Χαμήλωσαν τους τόνους στην κόντρα με τους Ανανεωτές

ΥΠΟ ΤΗ σκιά της προειδοποίησης του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, ότι η κρίση του ΣΥΝ είναι τέτοια ώστε οι διαφορές μεταξύ των δύο κυρίαρχων τάσεων του κόμματος για κεντρικά ζητήματα να μην μπορούν να καλυφθούν, πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο η 1η Πανελλαδική εργατική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσία του Αλέξη Τσίπρα και του επικεφαλής της ΚΟΕ, Ρούντι Ρινάλντι. Στη συνδιάσκεψη μετείχαν 250 συνδικαλιστές από όλη την Ελλάδα και πλήθος ομιλητών επέκρινε τους συνδικαλιστές των Ανανεωτών του ΣΥΝ που μετείχαν στο προεδρείο της ΠΟΣΔΕΠ (σ.σ.: Πανεπιστημιακοί) ακολουθώντας διαφορετική γραμμή από τους συντρόφους τους και συνεργαζόμενοι με το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, στο τελικό κείμενο που εγκρίθηκε- και το οποίο επιμελήθηκαν ο Δημήτρης Στρατούλης κι ο Αλέκος Καλύβης- δεν υπάρχει καμία καταδικαστική αναφορά, προκειμένου να μην οξυνθούν κι άλλο οι σχέσεις Ανανεωτών και πλειοψηφίας του ΣΥΝ (σ.σ.: αλλά και για να ψηφιστεί το κείμενο ομόφωνα, αφού στη συνδιάσκεψη μετείχαν και Ανανεωτές συνδικαλιστές).

Νίκη της πλειοψηφίας
Πάντως, η αναφορά στην απόφαση της συνδιάσκεψης για κοινούς εκλογικούς συνδυασμούς των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στα πρωτοβάθμια σωματεία και τα δευτεροβάθμια όργανα, όπως λένε στην Κουμουνδούρου, θα πρέπει να θεωρηθεί νίκη της πλειοψηφίας του ΣΥΝ και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, η απόφαση «κλείνει το μάτι» στις δυνάμεις του ΚΚΕ στο εργατικό κίνημα, αποκλείοντας κάθε άλλη συνεργασία.

Σε μια ακόμη ένδειξη του «φλερτ» της πλειοψηφίας του ΣΥΝ με ορισμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ- εις βάρος των Ανανεωτών της Κουμουνδούρου – τις δύο εισηγήσεις στη συνδιάσκεψη ανέγνωσαν η Ελένη Σωτηρίου (που φέρεται να είναι υποψήφια στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου εκπροσωπώντας την ΚΟΕ του κ. Ρινάλντι) και η Ιωάννα Βίτσου, από τη συνιστώσα «Ρόζα».

Ο Μ. Παπαγιαννάκης
Στον χώρο του ΣΥΝ, ωστόσο, την… παράσταση το Σαββατοκύριακο «έκλεψε» ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ο οποίος σε συνέντευξή του («Η Καθημερινή») αναφέρει ότι «ο Συνασπισμός 20 χρόνια μετά τη γέννησή του δεν απέδωσε πολιτικά ούτε καν αυτά που πίστευαν οι πλέον ειλικρινείς “αρχιτέκτονες” εκείνης της εποχής και πολιτικής». Προσθέτει επίσης πως «δυστυχώς στα χρόνια που ακολούθησαν το ΄89 παραμερίστηκαν οι απόψεις και οι προτάσεις της ανανεωτικής Αριστεράς».

Σύμφωνα με τον βουλευτή του ΣΥΝ, «αν ένα κόμμα πιστεύει ότι δεν πρόκειται ποτέ να κληθεί να συμμετάσχει στη διακυβέρνηση της χώρας του, δεν καταλαβαίνω γιατί ασχολείται με την πολιτική. Και ελπίζω να μην ξανακούσω ότι βάζω από το παράθυρο συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ, δεν ανοίγω κανένα παράθυρο. Αλλά ένα σοβαρό κόμμα έχει και απόψεις και πρόγραμμα για τις αρχές διακυβέρνησης της χώρας. Αυτό στο πλαίσιο μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας σημαίνει και συμμαχίες. Πώς τις αποκλείεις εξ αρχής;».