[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] «Έγινα μέρος ενός κόσμου που δεν είχα φανταστεί ποτέ»

Χρειάζεται αυτοσυγκράτηση και εμπιστοσύνη, λέει για την οικονομική κρίση ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής- παλαιότερα πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών. Για τη Λυρική Σκηνή είναι αισιόδοξος, οι θεατές είναι όλο και πιο νέοι, λέει, ενώ για την κατάληψη του κτιρίου πιστεύει ότι ήταν στείρα αντίδραση, χωρίς πρόταση. Όσο για το φιλί που σκανδάλισε στη «Ρούσαλκα» του Ντβόρζακ… «Είμαστε υπέρ της ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης και ας δυσαρεστεί κάποιους», λέει.
Φέτος συμπληρώνετε τρία χρόνια στο τιμόνι της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τι έχετε αποκομίσει;

Αγάπησα περισσότερο την όπερα και το μπαλέτο. Αντιμετώπισα τις δυσκολίες ενός οργανισμού όπως η Λυρική, η οποία ανήκει μάλιστα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τελικά, έγινα μέρος ενός κόσμου που δεν είχα φανταστεί ποτέ και που πλέον αισθάνομαι αρκετά οικείο. Πέρσι ανακοινώσατε νέο μοντέλο διοίκησης. Πιστεύετε ότι λειτουργεί;

Όχι, δεν λειτουργεί ακόμη, διότι δεν έχει αλλάξει το νομικό πλαίσιο.

Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο του προέδρου;

Στενή παρακολούθηση των οικονομικών θεμάτων, προσπάθεια αύξησης των χορηγιών, επίβλεψη της λειτουργίας του οργανισμού, απόσταση από τα καλλιτεχνικά ζητήματα, υποστήριξη και συνεργασία με τον καλλιτεχνικό διευθυντή.

Του καλλιτεχνικού διευθυντή;
Διαχείριση όλων των καλλιτεχνικών θεμάτων, γνώση και επίβλεψη της λειτουργίας του θεάτρου, έγκαιρος προγραμματισμός και συμφωνίες για συνεργασίες, στενή συνεργασία με τον πρόεδρο και το Δ.Σ. για όλα τα διοικητικά και οικονομικά ζητήματα.

Ποιος ο μεγαλύτερος στόχος σας σε αυτήν τη θέση;

Σεβασμός προς τους εργαζομένους και το κοινό, αξιοκρατία, ποιότητα, επαγγελματισμός, καλές εργασιακές σχέσεις και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Πώς εξελίσσεται το ακανθώδες θέμα των χορηγιών;

Παρά τις δυσκολίες, η πορεία μας είναι ανοδική. Ήδη φτάσαμε τα 1,5 εκατ. ευρώ και ο στόχος μας είναι τα 3 εκατ. τα επόμενα χρόνια.

Κρατική χρηματοδότηση ή χορηγίες στη Λυρική;

Και τα δύο. Δεν τίθεται ζήτημα επιλογής, αλλά συνδυασμού. Μονόδρομος για όλα τα λυρικά θέατρα, διεθνώς.

Πλήττει η οικονομική κρίση το λυρικό μας θέατρο;

Δυστυχώς ναι, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει διαφανεί σε όλη της την έκταση η επίπτωση της κρίσης αυτής στην Ελλάδα. Λειτουργούμε με σύνεση για να μην αντιμετωπίσουμε αδιέξοδα. Είστε αισιόδοξος για το μέλλον του;

Η αισιοδοξία είναι προϋπόθεση για να πιστέψεις και να επενδύσεις σε οτιδήποτε. Για τη Λυρική Σκηνή, είμαι αισιόδοξος, έχοντας σαφή εικόνα της πραγματικότητας, δεδομένης πλέον της γενναίας δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Διευρύνεται το κοινό ή παραμένει αριθμητικά στάσιμο;

Το κοινό διευρύνεται και αριθμητικά αλλά και ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του. Ο μέσος όρος ηλικίας που έρχεται στη Λυρική έχει κατέβει σημαντικά. Το αποδεικνύουν οι έρευνες κοινού που διενεργούμε, αλλά και η παρουσία νέων ανθρώπων στο θέατρο.

Τι θα αλλάξει η μεταφορά της Λυρικής προς τη θάλασσα;
Θα αλλάξουν πολλά, όχι μόνον η θέα. Απεριόριστες δυνατότητες στο ρεπερτόριο, ιδανικές συνθήκες εργασίας, ελκυστικές εγκαταστάσεις για το κοινό, πρόκληση του διεθνούς ενδιαφέροντος.

Τι περιμένετε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Ρέντζο Πιάνο;

Να δημιουργήσει έναν χώρο πολιτισμού- σημείο αναφοράς, κοντά στην ανθρώπινη κλίμακα, που θα έλκει τον καθένα να περάσει την πόρτα του.

Ένα φιλί στη σκηνή έφερε αναστάτωση…

Υποστηρίζουμε την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση ακόμη κι αν αυτή δυσαρεστεί κάποιους. Η θέση μας προκύπτει άλλωστε και από το γεγονός ότι η παραγωγή είναι δική μας.

Ποιο το μέλλον του «Ακροπόλ»;

Εξετάζουμε διάφορα σχήματα συνεργασίας. Μας προβληματίζει το ύψος του ενοικίου.

Τι σας έμεινε από την κατάληψη;

Μία εικόνα πρόσκαιρης αναταραχής, δίχως ουσιαστικό στόχο. Πώς αξιολογείτε γενικότερα τις καταλήψεις στα θέατρα;
Θεωρώ ότι κάθε ενέργεια που υποστηρίζει ότι διαθέτει πολιτικό υπόβαθρο, πρέπει να ξεφεύγει από τη στείρα αντίδραση και να εμπεριέχει πρόταση. Οι καταλήψεις αυτές δεν άφησαν πίσω τους καμία πρόταση.

Και το ξέσπασμα μετά τον φόνο Γρηγορόπουλου;

Ο θάνατος ενός νέου παιδιού αποτελεί τραγωδία σε κάθε περίπτωση. Θεωρώ όμως ότι θα χρειαστεί χρόνος και απόσταση από τα γεγονότα για να εξηγήσουμε τα αίτια και τις επιπτώσεις.

Υπάρχει σχέση με την οικονομική κρίση;

Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, η κοινωνική ειρήνη και η ελπίδα για καλύτερο μέλλον χάνουν έδαφος. Χρειάζεται αυτοσυγκράτηση και εμπιστοσύνη. Χρειάζεται, τελικά, περισσότερο κράτος;

Περισσότερο κράτος, όχι. Πιο αποτελεσματικό κράτος, ναι. Ποια η μεγαλύτερη προσωπική σας φιλοδοξία;

Να είμαι χρήσιμος και δημιουργικός. Να είμαι υγιής και να έχω ήσυχη τη συνείδησή μου.