[ΕΓΡΑΨΑΝ] Γιάννης Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την κρίση) Ήταν ίσως ευχής έργο το ότι η κρίση ακολούθησε (αν δεν προκάλεσε…) τη «στιγμή Ομπάμα».

Ούτως ή άλλως, όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι όποιον δρόμο και αν επέλεξαν τόσες κυβερνήσεις έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα, δικαιούμαι να παραφράσω το γνωστό αξίωμα με τους γάτους του Ντενγκ Χσιάο Πινγκ: «δεξιός δρόμος» ή «αριστερός δρόμος», ο σωστός δρόμος είναι αυτός που σε πηγαίνει εκεί που θέλεις να φτάσεις. Όσοι ήξεραν πού θέλουν να φτάσουν, όλο και κάποιον δρόμο βρήκαν να βαδίσουν.

Υπ΄ αυτή την έννοια, ο πλανήτης αλλάζει. Η διεθνής αρχιτεκτονική μεταβάλλεται. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα μπαίνει σε νέες βάσεις. Και η Ελλάδα; Η αυτονόητη απάντηση είναι ότι θα πρέπει ταχύτατα να προσδιορίσει τον εαυτό της στο νέο τοπίο. Μόνο που όλοι είμαστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να το κάνει. Διότι αυτοί που ξέρουν τι πρέπει να γίνει, δεν μπορούν. Και εκείνοι που μπορούν, έχουν μαύρα μεσάνυχτα.

Έτσι, όλοι μαζί, σχετικοί και άσχετοι, θα συνεχίσουμε μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει, να πλακωνόμαστε για το άσυλο στο ΑΠΘ ή για τις κάμερες στους δρόμους. Με τις υγείες μας!

(Το Βήμα της Κυριακής»)