτοντας περίπου το 0,5% του εθνικού ΑΕΠ –ποσοστό όμως ελάχιστο σε σχέση με τα ποσά που πρέπει να διατεθούν για την αποτροπή των χειρότερων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Η ίδια μελέτη συμπεραίνει επίσης ότι οι περισσότερες χώρες εστιάζουν τις «πράσινες» δραστηριότητές τους στην εξοικονόμηση ενέργειας αυτοκινήτων και κτιρίων, αγνοώντας τις τεράστιες ευκαιρίες που δίνονται από τις επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές και στην βελτίωση των δικτύων ηλεκτρισμού.

«Η ευημερία των κρατών εξαρτάται από την προστασία του περιβάλλοντος»

Όπως τονίζει ο Δημήτρης Ιμπραήμ, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace, «οι ηγέτες της G20 δεν αντιλαμβάνονται το πραγματικό δίλημμα. Οι ηγέτες της G20 αντιπροσωπεύουν το 75% του παγκόσμιου ΑΕΠ, το 75% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας και το 75% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι η ευημερία των κρατών τους δε συγκρούεται με την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά εξαρτάται από αυτήν».

H Greenpeace αναφέρεται στα στοιχεία της βρετανικής έρευνας που διεξήγανε ο Nicholas Stern και σύμφωνα με τα οποία το εκτιμώμενο κόστος της καταπολέμησης των κλιματικών αλλαγών μπορεί να απαιτήσει ως και το 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

«Το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από το κόστος της Παγκόσμιας Ύφεσης και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων μαζί. Αντίθετα, η έγκαιρη αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών δεν απαιτεί περισσότερο από το 1 – 2% του παγκόσμιου ΑΕΠ, σύμφωνα και με το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον», τονίζει ο Δημήτρης Ιμπραήμ.

«Τα πιο πλούσια κράτη, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ και η ΕΕ- πρέπει να επενδύσουν τουλάχιστον το 1% του παγκόσμιου ΑΕΠ, στη λήψη ‘πράσινων’ μέτρων και πολιτικών και να σταματήσουν τις επενδύσεις σε τεχνολογίες που καταστρέφουν το κλίμα».